1. Valiant Hearts: The Great War review – Geschiedenis was nooit zo leuk

Valiant Hearts: The Great War review – Geschiedenis was nooit zo leuk

De puzzelplatformer Valiant Hearts: The Great War werd vorig jaar al aangekondigd, maar sprong tijdens de E3 eigenlijk pas echt in het oog. Gelukkig heeft de game naast zijn grafische stijl nog veel meer te bieden. Ubisoft weet zo na Child of Light weer de juiste snaar te raken.

Emotie ten top
Valiant Hearts speelt zich af tijdens de Eerste Wereldoorlog en is een fictief verhaal in een grotendeels realistische setting. Op een prachtige manier worden de verhaallijnen van diverse (speelbare) personages in elkaar verweven en personen die ogenschijnlijk weinig met elkaar te maken hadden, betekenen na een tijdje spelen alles voor elkaar.

Daartussen gebeurt wel het een en ander. Het begint allemaal op het moment dat de aartshertog van Oostenrijk-Hongarije, Franz Ferdinand, wordt doodgeschoten. Het is de druppel die de emmer doet overlopen en het Duitse Rijk besluit om Frankrijk binnen te vallen. Vele Duitsers wonen dan nog in Frankrijk, maar moeten terug naar het Duitse Rijk om te vechten aan het front. Laat Karl, die samen met de Franse Marie een zoontje heeft, nou net van Duitse nationaliteit zijn. Een gigantisch drama staat geschetst als Emile, de vader van Marie, een aantal dagen later ook nog aan het front moet staan om het op te nemen tegen de Duitsers. De moed zakt hem in de schoenen. Totdat hij andere slachtoffers van de oorlog, zoals Anna en Freddie, leert kennen.

Uiteindelijk is het doel voor iedereen even duidelijk: er moet een einde komen aan de verschrikkelijke oorlog. Dit resulteert in een fantastisch epos met een erg originele insteek. Je ziet de spijkerharde impact die een oorlog heeft en dit maakt vanzelf emoties bij je los. De soundtrack draagt daar goed aan bij. Het gevoelige pianospel doet je vooral denken aan films als Amélie en Intouchables.

Het knappe is dat de personages in Valiant Hearts op het eerste gezicht inwisselbaar lijken. Verder in het spel ga je echter steeds meer van ze houden. Dat komt vooral door het getekende stijltje. Alle personages zijn met de hand getekend en de liefde waarmee dat is gedaan zie je al snel terug. Een goed voorbeeld is het feit dat de personages niet via woorden met elkaar communiceren. Af en toe hoor je wel wat woordjes als ‘Danke Schön’ en ‘Bonjour’, maar meer dan dat wordt het niet. Door afbeeldingen in de game en een alwetende verteller wordt alles toch aan elkaar gepraat, zonder dat het langdradig wordt. Zo blijf je lekker in de flow, ondanks de soms wel wat trage puzzels.

Inventief met een vleugje herhaling
De puzzels steken gelukkig wel goed in elkaar. Vaak is het nodig om eerst kleinere raadsels op te lossen voordat je je gaat bemoeien met het grotere geheel. In één hoofdstuk krijg je bijvoorbeeld te maken met een massief marmeren gevaarte dat verplaatst moet worden om zo een ondergrondse tunnel te bereiken. Voor dit blok heb je meerdere personen nodig, want voor één persoon is het te zwaar. ‘Gelukkig’ staan er twee gebouwen op instorten en krijg je beschikking tot een aantal extra krachten zodra je ze hieruit hebt bevrijd.

Puzzels worden later wel wat uitdagender maar uiteindelijk komt de oplossing vanzelf naar voren zolang je maar logisch nadenkt. Helaas herhaalt de game dezelfde trucjes iets te vaak. Dat is jammer en doet af aan de ervaring.

Afwisseling met een extra dimensie
Naast het puzzelen is Valiant Hearts ook gewoon een 2D-platformer. Met een extra dimensie dan, en dat bedoelen we letterlijk. Je kunt door deuren gaan en dus in de diepte bewegen. Daarbij gooit de game genoeg gevarieerde omgevingen op je bord, zodat je niet alleen van links naar rechts aan het lopen bent zonder dat er echt iets gebeurt. Met Anna is er bijvoorbeeld een missie waarbij je met een taxi naar het front moet rijden om soldaten te vervoeren. Hierbij wordt ze van meerdere kanten belaagd door vijandelijke voertuigen en krijg je te maken met een stukje intens platformen. Je merkt dan pas dat de makers ook erg bedreven zijn in het bedenken van strakke gameplay. Dit had wat ons betreft wel vaker voor mogen komen in de game.

Op het persoonlijke verhaal na zijn alle gebeurtenissen uit de game op waarheid berust. Dit komt grotendeels door de samenwerking tussen Ubisoft en de makers van de documentaire Apocalypse: World War I. Dat zorgt ervoor dat Valiant Hearts niet alleen een game is die ontzettend interessant is om te spelen, maar ook leerzaam is . Het zorgt ook voor afwisseling: tussen het spelen door krijg je brieven te zien die echt verstuurd zijn tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het is ontzettend ontroerend om te lezen over de verschrikkelijke momenten die mensen in die tijd mee hebben moeten maken. Ubisoft weet zo een serieus, volwassen onderwerp ook op die manier te belichten en tegelijkertijd een luchtig avontuur te bieden.

Valiant Hearts: The Great War is gespeeld op de PlayStation 4.

