1. Pony Island - Kopen, niet lezen

Pony Island - Kopen, niet lezen

Werkelijk alles wat ik over Pony Island te zeggen heb is te veel gezegd. Deze game is zoveel beter als je er niets over weet. En de kans is groot dat je er nog niets over weet. Dus stop met lezen en ga’ m spelen. Voor vijf euro is er geen betere manier om 2016 beter te beginnen.

Het is belangrijk dat dat gezegd is. Hoewel Pony Island absoluut briljant is, zijn daar maar weinig mensen van op de hoogte. Als je sceptisch bent, is dat begrijpelijk. De game heet immers Pony Island. Maar de naam is extreem misleidend en dat is allemaal geen toeval. Pony Island is zoveel meer dan een pony op een eiland. Als ik zou uitleggen wat Pony Island wél is, verpest ik juist wat de game zo tof maakt, maar er valt een poging te wagen.

Pony Island is een game op metaniveau. Pony Island is de naam van de game die je in de game speelt. Dat alles vertaalt zich naar een arcadekast die continu in beeld is. Maar de game op die arcadekast is raar. Het options-menu valt letterlijk uit elkaar. Op een gegeven moment begint het spel tegen je te praten. Voordat je het weet vecht je tegen Jezus.

Ja, tegen Jezus. In deze game vecht je tegen Jezus. Met een pony, die gigantische laserstralen uit zijn mond schiet om naast Jezus ook de duivel te verslaan.

‘Waar gaat dit over?’
Ik hoor het je denken: waar gaat dit in hemelsnaam over? Nogmaals: daar mag je zelf achter komen. Laat je misleiden. Pony Island is anders dan de naam doet vermoeden geen gezellige game. Het spel doorbreekt de vierde muur door tegen je te praten. De game doet er alles aan om je op het verkeerde been te zetten. Als gevolg kan Pony Island behoorlijk ongemakkelijk zijn.

Op een gegeven moment begint de duivel tegen je te praten in een laadscherm. Voordat je het weet, zit je vast in een besturingssysteem, chat je met een mysterieuze identiteit en wordt er van je verlangd dat je op verschillende accounts inlogt om zo de kwaadaardige broncode van het spel te slopen. Inderdaad: een besturingssysteem in een game in een game.

Bovenstaand voorbeeld lijkt een overtrokken voorbeeld, maar dat is allerminst het geval. Continu denk je het spel door te hebben, maar gaat alles opeens een compleet andere richting in dan je dacht dat het zou gaan.

Zoveel beter en meer dan de naam doet vermoeden
Toch valt de game af en toe in herhaling. Ironisch genoeg zijn dat juist de momenten waarop de gameplay zich aandient. Zou je die gameplay lostrekken van het geheel, dan is Pony Island te omschrijven als een puzzelgame met platformelementen. Die gameplay is niet onderscheidend. Het platformen is (doelbewust) saai en de puzzels zijn, hoewel vermakelijk, zelden uitdagend of spitsvondig.

Pony Island onderscheidt zich ook niet met gameplay, maar met sfeer en toon. Hoewel de game louter bestaat uit lelijke sprites en stukjes broncode, voel je je als speler nooit echt op je gemak. Sterker nog, de game zette mij een aantal keer dusdanig op het verkeerde been dat ik daadwerkelijk dacht iets ernstigs fout te hebben gedaan.

Een keer greep ik gehaast naar mijn telefoon om een appje uit te sturen. Ik dacht tegen een vriend in de echte wereld te praten tijdens het spelen van de game. Pas op het laatste moment werd duidelijk wat er gaande was. Ik overdrijf niet: het was dusdanig ongemakkelijk dat ik niet anders kon dan even pauzeren.

Pony Island (let wel, de game in de game) is an sich geen pottenbreker, maar Pony Island (let wel, de game) presteert daarbuiten genoeg om vooralsnog de meest memorabele game-ervaring van 2016 te zijn. Het is enkel jammer dat je er deze recensie voor nodig had om daarachter te komen, want Pony Island is zoveel beter en meer dan de nog onbekende naam doet vermoeden.

Pony Island is beschikbaar op PC.

Conclusie en beoordeling

Voor vijf euro koop je met Pony Island een avontuur dat je ongeveer vier uur lang aan je scherm gekluisterd houdt. Dat is eigenlijk alles wat je over Pony Island hoeft te weten.
8,5
Score
85
Score: 85
  • Pluspunten
  • Heerlijk meta
  • Absurd
  • Misleidend
  • Minpunten
  • Puzzels en platformen weinig enerverend

Dit artikel delen

Over de auteur

Ron Vorstermans Eindredacteur die hoort bij het meubilair.

Reacties

  • Hmm.. toen ik de titel las, dacht ik aan dat spel wat laatst in de Let's Play met Michel en Martin gespeeld werd. Gelukkig is dit andere koek. Het spreekt mij wel aan.

  • Titel gelezen,, artikel geskipped en ga em zo kopen :) lees daarna je review wel Ron :) ben benieuwd

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren