Knack Review - Overtuigt niet

Recensie | -

Knack is een typische avonturengame die je tijdens de launch van een nieuwe console verwacht. De game is echter dusdanig generiek dat hij op geen enkel vlak overkomt als next-gen titel, op enkele grafische foefjes na. In het beste geval is het geen overtuigende next-gen game, in het slechtste geval doet het je (al dan niet terecht) twijfelen aan de hardware van je console. Er zijn genoeg redenen om een PlayStation 4 in huis te halen, maar Knack is daar geen van.

Koddig en generiek

Het voornaamste probleem is dat de gehele game ontzettend simpel, generiek en oppervlakkig aanvoelt, en dit probleem is terug te vinden in ieder aspect. Zo maken we aan het begin van de game kennis met de hoofdpersonen van het verhaal; dit zijn allemaal koddig ogende personages met een tekenfilmachtig uiterlijk, een stijlkeuze die perfect aansluit bij het kindvriendelijke uiterlijk van de rest van de game. Het verhaal draait om de oorlog tussen de mensen en de goblins, die plots escaleert wanneer de goblins een fort van de mensen veroveren met behulp van tanks – een oorlogswapen waar ze tot dan toe nooit beschikking over hadden. Deze onverwachte technologische vooruitgang van de goblins is reden tot paniek voor de mensen, en dus worden alle knappe koppen bij elkaar geroepen om een strijdplan op te zetten.

Viktor is één van die knappe koppen. Hij is de leider van een grote industriële familie die zich specialiseert in het opgraven van relics (de huidige bron van energie) en beveiliging (wapens en robots), en hij heeft zijn persoonlijke assistente en bodyguard Katrina meegenomen. Avonturier extraordinaire Ryder voegt zich aan dit gezelschap toe om zijn kennis van vijandelijk terrein te delen. Maar de belangrijkste persoon van het verhaal is Dr. Vargas, want hij heeft een antwoord op de goblins en al hun nieuwe wapentuig: Knack. Knack is namelijk een zelfbewust wezentje dat bestaat uit relics, en hij kan deze op een soort magnetische wijze tot zich roepen en zich hiermee groter (en dus sterker) maken. Vargas en zijn assistent Lucas willen Knack inzetten om de strijd met de goblins aan te gaan, en zij begeleiden hem tijdens het gehele avontuur.

Slecht schrijfwerk

Dat avontuur is helaas niet interessant, en het verhaal wordt al snel een opeenstapeling van voorspelbare momenten en clichématige plotelementen. Zo is vanaf het tutorial-level al duidelijk dat er een verrader tussen de mensen schuilt die enkel uit is op eigen gewin, en deze persoon is voor het grootste deel de slechterik van het verhaal. Maar het matige schrijfwerk houdt hier niet op. Tijdens een scène in één van de eerdere levels, maakt de slechterik zich bekend als verrader tegenover één van de andere personages. Wanneer iedereen zich weer verzamelt, zou je verwachten dat dit personage aan de rest van de groep zou melden “Hé jongens, we hebben een verrader in ons midden!” Dit gebeurt echter niet zodat de slechterik zijn verraderlijke slag kan slaan, waarna de hele groep boos en verbaasd reageert op zijn ‘onverwachtse’ boosaardige daad. Dit soort dom en simplistisch schrijfwerk valt niet goed te praten, zelfs niet wanneer je spreekt van een kindvriendelijke game.

Ironisch genoeg is de game (op de normal difficulty) alles behalve kindvriendelijk. De opzet is wel doodsimpel: je loopt door de lineaire levels, af en toe spring je ergens op of over, je komt in een afgesloten ruimte met vijanden die je moet verslaan, en je vervolgt weer je weg. Het platformen wordt echter nooit uitdagend of interessant, en de combat is gewoonweg te simplistisch. Met de rechter stick maak je ontwijkende bewegingen, en je hebt drie speciale aanvallen tot je beschikking die je alleen kunt gebruiken wanneer je genoeg kristallen hebt verzameld (wat slechts enkele keren per level voorkomt). Verder is het een kwestie van de aanvalsknop inrammen. Er zijn geen combo’s of andere interessante manieren om aan te vallen, waardoor het vechten snel gaat vervelen.

Lineair, frustrerend, simplistisch

Maar dit betekent niet dat je zonder problemen voorbij vijanden kunt komen, want Knack is behoorlijk fragiel. Door slechts een paar rake klappen te ontvangen valt Knack uit elkaar en moet je vanaf het checkpoint opnieuw beginnen. En omdat je alleen kunt slaan, moet je dicht tegen de vijanden aan schurken om ze te raken. Vooral wanneer Knack in zijn kleinste vorm rondloopt, heeft hij een bijzonder kort bereik. Hierdoor sla je regelmatig mis, waarna een vijand jou wel raakt en je veel of zelfs al je health kwijtraakt… zodat je weer vanaf het checkpoint kunt beginnen. Maar ook wanneer Knack een stuk groter is, kom je vijanden tegen die jou met één rake klap of een goed gemikt schot uit elkaar doen spatten. Tel daarbij op dat jouw stoten soms de vijand (om onverklaarbare reden) missen en dat je ontwijkende beweging lang niet altijd het gewenste effect heeft, en je hebt een ergerlijke gameplay-cyclus. De combat is dankzij de minimale middelen die je tot je beschikking hebt enorm simplistisch en zelfs saai te noemen, en de beoogde uitdaging die de vijanden moeten bieden werkt hierdoor slechts frustrerend.

Het concept dat Knack groter en kleiner wordt aan de hand van de hoeveelheid relics die hij bij zich heeft, voegt hier niets aan toe. Dit element wordt alleen op lineaire wijze gehanteerd, wat betekent dat je alleen groter en kleiner wordt wanneer de ontwikkelaar dit voor ogen heeft. Wanneer je geraakt wordt verlies je wel relics en health – waardoor Knack ietwat ‘magerder’ oogt – maar dit maakt je niet kleiner of zwakker. Je hebt geen controle over de hoeveelheid relics die je bij je draagt, je kunt niet tijdelijk switchen naar een kleinere vorm die bijvoorbeeld snellere of andere aanvallen heeft, en de game is dus op geen enkele wijze werkelijk dynamisch. Wanneer jij groter wordt, tref je grotere vijanden en omgevingen, op een paar kleine vijanden na om jou het gevoel van kracht te geven. En ook andere elementen zoals hout en ijs tref je alleen aan op specifieke momenten in specifieke levels, wat ook een gemiste kans op enige diepgang en tactiek is. Jij hoeft alleen maar het pad te volgen en de vijanden onderweg te verslaan.

Suffig en niet next-gen

Dit gebrek aan dynamiek wordt enkel versterkt door de monotone muziek. Naast het feit dat de muziek zelf niet aantrekkelijk of opzwepend is, wordt gedurende een level een constante loop afgespeeld. De muziek speelt niet in op de situatie, en dus hoor je continu hetzelfde muziekje. Het maakt niet uit of je nu vijanden treft of rustig rondloopt, de suffige soundtrack blijft zichzelf zonder pardon herhalen; zelfs wanneer je doodgaat speelt de muziek verder alsof er niets aan de hand is. Dit klinkt als een miniem detail, maar het draagt bij aan de algehele sleur die je ervaart tijdens het spelen. De game laat op weinig vlakken zien dat het een next-gen titel is.

Het enige aspect dat duidelijk next-gen is, is het grafische aspect. Nu is Knack geen visueel spektakel, maar het niveau van de belichting en de verdere grafische kwaliteit ligt duidelijk boven het niveau van de huidige consoles. Zo zijn de (gezichts)animaties van de vijanden werkelijk fantastisch en vloeiend. En Knack bestaat uit talloze kleine deeltjes die allemaal hun eigen schaduw projecteren op de grond, wat toch wel een indrukwekkend schouwspel is. Wanneer Knack beschadigd raakt of uit elkaar valt, vallen en stuiteren de deeltjes in het rond. Dit zorgt helaas voor een instabiele framerate wanneer je bijvoorbeeld één van de speciale aanvallen uitvoert waarmee Knack zijn relics gebruikt als projectielen. Daarnaast valt het ook op dat lichamen van vijanden en gesloopte voorwerpen (zoals kisten, hekken of gebouwen) vrijwel meteen verdwijnen na interactie. Dit is waarschijnlijk (al kan ik dit natuurlijk niet met zekerheid zeggen) om de stabiliteit te behouden, want de framerate is over het algemeen vrij inconsistent.

Het is de opeenstapeling van dit soort probleempjes waardoor Knack onderuit gaat. De gameplay is niet interessant genoeg, het verhaal bevat slecht en voorspelbaar schrijfwerk, de muziek is monotoon en de graphics overdonderen je niet, waardoor de game vrij gedateerd aanvoelt. Knack staat bol van ouderwets gamedesign, zoals hekjes die je moet openen met een hendel terwijl de hendel direct naast het hekje geplaatst is; het is geen puzzel, het voegt niets toe, en het kost alleen maar meer tijd om je weg te vervolgen. Met al deze misstappen bij elkaar opgeteld, is het dan ook moeilijk om iemand deze game aan te raden.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Knack is een vrij achterhaalde en simplistische game die niet weet te overtuigen als next-gen titel. De combat en de vijanden creëren een ergerlijke gameplay-cyclus, en het slecht geschreven verhaal biedt geen reden om te blijven spelen. Het concept van een groeiende en krimpende held wordt niet op dynamische wijze gebruikt, en hierdoor heeft dit element vrijwel geen enkele invloed op de gameplay. Wanneer een reeds saaie game nog saaier wordt dankzij de suffe muziek, kunnen zelfs het aandoenlijke stijltje en een paar leuke grafische effecten de game niet redden. Knack is helaas niet de fantastische next-gen exclusive waar we op hadden gehoopt.

  • Aandoenlijk stijltje
  • Grafische details
  • Saaie combat
  • Suffe muziek
  • Slecht schrijfwerk
  • Soms frustrerend

Plaats een reactie