Conclusie en beoordeling

Valiant Hearts: The Great War is een geschiedenisles zoals je het nog niet hebt meegemaakt. Het verhaal zit vol met ontroerende momenten, kleine stukjes vreugde en laat tegelijkertijd de gruwelijke impact van een oorlog zien. De gameplay blijft daarbij afwisselend, al vallen de puzzels wel een beetje in herhaling.
8,5
Score
85
Score: 85
  • Pluspunten
  • Prachtige tekenstijl
  • Goed verhaal vol met emotie
  • Ijzersterke soundtrack
  • Minpunten
  • Puzzels lijken veel op elkaar

Dit artikel delen

Over de auteur

Tom van Stam Tom van Stam bezit alle consoles en speelt games uit alle genres. Toch heeft hij stiekem een voorliefde voor alles dat met voetbal te maken heeft. Hij is dan ook vaak in driedelig managerskostuum te vinden om Football Manager te spelen.

Reacties

  • Prachtig spel! Eigenlijk hoor je altijd veel meer over WW2 dan over de eerste, terwijl dat net zo'n smerige oorlog was (misschien zelfs nog wel smeriger).
    Ik vond ook alle historische feiten erg interessant.

  • Zal waarschijnlijk komen doordat WO2 veel meer een strijd tegen een partij was, de nazi's. Aan WO1 waren eigenlijk alle landen verantwoordelijk. Op de tweede wereldoorlog zien we daarom meer als een overwinning dan de eerste, wat meer als een verlies aan alle kanten kan worden gezien. Ook speelt natuurlijk mee dat Nederland niet met de eerste wereld oorlog mee deed.

  • En dat er weinig dynamiek in de slagvelden was. Stel je voor, een FPS in WO1. Dan speel je zes keer achter elkaar dezelfde battle in loopgraven, maar dan met 100 meter terreinwinst. Zou niet een heel interessante game opleveren (puur gameplaytechnisch gezien). Voor dat games leent WO1 zich dan ook iets minder, maar Valiant Hearts weet het erg goed over te brengen!

  • de tweede wereld oorlog is ook uitgebreider in beeld gebracht, en het was ook een genocide oorlog waarbij miljoenen joden zijn vermoord.
    das natuurlijk een gevoeligere kwestie dan een oosterijkse prins die vermoord word door een servier.



    de eerste wereld oorlog was wel de smerigste oorlog ooit, er is geen oorlog waarbij zoveel soldaten zijn omgekomen als in de eerste wereld oorlog. in belgie word ook de eerste wereld oorlog meer herdacht als de 2e, belgie heeft enorm geleden in die oorlog, terwijl wij neutraal waren. geloof dat we wel even geleden hebben onder de financiele crisis.

  • Goed om te lezen. Zat al te na te denken om deze game te gaan spelen en nu weet ik het zeker.

  • Blij dat er eens een WWI-game verschijnt. Niet het soort dat ik verwacht had, maar deze zal ik wel eens uitproberen.

  • Awesome, ga ik zeker halen. Review op Eurogamer http://www.eurogamer.net/articles/201… en XGN http://www.xgn.nl/review/57444/valian… waren ook al goed :):):)

  • Wat vond jij precies zo "afwisselend" dan? Het lopen of het lopen? Want meer is en doe je niet in deze game. Wat een ééntonige zak stront is dit zeg. Sure de game ziet er geweldig uit met die Artwork Enigine van Ubisoft maar voor de rest is het gewoon een bak met stront.

  • Ik durf het bijna niet te zeggen, maar je reactie lijkt wat over the top..:P

  • Heb je de game zelf gespeeld?



    En waarom in Tom zijn review wel betrouwbaar? Je bent alleen maar aan het lopen en slechte puzzels die allemaal hetzelfde zijn aan het oplossen. Als dat al een 8 en half waard is. Haha maar het zal wel zijn omdat het Ubisoft is.

  • Ik heb zo een vermoeden dat het een oude bekende van me is ;-).

  • Nee ik heb de game nog niet zelf gespeeld. Je noemt de game echter een zak stront en een bak met stront. Het lijkt me erg sterk dat dit de kwaliteit van de game juist weergeeft. Ieder z'n mening, maar ik denk dat deze game mij wel zal bevallen.

  • In de gemiddelde first person shooter ben je ook constant aan het lopen. Niets mis mee.



    Deze game is qua tempo wat rustig en speelt en je loopt veel van links naar rechts als een platformer, maar er is weinig platformen bij, maar des te meer aan puzzels.



    Als je dat te saai vindt is dat jouw goed recht, maar deze game is verre van een zak stront.

  • Heb jij de game om veteran of op normal gespeeld? Op normal lichte alle belangrijke plekken en items op, waardoor het makkelijk wordt.



    Ik ben nu op veteran bezig en ben soms wel ff een tijdje aan het kijken wat ik precies moet doen.

  • alleen die setting en de originaliteit van de game is al een 8,5 waard.
    ik ben echt heel vatbaar voor dit soort arcade/indie games, ik heb er aardig wat gekocht op de x360

  • Mooi cijfer… Ik ga er binnenkort ook zeker aan beginnen.

  • Ik vind het een leuk spelletje. Mooie stijl, leuke sfeer, originele opzet en nog leerzaam ook.
    Alleen.. vind ik het eigenlijk meer iets voor op de iPhone. Je moet wel erg vaak hetzelfde doen en het is eigenlijk helemaal niet uitdagend.

  • Lijkt me ook echt een topper!
    Nu nog kijken of ik nog geld over heb na de Steam summersale…

  • De game ziet er tof uit maar dat is ook het enige, saai spel weinig variatie.

  • Toch maar even checken dan.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren