Middle-Earth: Shadow of Mordor review - Onge-elf-enaard

Recensie | -

Felgrat Slashface is een orc zoals er vele zijn in Mordor. Zijn favoriete bezigheden zijn het vermoorden van mensen, het commanderen van zijn kleine groep volgelingen en het smeden van complotten om zijn rivaliserende kapitein, Skag the Warrior, uit de weg te ruimen. Zoals wel meer orcs in Mordor heeft Felgrat de ambitie om het ooit eens tot Warchief te schoppen.

Felgrat Slashface heeft misschien de ambitie, maar niet de intelligentie en kracht om al zijn snode plannen te vervullen. Gelukkig is er in Shadow of Mordor een nieuw schimmig figuur die hem zomaar een handje kan helpen om hoger te klimmen op de sociale ladder binnen Mordor.


Goed nieuws voor Felgrat
Deze schim is Talion, een gewone bewaker van The Black Gate die net als zijn familie en vrienden eigenlijk morsdood zou moeten het zijn. En Talion, dat ben jij. Een geestachtig figuur zonder enige herinneringen van zijn verleden brengt Talion terug naar het land der levenden en geeft hem een kans om wraak te nemen op diegene die hem en zijn familie dit onrecht hebben gedaan. Er staan echter hordes orcs tussen de daders en Talion, een probleem waarvoor de spookachtige Wraith gelukkig een oplossing weet.

De gebrekkige intelligentie en de bloeddorstigheid van de orcs maakt ze ideaal om te manipuleren. Ieder gebied in Mordor heeft zo zijn hiërarchie waarin verschillende groepen orcs elkaar bevechten om de macht en waarin captains de Warchiefs beschermen als persoonlijke bodyguards. Zomaar de eerste beste Warchief opzoeken en hem een kopje kleiner proberen te maken is een slecht plan want deze figuren staan niet voor niets bovenaan de ladder. Ze zijn bijzonder taai en hebben zich veelal omringd met een klein leger van minstens zo sterke orcs.

Toevallig heeft Felgrat Slashface het niet zo op één van de bodyguards van de lokale Warchief en dat levert voor jou een ideale kans op. Wanneer Felgrat het opneemt tegen zijn rivaal kun jij je met de strijd bemoeien door zijn tegenstander voor hem uit te schakelen. Felgrat stijgt in rang en jij hebt één minder krachtige tegenstander om je zorgen over te maken wanneer je uiteindelijk de Warchief uitdaagt. Dit is het geniale Nemesis-systeem in een notendop.


Vijanden maken met Nemesis
De macht van de Wraith gaat later in het Shadow of Mordor nog verder waardoor je ook de mogelijkheid krijgt om captains zoals Felgrat direct te manipuleren. Je kunt hem met een geestachtige witte hand markeren om informatie over andere orc-captains bij hem los te peuteren, maar je kunt hem ook ruzie laten zoeken met de plaatselijke Warchief.

De haat en nijd-relaties tussen de orcs binnen Mordor vallen allemaal onder het Nemesis-systeem. Je tegenstanders krijgen een willekeurig uiterlijk, bijpassende naam en rijtje eigenschappen toegewezen en bevolken vervolgens de wereld. Hierdoor zijn de orcs die je uit de weg moet zien te ruimen in principe geen twee keer hetzelfde en zijn er ook steeds andere situaties. De ene keer zoekt zo’n wezen ruzie met een andere captain om in aanzien te stijgen, de andere keer probeert hij zijn mannelijkheid te bewijzen door het in zijn eentje tegen een monsterlijke Graug op te nemen.

De willekeurigheid en onvoorspelbaarheid maken het Nemesis-systeem zo geniaal. Het levert namelijk niet alleen een heleboel gevarieerde missies op, maar ook veel situaties waarin je geheel vrij bent om zelf te beslissen hoe je een probleem oplost. Neem je een orc in bezit en probeer je zo een Warchief uit de weg te ruimen of kies je ervoor om systematisch alle bodyguards eerst een kopje kleiner te maken?


Middle-Earth: Assassin’s Arkham
Dat het hele Nemesis-gebeuren zo strak in elkaar steekt zorgt ervoor dat de niet zo spannende kanten van Middle-Earth: Shadow of Mordor minder kwalijk zijn. Klimmen en klauteren over de ruines en forten van Mordor gaat bijvoorbeeld precies hetzelfde als in Assassin’s Creed, maar dan net allemaal wat minder soepel en vloeiend. Het sluipen is bovendien wel heel erg oppervlakkig waardoor je wel heel erg hard je best moet doen om ontdekt te worden.

Naast het klimmen komt ook de manier waarop je het met zwaard en dolk opneemt tegen de legers orcs erg bekend voor. In Shadow of Mordor vecht je met exact dezelfde combo’s en counters als in de meest recente Batman-games. Origineel is het niet, maar des te fijner als je met deze manier van vechten al een beetje bekend bent. De hoeveelheid orcs die je namelijk tegelijkertijd omsingelen is soms behoorlijk overweldigend.

Shadow of Mordor steekt in veel opzichten zo goed in elkaar dat het verhaal er een beetje bij afsteekt. Het feit dat deze game gebaseerd is op de Lord of the Rings en andere werken van Tolkien lijken de makers soms even te vergeten. Bekende personages en concepten worden daarom nogal geforceerd in een verhaal verwerkt waar Tolkien zelf waarschijnlijk zijn neus voor zou ophalen.


In de schaduw van Tolkien
Dat geen van de voor deze game bedachte figuren echt interessant wil worden doet er gelukkig niet echt toe. Shadow of Mordor doet zoveel dingen leuk en goed dat je het verhaal makkelijk kan negeren. Zo is de open wereld van Mordor bomvol extra opdrachten en plekken om te verkennen. Hoewel bijna iedere missie er uiteindelijk op neerkomt dat je een heleboel orcs of andere monsters in Mordor afslacht blijft dit door de beproefde gameplay heel erg leuk om te doen.

Ook heeft het te maken met de hoeveelheid opties die je hebt wanneer je het opneemt tegen groepen vijanden. Dankzij een uitgebreide skilltree kun je tal van vaardigheden kopen die tijdens het zwaardvechten en sluipen goed van pas komen. Wie ook maar een beetje investeert in Talion en de Wraith heeft tegen het einde van de game een personage dat zo verschrikkelijk sterk is en zoveel schade aanricht dat het hele Nemesis-systeem bijna overbodig is geworden.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Shadow of Mordor is de beste Lord of the Rings-game ooit en dat komt misschien wel omdat het spel zich zo bijzonder weinig van Tolkiens wetten en regels aantrekt. Met het geweldig Nemesis-systeem en de vertrouwde manier van klimmen en vechten is dit een game die verrassend genoeg de vloek van middelmatige licentiegames over Tolkiens werk weet op te heffen.

  • Nemesis is geniaal
  • Prima en beproefd gevecht- en klimsysteem
  • Verhaal is een nagedachte
  • Nemesis tegen het einde beetje overbodig
  • Oppervlakkige stealth

Plaats een reactie


Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.