Syphon Filter: Dark Mirror

De weg naar beroemdheid gaat niet over rozen. Als superheld moet je een hoop in je mars hebben om je tot de klassiekers te rekenen. Zo ook Gabe Logan. Al jaren staat hij in de schaduw van iconen als Solid Snake en Sam Fisher, waarvan laatstgenoemde notabene nog maar één console-generatie meedoet. Maar Logan laat zich niet afschrijven. Al jaren timmert hij aan de weg met zijn eigen serie: Syphon Filter. De serie is best een succes te noemen, al wist het laatste deel op de Playstation 2, Omega Strain, niet echt te presteren; de game scoorde magere zesjes en hier en daar een zeven. Zorgt Dark Mirror ervoor dat Logan in één adem genoemd mag worden met Snake en Fisher?

Laat ik eerst even een paar open deuren intrappen. Zoals Jelle al aangaf in de video-impressie, zijn de controls een grote verademing, in vergelijking met enkele andere PSP-games. Op dit punt scoort Syphon Filter dan ook beter dan Splinter Cell: Essentials. Ik raad je wel aan om eerst de training te doorlopen voordat je gaat beginnen met de story-modus, want hoewel de controls erg soepel zijn, duurde het wel even voordat ik er volledig aan gewend was. Met de analoge knuppel bestuur je Logan (en op bepaalde momenten ook zijn partner Lian Xing) en de actieknoppen gebruik je om te mikken. Met de D-Pad krijg je toegang tot een reeks zeer uiteenlopende wapens en items.

Zo heb je onder andere Night Vision-goggles, Infrared-goggles en een zaklamp. Standaard pakket voor een geheim agent natuurlijk, maar wat ik nog niet eerder had gezien waren de EDSU-goggles. Deze bril detecteert elektronische apparaten en speciale voorwerpen waar iets mee gedaan kan worden. Deze bril is vooral handig wanneer de vijand een gang vol heeft gelegd met mijnen. Ook het wapenarsenaal is uitgebreid. Je hebt je standaard machinegeweren, handpistolen en shotguns, maar in elke missie ben je ook uitgerust met een sniper-geweer met speciale darts. Denk hierbij aan explosieve darts, gifgas-darts en darts die iemand een schok geven. Het leuke is dat je slachtoffer het niet voelt als je hem raakt, en je dus zelf kunt bepalen wanneer je jouw slachtoffer laat creperen, vergassen of exploderen.

Waarop Syphon Filter het dan wel weer aflegt tegenover zijn concurrenten is het verhaal. In Dark Mirror begin je nietsvermoedend aan een missie om een paar verdachte zaakjes uit te zoeken. Uiteraard blijkt er een complot aan de gang en zijn terroristen bezig met een verdacht project. En natuurlijk speelt Logan’s verleden ook een rol. Het verhaal mist net dat beetje emotie die Metal Gear Solid wel biedt, en de diepgang van Splinter Cell is ook afwezig. Toch is het ook weer niet zodanig slecht dat je de CGI-filmpjes gaat skippen (die overigens best goed zijn).

Nu we het toch over de CGI-filmpjes hebben, grafisch steekt het spel erg goed in elkaar, al ben ik niet zo enthousiast als Jelle. Het spel ziet er prima uit, maar het is niet zo overweldigend als bijvoorbeeld Monster Hunter Freedom of Daxter. Het geluidis overigens ook meer dan voldoende, met duidelijke en goed ingesproken voice-acting, en een leuke soundtrack waar veel spanning in de muziek zit.