The Banner Saga Review

Recensie | -

723,886 dollar haalden drie ex-medewerkers van BioWare op via Kickstarter om hun droom te verwezenlijken. Na jarenlang gewerkt te hebben aan Star Wars: The Old Republic vonden ze het tijd om een eigen gamewereld te scheppen. Het resultaat is The Banner Saga, dat uiteindelijk dichter in de buurt komt bij het BioWare van weleer, dan hetgeen BioWare tegenwoordig zelf op de markt gooit.

Eén ding is zeker: de drie ontwikkelaars die met hun Kickstarter-centen de nieuwbakken studio Stoic uit de grond stampten, hebben vroeger genoeg Choose Your Own Adventure-boeken gelezen. Voor wie daar niet mee opgegroeid is: in deze boeken krijgt de lezer regelmatig keuzes voorgeschoteld die een andere verhaallijn opleveren. Ga je de linkerdeur door? Lees dan verder op pagina 85. Kies je voor de rechterdeur, lees dan verder op pagina 88. Giet zo’n Choose Your Own Adventure-boek in een game en je hebt een beetje een idee wat je kunt verwachten van The Banner Saga.

Wat doe je?

Het grootste gedeelte van je speeltijd kijk je naar een (werkelijk schitterend ontworpen) achtergrond, waar je in de verte jouw karavaan doorheen ziet trekken. Bovenin het scherm zie je de dagen wegtikken, evenals het aantal voorraden dat je bezit, terwijl op de achtergrond feilloos passende muziek klinkt; verder gebeurt er weinig. Totdat plots een lap tekst, of misschien wat portretten van hoofdpersonages in beeld schieten. Er is iets gebeurd, iemand vindt iets, of je loopt een groep gelijkgezinden of vijanden tegen het lijf. Vervolgens wordt jou gevraagd welke actie of reactie je wilt geven. The Banner Saga kiest ervoor om dergelijke situaties niet uitgebreid tentoon te spreiden in tussenfilmpjes, maar geeft je via tekst alle info die je nodig hebt om je keuzes te maken. De enige afwisseling die je krijgt, zijn de strategische turn-based gevechten (mits je die niet weet te ontlopen) en een dorpje hier en daar, waar je ook amper visueel geprikkeld wordt omdat je niet veel meer kunt dan op een gebouw klikken voor het volgende lapje tekst.

Het klinkt op papier allemaal een beetje gezapig en deze aparte opzet zorgt er in ieder geval voor dat niet iedereen warm zal lopen voor The Banner Saga. Een ietwat wankel begin helpt ook niet echt mee om de boel op gang te krijgen en dus verlopen de eerste minuten wat zorgelijk. Is dit nou die game waar iedereen al vooraf zijn geld aan spendeerde? Het turn-based vechtsysteem op een raster oogt wat simpel - ondanks een interessante insteek, waarbij je continu kiest of je de levensbalk en kracht van je vijand, of zijn verdediging aanvalt. De graphics doen bovendien vermoeden dat we hier met een game te maken hebben die meer geeft om het neerzetten van een visueel kunstwerk, dan dat het daadwerkelijk de moeite doet om gameplay te verzorgen. Een grove dertien uur later en die zorgen van de eerste minuten liggen minstens even ver achter ons als de 130 dagen dat we op pad zijn met onze karavaan.

Aangrijpend verhaal

Het is dan al uren geleden dat het volwassen vertelde verhaal ons volledig in de ban kreeg. Niet zo als andere games dat doen, maar zoals een sterk geschreven boek dat voor elkaar krijgt. De wereld heeft langzaam vorm gekregen met een eeuwenoude alliantie tussen mensen en reuzen genaamd Varl in het middelpunt. De Goden zijn dood, de zon is stil aan de hemel blijven hangen en het einde der tijden lijkt nabij als een ondergronds leger van pikzwarte figuren, de Dredge, het land overspoelen. Te midden van dit conflict legt The Banner Saga zijn verhaallijnen met chirurgische precisie voor je neer, tegen een overtuigende achtergrond van schaarste, geweld, machteloosheid en vooral hopeloosheid.

Deze vertelling alleen al houdt de game stevig overeind. Maar om het extra kracht bij te zetten is het de speler die de belangrijke (en minder belangrijke) keuzes maakt. Soms is de uitkomst niet te raden, soms stuur je aan op een overduidelijk risico dat zich misschien wel eens ruimschoots uit zou kunnen betalen. Het sterke, buiten het volwassen thema, is het feit dat alles telt. Met een volledige karavaan aan monden om te voeden en een gebrek aan voedsel is de keuze om ergens te stoppen waar misschien eten is een zware. Elke dag dat je niet doorreist, is er namelijk eentje dat mensen onder jouw hoede overlijden. En wat doe je met je verzamelde reputatiepunten? Gebruik je die voor nieuw voedsel of voor het extreem bruikbare upgraden van jouw hoofdpersonen? Er was nergens een moment dat we even ‘genoeg’ punten of voedsel hadden, ook in zijn managementrol zijn de keuzes altijd lastig, soms zelfs iets te.

Hart in je keel

The Banner Saga grijpt je lange stukken aaneen naar je strot, al zijn de stukken waarin het verhaal even een dip maakt ook overduidelijk aanwezig. Op die momenten blijken de gevechten lang niet altijd interessant genoeg om je aandacht positief vast te houden. Daar tegenover staat dan weer dat gevechten op andere momenten weer geschiedenis schrijven in je eigen herinnering. Ik zal bijvoorbeeld nooit vergeten hoe ik stand moest houden tijdens de slag om Einartoft, de thuisbasis van de Varl waar normaliter een mens niet eens een voet mag binnenzetten. Ik koos er zelf voor om die slag aan te gaan, kwam er uiteindelijk met de hakken over de sloot levend vanaf. Maar omdat het vechtsysteem zo genadeloos is, omdat elk levenspuntje en elke beurt het verschil kan maken tussen leven of dood en omdat de gevolgen van een eventueel verlies nooit vooraf zijn in te schatten, zat het hart in mijn keel bij elke zet die ik maakte.

BioWare is ooit groot geworden met het scheppen van diepgaande, uitmuntend interessante werelden. Het is groot geworden met strategische keuzes en gameplay op het scherpst van de snede. Het is groot geworden door spelers in een wereld te plaatsen die ze voor altijd bijblijft, met personages waar ze om gaan geven. Hoewel het grote BioWare tegenwoordig niet meer automatisch garant staat voor dergelijke kwaliteit, zijn drie ex-werknemers er met vlag en wimpel in geslaagd om die traditie zelf voort te zetten. Dat bewijzen ze met het eerste deel uit deze The Banner Saga-trilogie. Sterk genoeg om het wachten op een vervolg nu al ondragelijk te maken.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

The Banner Saga is dan misschien niet voor iedereen, het is wel een titel waar het ambacht vanaf druipt. Op het moment dat de indrukwekkende verhaalvertelling en personages je in hun greep hebben begint een ervaring die, ondanks een ruw randje hier en daar, je jaren bij gaat staan. 2014 is pas net begonnen maar we hebben nu al een titel in huis die zich waarschijnlijk onder de meest bijzondere pareltjes van dit jaar mag gaan scharen.

8
  • Indrukwekkend verhaal, vol moeilijke keuzes en onvergetelijke personages
  • Fenomenale visuele presentatie
  • Compleet onduidelijke gevolgen van jouw keuzes houden het spannend..
  • …maar soms ook frustrerend, als je een complete verhaallijn misloopt
  • Kakt op sommige stukken wat in
  • Schaarste in goederen/reputatiepunten soms net iets te ver doorgedreven

Plaats een reactie