Carnivores: Dinosaur Hunter HD - Holy f*cking shit, it’s a dinosaur!

Recensie | -

Hier in de ongerepte natuur van een verre planeet, trilt de grond regelmatig. Niet door aardbevingen. Nee, wat deze trillingen veroorzaakt is veel fascinerender. Deze planeet wordt bewoond door echte dinosauriërs. Maar hier zitten ze niet achter hekken of in kooien. Hier lopen ze vrij rond en is het jagen, of zelf opgejaagd worden. Dit is Carnivores: Dinosaur Hunter HD.

Man vs. Wild (en dino’s)

Met slechts een doorgeladen jachtgeweer en een handvol kogels staan we voor de ultieme uitdaging: overleven te midden van de Triceratopsen, Ceratosauriërs en zelfs T-Rexen. Ons doel is echter niet alleen zelf te overleven, maar ook naar huis te gaan met enkele fraaie jachttrofeeën en dus zullen we onze overleving- en jachtskills tot het uiterste moeten pushen.

In een dichtbegroeid bos of tussen glooiende heuvellijnen en imposante rotsformaties is het geen kwestie van de sterkste zijn, maar een strijd der zintuigen. De grond trilt. Een dino is nabij. Pootafdrukken verraden de richting die hij is opgelopen. Het is nu zaak om rekening te houden met de wind en ons zo klein mogelijk te maken, zodat het prehistorische monster ons niet ziet, hoort of ruikt. Een klein apparaatje in onze linkerhand helpt ons hierbij door precies vertellen hoe de wind staat en hoe zichtbaar we zijn. Zo is hij is de prooi en zijn wij de jager, niet andersom.

We zetten de achtervolging in. Geen gemakkelijke klus, omdat de dino’s hier bizarre, onnatuurlijke bewegingen hebben ontwikkeld die er niet alleen vreemd uitzien, maar ook onbetrouwbare pootafdrukken achterlaten. Slim. Alternatieve opsporingswijzen zijn er helaas eigenlijk niet. Nergens zien we aangevreten bladeren of uitwerpselen. Aan de geur van keutels ruiken of we nu een ongevaarlijke Parasaurolophus of toch een vleesetende Ceratosaurus achtervolgen, is dus helaas geen optie.

Solitair kuddedier

We hebben ‘m gevonden. Het blijkt een Stegosaurus. Herbivoor en kuddedier, hoewel we daar weinig van terugzien. Hij leeft solitair. Prima, want voor een vegetariër is hij verdraaid agressief en zal niet schromen ons aan te vallen als hij ons ziet. Tijd om deze jacht af te ronden met een welgemikt schot. Niet door zijn kop, want dat zal hij overleven. Een schot in de regio net boven zijn voorpoten is het effectiefst. Dat is iets dat je toevallig maar moet weten. Even later staan we triomfantelijk over de vers geschoten Stegosaurus gebogen. Tijd om de prooi te claimen met onze gigantische parrot drone en op naar de volgende prooi.

Gallimimi zijn onvoorzichtig en rennen roekeloos rond, gemakkelijke prooien voor ons dus. Ook die slapende Ankylosaurus kan in onze trofeeëncollectie. Met een welgemikt schot halen we zelfs een Pteranodon neer, hoewel we het stoffelijk overschot niet terug kunnen vinden. Dan moeten we onze strooptocht toch beëindigen. Niet vanwege uithongering of verdroging. Dat kennen we hier niet, geen noodzaak dus om vieze beekjes leeg te slurpen of een ranzige made zo groot als onze vuist op te eten. We zijn door onze kogels heen en zonder kogels valt er weinig meer te jagen. Terug naar de basis, om onze score te zien.

Escaped From Hell, op naar de volgende

Op dinosauriërs jagen is en blijft een gevaarlijk karwei, maar het loont ook. We ontvangen nu een flink aantal punten voor onze jachttrofeeën. Hoe triviaal ‘punten’ ook kinken, wij zijn er blij mee. De deuren van andere gebieden waar weer nieuwe dinosauriërs leven gaan pas open wanneer we een aantal punten te hebben verzameld. En eventueel maken die punten ook het overleven in de wildernis een stuk gemakkelijker.

Met de punten kopen we namelijk allemaal nieuwe wapens en gadgets. Voor de hevig transpirerende avonturiers is er een gadget die je lichaamsgeur verhult, luie jagers kopen een GPS-systeem waarop de exacte locaties van de dinosauriërs verschijnen en voor de meer ervaren jager ligt er een sluipschuttersgeweer klaar. Een echte Bear Grylls kan natuurlijk zonder al deze hulpstukken overleven in de wildernis, maar als de inzet zo hoog is als je eigen leven, maak je dankbaar gebruik van dit soort hulpstukken. Een zeven ton zware T-Rex met alles verscheurende tanden zo groot als onze onderarm mag dan de grond doen trillen; uiteindelijk is hij degene waarop gejaagd wordt en zijn wij de jager, niet andersom.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Carnivores: Dinosaur Hunter HD heeft een hoog Bear Grylls-gehalte, maar gaat net niet ver genoeg wat betreft overlevingstechnieken. Het is cool hoe de grond trilt en pootafdrukken zichtbaar blijven, maar met een wind-, geluid- en zichtmeter is het ook net even te eenvoudig om te bepalen hoe je de dino het beste kunt benaderen. De animaties van de dinosauriërs zijn bovendien lachwekkend slecht. Maar hé, je kunt wel op dino’s jagen en laten we eerlijk zijn, dat is gewoon een droom die uitkomt.

  • Op dino’s jagen
  • Goed progressiesysteem
  • Paar toffe overlevingsmechanieken
  • 'Overleven’ in de praktijk te makkelijk
  • Slechte animaties
  • Vreemd gedrag van de dino’s

Plaats een reactie