1. The Last of Us: Remastered review - Opgepoetste parel

The Last of Us: Remastered review - Opgepoetste parel

De beste game van 2013 nog nét een klein beetje beter maken? Laat dat maar aan Naughty Dog over. Ze plakken 'Remastered’ achter The Last of Us en maken die titel nog waar ook. De game loopt beduidend beter, komt compleet met alle dlc (dus ook het bijzondere Left Behind) en is aangevuld met de enorm verslavende Photo Mode.

De meest opvallende verbetering aan The Last of Us: Remastered, is dat de game een stuk beter draait dan op de PlayStation 3. Natuurlijk, niemand klaagde vorig jaar rond deze tijd dat The Last of Us lelijk, hakkelig of blurry was, want de game zag er al fenomenaal uit en liep als een trein. Op de PlayStation 4 komt het post-apocalyptische Amerika toch nog net iets beter uit de verf. De omgeving wordt bijvoorbeeld niet meer vaag wanneer je de camera zwenkt, zodat je altijd overal vlijmscherp ziet hoe door mensen gebouwde steden langzaam weer worden overgenomen door de natuur. Ook schaduwen zijn een stuk mooier, al is het jammer dat je de game moet locken op 30 frames om écht vlijmscherpe schaduwen te zien. Dan hebben wij toch liever die hoge framerate. Gelukkig geeft de game je de keuze.

Nadeel van die scherpere en vloeiendere beelden is dat kleine schoonheidsfoutjes nu meer opvallen dan een jaar geleden. Zo ziet een met klimop overwoekerde wolkenkrabber in het begin van de game er opeens wel erg ‘plat’ uit. Toen we ter vergelijking weer even de PS3 opstartten, bleken de planten daar ook al zo plat als een dubbeltje. Blijkbaar werd dat destijds door de iets lagere resolutie beter verdoezeld. Of we waren toen al weggeblazen door de game als geheel, terwijl we nu elk detail onder het vergrootglas leggen.

Lach eens naar het vogeltje
Het is dan ook wel erg aantrekkelijk om in The Last of Us: Remastered elk detail te bestuderen, dankzij de nieuwe Photo Mode. Met één druk op de L3 zet je de tijd even helemaal stil en kun je bijna helemaal vrij de camera bewegen, spelen met wat filters en frames om zo net die ene bloederige headshot, prachtige zonsondergang of zoveelste frons op Joel’s altijd narrige voorhoofd te vereeuwigen. Heb je eenmaal het perfecte plaatje samengesteld, dan rest je nog op de share button van de PS4-controller te duwen om het kiekje met de rest van de wereld te delen.

Een fotomodus klinkt niet revolutionair en zou in veel games niet eens opwindend zijn, maar het blijkt een feature die The Last of Us op het lijf geschreven is. Het spel is tenslotte ontzettend gedetailleerd en fascinerend. Elk reclamebord, elk gebouw, iedere gezichtsuitdrukking, draagt bij aan het prachtige verhaal van de game en is daadwerkelijk de moeite om vast te leggen. Alle screenshots in deze recensie hebben wij dan ook zelf vastgelegd tijdens het spelen.

Helemaal perfect is de Photo Mode trouwens niet. Jouw personage is namelijk altijd het ‘middelpunt’ van de foto; je kunt de camera niet helemaal vrij door de omgeving bewegen. Op zich begrijpelijk, omdat je de Photo Mode dan zou kunnen misbruiken om precies te zien waar de vijanden zich in de volgende ruimte bevinden. Nadeel hiervan is echter dat het soms lastig is bepaalde kodak-momentjes goed vast te leggen. Probeer Ellie maar eens close-up in beeld te krijgen als ze weer eens voorleest uit haar slechte woordgrappen-boekje, terwijl de camera aldoor om Joel draait. Onmogelijk is het niet, maar het vergt meer moeite dan noodzakelijk zou moeten zijn.

Opgepoetste parel verliest zijn glans niet
Bovenal is de toegevoegde waarde van deze vernieuwingen in de Remastered-editie illustrerend voor de algehele kwaliteit van The Last of Us. Alle lofzang die de game vorig jaar oogstte, blijkt nog altijd even gegrond. De technische verbeteringen en de Photo Mode maken het geloofwaardige post-apocalyptische Amerika nog tastbaarder. De emoties van Ellie en Joel nog geloofwaardiger. De ontroerende scènes waarin Ellie enthousiast wordt van alles dat doet denken aan de vroegere beschaving, nog memorabeler. Het eerlijke, onverbloemde en taboedoorbrekende verhaal dat de standaard singleplayer en het nu bijgesloten Left Behind samen vormen, staat nog steeds fier overeind en is zonder enige twijfel het grootse pluspunt aan The Last of Us: Remastered.

Maar ook de gameplay blijkt nog altijd sterk te zijn. Het constant op je hoede zijn voor de geïnfecteerden of al even gevaarlijke rovers brengt spanning en uitdaging met zich mee, net zoals dat het afstruinen van keukens voor scharen, verband en plakband om wapens of medische hulpmiddelen mee te knutselen, realistisch aanvoelt. Samen zorgt het ervoor dat overleven in The Last of Us echt een uitdaging is die meer behelst dan de kogels van je tegenstander ontwijken. Zeker op de enorm pittige Grounded-moeilijkheidsgraad, die voorheen onderdeel was van dlc, maar bij deze Remastered-editie gewoon al zit inbegrepen én direct beschikbaar is. Je hoeft de game dus niet eerst uit te spelen, voordat je hogere moeilijkheidsgraden vrijspeelt.

Ook alle multiplayer-dlc zit gelijk bij Remastered inbegrepen. Nu is de multiplayer wel het laatste waar je een game als The Last of Us voor aanschaft, maar met alle extra maps die het afgelopen jaar zijn toegevoegd is Factions toch behoorlijk uitgedijd. Wie dus wel houdt van een potje competitief survivallen, kan online genoeg ontdekken.

Vooral voor nieuwkomers
Wie de pluspunten van het originele spel en de verbeteringen van deze Remastered-editie bij elkaar optelt, komt ook tot de conclusie dat die paar schaarse minpunten onveranderd zijn gebleven. Nog steeds valt die haast perfecte post-apocalyptische ervaring keihard aan diggelen wanneer Ellie vlak voor een Clicker langs rent en geen van beiden een spier verrekt. Ook is het jammer dat de game je soms forceert om iedereen in een afgesloten omgeving te vermoorden, voordat je verder mag. Zo ontneemt de game je de vrijheid om écht te overleven op jouw manier en confrontaties met meerderheden wijselijk uit de weg te gaan.

Daar komt bij dat deze Remastered-editie beter hád gekund. Dat klinkt misschien als een flauw minpunt, want zoveel ruimte voor verbetering is er ook weer niet. Maar als we dan Ellie’s tamelijk onbeweeglijke paardenstaart zien, denken we voortdurend aan de lokken van Lara Croft die in Tomb Raider: Definitive Edition eerder dit jaar wél dansten alsof Lara in een Andrélon-reclame zat. Stuk voor stuk zijn het maar kleine minpunten die The Last of Us heus niet minder verschrikkelijk goed maken, maar wel minpunten die bezitters van het origineel misschien ervan weerhouden nogmaals deze game te kopen. Aan eenieder die The Last of Us nog nooit gespeeld heeft is de boodschap ondubbelzinnig: ga die game nou éindelijk eens spelen.

Conclusie en beoordeling

9,5
The Last of Us: Remastered doet zijn naam eer aan en loopt beter, is mooier en voorzien van meer content. De technische verbeteringen en Photo Mode zorgen ervoor dat The Last of Us nog beter tot zijn recht komt, terwijl Left Behind op de PS3 als dlc al bewees van toegevoegde waarde te zijn. Helaas blijven de kleine maar fundamentele minpunten gewoon onderdeel van de game en is er niet nog wat meer moeite gedaan om meer uit de PS4 te halen. Desondanks is dit absoluut de beste versie van een al ontzettend sterke game.
  • Inclusief Left Behind en Grounded-moeilijkheidsgraad
  • Toffe Photo Mode
  • Loopt beter en oogt mooier
  • Gameplay nog altijd spannend
  • Verhaal onverminderd sterk
  • PS4 is tot meer in staat
  • AI valt soms door de mand

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ja mooie game is het. Foto mode is heel tof.

  • ik betwijfel me eigenlijk of dit spel uberhaubt een review nodig heeft. er zit nauwelijks 1 jaar tussen de orginele release.

  • Zie het als een excuus om het weer eens over deze meesterlijke game te hebben!

  • Meesterlijk of extreem overgewaardeerd. Ik denk het tweede.

  • Overgewaardeerd? De Half-Life van 2013.

  • Ik ga toch voor de eerste optie! Wat een beleving was/is deze game..

  • Ik ga toch voor de eerste optie! Wat een beleving was/is deze game..

  • @Neotails
    Ik neem aan dat je nooit the last of us hebt gespeeld of niet hebt kunnen accepteren dat cinematische singleplayer games een unieke ervaring leveren die andere type games niet kunnen leveren.
    Die games zijn daardoor niet minder,maar games als deze hebben een uniek randje, waardoor ze terecht hoog scoren. Je krijgt niet zomaar 200 E3 awards en meerdere best game of the generation awards dus meesterlijk it is.

  • Voor mij heeft de PS4 versie totaal geen toegevoegde waarde. Er maar wel wat kritischer gekeken worden naar wat de game echt nieuw in zich heeft tegenover de PS3. Framerate is beter de graphics zijn wat strakker maar verder?

  • Het cijfer reflecteert de kwaliteit van de game an sich, niet de overzetting. Daarbij wordt in de laatste alinea en conclusie duidelijk gezegd dat het voor PS3-eigenaren die de game al goed kennen wellicht niet nodig is om hem nog eens te kopen.

  • Val ook verder niet over de game zelf maar wel de minpunten that's it :)

  • Tja, die minpunten zijn jammer, maar zijn zo klein dat ze het cijfer niet flink omlaag brengen. Straks opnieuw maar eens gaan spelen gnehehe :D

  • De minpunt 'PS4 is tot meer in staat' is niet echt een minpunt naar mijn idee. Dat komt allemaal wel met de jaren, het is logisch dat het uiterste niet als wordt gebruikt van de PS4. Vergelijk de eerste paar games eens met de laatste op de PS3; een gigantisch verschil.

  • Gaat meer om dat Tomb Raider wat dat betreft meer had verbeterd. Dat hadden we graag ook in TLOU gezien.

  • Op internet lijkt het niet zo verbeterd maar als je het speelt zie je het verschil in 5 milliseconden. Tomb Raider is ook een veel kleinere game ook al is die open-world. Ook the online maps zijn erg goed aangepast.

  • Punt is dat tomb raider nog niet een ware graphicgame was die het maximale uit de ps3 haalde, waardoor de verbetering groter lijkt al is het model van Lara wel supergoed geremastered.
    The last of us perste alle kracht uit de ps3, waardoor de graphics alleen scherper gemaakt hoefde te worden om van de game weer een waar kunstwerk te maken. Betere AI was wel leuk geweest

  • Ik had stiekem gehoopt dat ze wel wat aan de ai hadden gedaan, dat was het enige minpunt van de game.

  • Tja, het is ook niet relaxt als je aldoor ontdekt wordt omdat Clickers Ellie zien. Het is dus een 'praktische' oplossing die de speelbaarheid ontzettend ten goede komt, maar de ervaring soms wel breekt. Ideaal zou natuurlijk zijn als Ellie zelf over epische sneakskills beschikt, maar misschien is dat nog even teveel gevraagd.

  • Ellie wordt niet eens gezien door de AI. Vaak genoeg meegemaakt dat ze vlak voor de tegenstander langs liep.

  • Dat is ook wel zo Lars. Heb hem net gespeeld bij mijn maatje en het verschil is wel goed zichtbaar.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren