Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen: Sochi 2014 Review

Recensie | -

Zo langzamerhand weet iedereen wel wat je van een Mario & Sonic Olympic Games-spel kan verwachten. Al sinds de zomerspelen van 2008 komen allerlei Sega- en Nintendo-figuren elke twee jaar bij elkaar om samen te strijden in verschillende olympische sporten. Volgend jaar zijn er Winterspelen in Sochi in Rusland en dus zijn Mario, Sonic en hun vrienden in de sneeuw of op het ijs te vinden.

Dromerige evenementen

Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen: Sochi 2014 biedt in de basis tien verschillende sporten, zoals schaatsen en bobsleeën. Binnen een aantal van deze sporten zijn ook verschillende disciplines te vinden. Bij het schaatsen heb je bijvoorbeeld de 500 meter sprint en short-track, en zo zijn er binnen meerdere sporten andere afstanden of disciplines te vinden. Daarnaast zijn er buiten de losse sporten en een modus waar je verschillende sporten achter elkaar speelt, ook zogenaamde Dream Events. Dit zijn varianten op bestaande sporten. Deze sporten hebben duidelijk niet zo heel veel op met bestaande regels, zo gaan er verschillende sporten helemaal over the top met duidelijke Mario- of Sonic-thema’s.

Het meest belangrijke voorbeeld hierbij is het kunstschaatsen, waarbij het doodgewone schaatsen in een heus Mario- of Sonic-avontuur wordt omgedoopt. Je houdt je bezig met het ontwijken van grote vuurballen en samen een soort eindbaas verslaan, in plaats van simpelweg een pirouette draaien op het ijs en hopen dat de jury je gunstig gezind is. Deze Dream Events zijn de moeite waard, misschien juist omdat ze de toch al niet heel serieuze ondertoon van het spel nog even een stapje verder brengen.

Een stapje terug wordt er helaas ook gedaan, en wel op een redelijk cruciaal punt: de besturing. Bij de meeste sporten is de besturing niet heel slecht, de controllers (Wii Remote en Gamepad) reageren goed. Het punt is echter dat de besturing bij de meeste sporten vrijwel hetzelfde is. Door je Wiimote recht te houden en af en toe wat flauw naar links of rechts te bewegen haal je bij het grootste deel van de sporten het einde wel. Bij enkele sporten gebruik je de Gamepad op een andere manier, en die sporten zijn dan ook een stuk leuker om vaker te spelen. Denk hierbij aan bijvoorbeeld Curling, wat onverwacht een van de leukste onderdelen blijkt te zijn. Het schuiven van de stenen doe je met de Wiimote, en het uitstippelen van een strategie en het bekijken van het spelverloop doe je op de Gamepad. Dit werkt erg goed en het is dan ook jammer om te zien dat dit vrijwel de enige sport is waar je beide controllers goed kan combineren.

Spelregels, bediening, hoe zit dat?

Online multiplayer

Er is een online multiplayermodus verwerkt in Mario & Sonic Sochi 2014. Hoewel het natuurlijk altijd leuk is om met meerdere mensen tegen elkaar te strijden is het opvallend dat er maar vier sporten online te spelen zijn: Ski- en Snowboard-Cross, Shorttrack schaatsen en de Winterkampioensrace. Dat klinkt erg karig en dat is het eerlijk gezegd ook. Een gemiste kans.

De spelregels en bediening van Curling heb je vrij snel door, in tegenstelling tot andere onderdelen. Het is namelijk zo dat je bij het begin van elke sport uitleg krijgt, maar alleen als je in je eentje speelt. Bij een potje multiplayer krijg je die uitleg niet vanzelf, die activeer je door eerst op de min-knop van je controller te drukken. Nu is dit natuurlijk niet de meest lastige handeling, maar de uitleg die je zo oproept is soms niet toereikend en af en toe lijken de instructies voor de Wiimote- en Gamepad-bediening door elkaar gehaald. Vaak is ook na de tutorial niet heel helder hoe een onderdeel precies werkt. Hardcore gamers pikken het misschien snel op; gezinnen of mensen minder bekend zijn met de Gamepad hebben hier waarschijnlijk een stuk meer moeite mee.

Hoewel de Dream Event-versie van het kunstschaatsen een hoop goed doet, toont ook hier de besturing zich van zijn slechte kant. Er zit een segment in waarbij je met je Wiimote een bepaalde richting op moet zwaaien. Dit wordt je best lastig gemaakt door het spel, want nergens wordt echt duidelijk hoe je precies moet zwaaien. Meestal probeer je maar wat. Vaak genoeg werkt dat ook wel, maar het gevoel dat je “maar wat doet” voert hier iets teveel de boventoon. Een duidelijkere uitleg en wat meer variatie in de vereiste bewegingen hadden wonderen gedaan voor het plezier dat je uit de nieuwe Mario & Sonic haalt.

Presentatie, presentatie, presentatie!

De presentatie is daarentegen een van de pijlers van Mario & Sonic Sochi 2014. Het spel ademt echt de Sega- en Nintendo-sfeer: alle kleine details en geluidjes kloppen helemaal, zeker in de Dream Events. Voor de echte fans is het een feest van herkenning, waar zoals gezegd vooral kunstschaatsen zich van een goede kant laat zien wat betreft beleving en aankleding. Lakitu uit Super Mario World als scheidsrechter, een mini-game met de grote kanonskogels uit diezelfde game (Bullet Bill) in de hoofdrol: voor de liefhebbers zijn er voldoende herkenningspunten. De presentatie maakt een hoop goed, maar helaas niet genoeg. Een medaille zit er niet in voor Mario, Sonic en kornuiten.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Mario & Sonic Sochi 2014 blinkt uit in presentatie en vooral de Dream Events zijn erg leuk om te spelen. Daarentegen is de besturing vrij eenzijdig en blijkt de uitleg bij de events vaak niet toereikend. Met iets meer aandacht voor de gameplay had de game een podiumplaats verdiend; nu bungelen Mario en Sonic ergens in de middenmoot.

6-
  • Heerlijke Nintendo- en Sega-sfeer
  • Dream Events
  • Besturing vaak erg eenzijdig
  • Vrij slechte uitleg

Plaats een reactie