South Park: The Stick of Truth Review

Recensie | -

In de geschiedenis van South Park is het maar één keer voorgekomen dat een aflevering zijn deadline heeft gemist. Sinds het vierde seizoen worden de nieuwe bizarre avonturen van Stan, Kyle Cartman en Kenny geschreven, geanimeerd, geproduceerd en uitgezonden binnen een tijdsbestek van een zes dagen. Hoe anders was dat bij The Stick of Truth: het spel werd al grappend en grollend uitgesteld en is zelfs een keer van uitgever gewisseld.


Het zijn de ingrediënten voor een rampzalige game, maar South Park: The Stick of Truth weet er (bijna) volledig mee weg te komen. Dat is vooral te danken aan het feit dat deze game in ieder opzicht South Park ademt. Het stadje is keurig nagemaakt, de stemmen kloppen en het verhaal plus de grappen zijn overduidelijk geschreven door Matt Stone en Trey Parker zelf. Het is daarmee ook de eerste keer dat een game gebaseerd op South Park echt grappig is.

Het verhaal, dat draait om middeleeuwse oorlog tussen Cartman’s mensen en Kyle’s elven om het bezit van de legendarische stok, is typisch South Park. Wat begint als een onschuldig kinderspelletje mondt al snel uit in een grootschalig bloedbad wanneer andere facties zich met het rollenspel beginnen te bemoeien. Als stilzwijgende ‘new kid’ in het dorp word je aangewezen als uitverkoren die de balans in de wereld moet herstellen.

Uit de hand gelopen episode

South Park meets Skyrim
In The Stick of Truth wordt er geen geheim van gemaakt dat het rollenspel van de jongens behoorlijk geïnspireerd is op The Elder Scrolls V: Skyrim. Niet alleen delen de twee een soortgelijke bergachtige sneeuwwereld, soortgelijke muziek, en geluidseffecten bij het starten en voltooien van een quest, de vergelijking gaat nog ietsje verder. De magische scheten die jij Dragonborn maakt worden door de rest van de kinderen doodleuk Dragon Shouts genoemd.


The Stick of Truth bereikt daarom al snel een niveau waar geen andere South Park-game ooit bij in de buurt is gekomen. Omdat de game precies oogt en klinkt als een gemiddelde aflevering voelt het ook alsof een uit de hand gelopen episode van een uur of tien. Het spreekt daarbij voor zich dat je het niets gaat vinden als je South Park’s gevoel voor humor niet zo voelt. Dan valt er weinig te lachen om de verknipte grappen en knipogen naar specifieke gebeurtenissen uit het slaperige bergstadje die in de game zitten.


Dat er achter die stortlading aan verwijzingen ook nog een degelijke RPG verstopt zit in The Stick of Truth, is een prettige verrassing. In ieder gevecht neem jij als nieuweling in South Park het samen met een compagnon op tegen iconen uit nog iconischere episodes. De gevechten zelf werken via beurten waarin je, zoals in Paper Mario, extra schade toebrengt door op het juiste moment op de juiste knoppen te drukken.

Mocht je wel eens eerder zo’n RPG gespeeld hebben, dan voelt The Stick of Truth al snel vertrouwd. Er zijn echter een aantal kleine dingen die ervoor dat de gevechten toch wat anders in elkaar steken. Zo krijg je voor iedere aanval de mogelijkheid om een item te gebruiken. Een belangrijke functie, want vijanden gaan niet bepaald zachtzinnig met de tienjarige jochies om.

Passion of the Jew
Wil je snel met badguys afrekenen, dan moet je gebruikmaken van speciale aanvallen. Deze zijn afhankelijk van de klasse die je in hebt begin hebt gekozen. Tovenaars hebben natuurlijk de nodige magie, dieven specialiseren zich in gluiperige aanvallen en de Jew-klasse put uit de bekendere Joodse verhalen en tradities.

Na ieder gevecht worden je power points en health points weer helemaal aangevuld. Iedere knokpartij stap je dus weer helemaal fris in en dat maakt de game in sommige gevallen wel een beetje makkelijk. Het is namelijk zo dat je ieder gevecht meteen kunt beginnen met je sterkste speciale aanval. Op de eindbazen na gaan de gevechten daarom vaak niet langer dan een paar beurten door.

South Park is ook absoluut niet de meest diepgaande RPG die je ooit gaat spelen. Maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd met het simpele feit dat je jezelf voor het eerst echt in de wereld van South Park kunt begeven.

Iconische ontmoetingen
Tijdens de ‘epische quests’ die je voor de rollenspel spelende kinderen uitvoert, ontmoet je zo’n beetje iedere bekende inwoner van South Park. De game laat je echt onderdeel worden van de wereld door je veel vrij rond te laten lopen. Zo kun je bijvoorbeeld alle kasten in Cartman’s huis leegroven voor ‘loot’ en struin je door bekende omgevingen zoals de basisschool, terwijl je het opneemt tegen een leger van gingers.

Naast gevechten, quests voltooien en South Park verkennen is er ook een stukje interactie met de wereld. Door pijlen op specifieke delen van de omgeving af te vuren laat je delen instorten en door op kleine brandjes scheten te laten veroorzaak je gigantische explosies die nietsvermoedende vijanden uitschakelen. Het wisselen tussen deze speciale acties van je metgezellen, de pijl en boog en andere vaardigheden die je in de loop van het verhaal leert, werkt niet fantastisch. Vaak moet je wel heel eg precies gepositioneerd zijn om ze uit te voeren. Het oogt simpel gezegd allemaal beetje ruwer dan je zou willen. Het gestotter bij het betreden van een nieuwe omgeving en de wegvallende audio zijn daar ook typische voorbeelden van.

Europese censuur
Raar maar waar: de Europese versie van The Stick of Truth is op de Xbox 360 en PlayStation 3 gecensureerd. Enkele scènes rondom abortussen en ‘anal probes’ worden niet getoond, maar vervangen door schermen waarin deze gebeurtenissen met een knipoog worden omschreven. Behoorlijk stompzinnig want je zou toch echt denken dat iedere liefhebber van South Park na zeventien seizoenen van zulke ongein wel wat gewend is. Ubisoft’s censuur riekt daarom een beetje naar nepcontroversie en aandachttrekkerij.


Dat de game af en toe wat ongepolijst en haastig aanvoelt, is ook te merken in de rest van de wereld. Als een echte liefhebber van South Park is een iconisch personage zoals Mr. Garrison aanspreken een groot moment. Het is daarom wel een beetje jammer dat de perverse leraar maar één zin te zeggen heeft, die hij maar blijft herhalen. Het is iets dat helaas opgaat voor meerdere personages. Juist in een game als deze wil je zoveel mogelijk grappige teksten uit de mond van personages horen. Het valt daarom soms een beetje tegen dat ze niet zoveel te zeggen hebben.

Gelukkig bulkt de game op andere momenten weer van de content. Het aantal verschillende (absurde) wapens, rare kostuums en optionele missies is groot en dan hebben we het nog niet eens over alle te verzamelen dingen gehad. Vrijwel iedere vrijwel waardeloos prul dat je vindt is een verwijzing naar een specifieke aflevering en dan zijn er ook nog Chinpokomon en vrienden op Facebook te verzamelen.

South Park: The Stick of Truth is gespeeld op een PlayStation 3.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Met een grafische stijl en een gevoel voor humor dat exact overeenkomt met de serie is South Park: The Stick of Truth de meest geslaagde South Park-game tot nu toe. Dat de gameplay in veel opzichten onder doet voor dit alles is iets dat je als echte fan maar door de vingers moet zien. Echt deel uitmaken van de geschifte wereld van South Park is namelijk iets dat geen enkele eerdere game nog is gelukt. Het maakt van South Park: The Stick of Truth een degelijk game die door goed gebruik van het bronmateriaal naar een hoger niveau getild wordt.

8
  • Voelt echt als South Park
  • Enorm veel referenties, verweven met zijmissies en collectables
  • Degelijke RPG
  • Technische problemen
  • Op bepaalde plekken ietwat ongepolijst
  • Europese censuur

Plaats een reactie


X
Lees meer over South Park: The Stick of Truth: