Company of Heroes

Op de E3 van dit jaar zagen we veel potentiële RTS-toppers. Inmiddels heeft Joint Task Force die rol waargemaakt en nu is het de beurt aan Company of Heroes van THQ. De Tweede Wereldoorlog-strategiegame van ontwikkelaar Relic (o.a. Warhammer 40k. games) was van de strategiegames die dit jaar nog verschijnen de meest veelbelovende, en die belofte heeft de ontwikkelaar dubbel en dwars ingelost.

Company of Heroes neemt je mee terug naar de stranden van Normandië, Omaha Beach. Able Company bestormt het strand en de duinen. Deze openingsmissie is direct erg spectaculair, zoals je mag verwachten van D-Day. Hierna verplaatst het spel zich wat meer naar het binnenland, waar met Fox Company (para-troopers) wat voorbereidingen getroffen worden voor D-Day. Vanaf dat moment leid je beide compagnies van de landingen op Normandië tot het einde van Operation Overlord, de missie waarmee de geallieerden weer voet aan de grond kregen in Europa.

Dat betekent dus dat je Normandië niet uit komt. Denk echter niet dat je daardoor een gebrek aan afwisseling hebt, want dat is zeker niet het geval. De missies zijn zo opgezet dat je nooit lang met eenzelfde opdracht bezig bent en dus het tempo heel hoog blijft. In plaats van “verover dat en dat gebouw aan de andere kant van de map” krijg je hele korte opdrachten als “verover die weg, installeer een basiskamp”. Dat is veel realistischer, want zo werden de orders destijds natuurlijk ook gegeven. Je beweegt je stapje voor stapje, hindernis voor hindernis door vijandelijk grondgebied. Dat zorgt voor een soort stop&go; gameplay: je verplaatst je soldaten, je vecht een vuurgevecht uit met Duitse troepen, neemt een strategisch punt over en gaat dan verder naar het volgende punt.

Dat heeft alles te maken met het resources-systeem van Company of Heroes. Het is namelijk niet alleen vechten wat je doet – zoals het een RTS betaamt, moet je natuurlijk ook bepaalde resources verzamelen. De drie verschillende resources (Manpower, Ammo en Fuel) zijn nodig om een leger soepel te laten draaien. Je verzamelt ze door op de map je territorium uit te breiden. De map is verdeeld in zones, waarin je steeds een bepaald punt moet overnemen om die zone te controleren. Essentieel daarbij is dat die zone in contact staat met de rest van je territorium, anders is het strategische punt afgesneden en genereert het geen resources. Dat klinkt logisch, maar bedenk wat voor tactische mogelijkheden dat je geeft in een multiplayer potje: leid de aandacht af met een vuurgevecht en sneak met een groepje soldaten achter de vijandelijke frontlinie, om twee zones achterin hun gebied te veroveren, om zo al hun andere zones te isoleren en in een klap het binnenkomen van resources af te snijden.

De campagnemodus werkt op zich natuurlijk niet zo, want de vijand komt daar vaak als konvooi aan, dus resources afsnijden hoeft niet. Neemt natuurlijk niet weg dat je ze zelf wel hard nodig hebt. Manpower is vooral belangrijk voor het maken van verschillende types soldaten, Fuel heb je nodig voor voertuigen en het bouwen van gebouwen en Ammo stelt je soldaten in staat speciale aanvallen uit te voeren, zoals bijvoorbeeld een salvo met pantser-doorborende kogels.

De meeste van die vaardigheden ga je vroeg of laat nodig hebben. Zeker in het begin, wanneer je nog geen tanks tot je beschikking hebt en het dus met wat lichte infanterie moet zien te redden, is het belangrijk dat je gebruik maakt van de mogelijkheden die je hebt. Zo loont het bijvoorbeeld om de map goed te verkennen, omdat je nog wel eens op speciale wapens kunt stuiten. Een extra MG42 zou het verschil kunnen zijn tussen succes en de dood. Het enige minpuntje aan het vechten met infanterie is dat je niet altijd goed kunt zien waar je mannen precies gaan staan als je een punt van dekking aanwijst. Soms vallen twee man van een team buiten de dekking, maar dat kun je van tevoren niet zien, en dat levert soms onnodig slachtoffers op.

Behalve het resources-systeem, is er nog een ander systeem dat bepaalt wat voor units en middelen je tot je beschikking hebt. Door het verdienen van zogenaamde ‘Commander Points’ kun je bepaalde vaardigheden in verschillende categorieën verdienen. Juist doordat je moet kiezen in welke categorie je je punten uitgeeft, bepaal je hoe de gameplay van het spel eruit gaat zien. Zo was ik maar wat blij toen ik bij het verdedigen van Carentan al artilleriegeschut tot mijn beschikking had: wel handig met de vijandelijke tanks enzo. Sowieso is dat wel een leuk voorbeeld van een leuke, afwisselende missie. Eerst neem je Carentan stukje bij beetje in met Fox Company. Is dat gelukt, dan krijg je even de tijd om je voor te bereiden op een Duitse counteraanval. Dat betekent dus dat je als een gek mijnenvelden moet aanleggen, prikkeldraad moet neerzetten en mitrailleurinstallaties moet aanleggen. Het resultaat geeft voldoening: het moment dat die eerste Duitse tank op de eerste mijn rijdt, is gewoon lekker.

Bovendien ziet de explosie er dan ook fantastisch uit. Company of Heroes legt de lat niet ietsje hoger, maar pakt die lat met beide handen en flikkert dat ding minstens tien veriepingen omhoog! En dat geldt voor alle aspecten van de game, van de leuke cutscenes (volledig binnen de game engine) en het hoge detailniveau tot de mooie explosies en de volledig verwoestbare omgevingen. Natuurlijk is dat opvallend en cool, maar eigenlijk is een iets onopvallender element veel bewonderenswaardiger: Company of Heroes beschikt over uitstekend geluid. Je zou echt zweren dat je er middenin zit, of anders tenminste bezig bent met Call of Duty 3 (qua geluid dus) en dat is uniek voor een Real-time Strategiegame.

De meeslepende campagnemodus voorziet je niet alleen van vijftien sterke missies (waarin ik echt niet één slechte of saaie missie heb kunnen ontdekken), maar leert je ook om te gaan met de gameplay. Het lijkt misschien alsof ik hier een open deur intrap, maar geloof me: je gaat die training nodig hebben in de skirmish- en multiplayer-modi. Company of Heroes is namelijk, ondanks de soms wat haperende kunstmatige intelligentie, geen makkelijk spel. Ook vind je in die spelmodi iets nieuws. Behalve de strategische punten voor de resources, moet je ook bepaalde punten overnemen, die ervoor zorgen dat de ticks van je tegenstander sneller aflopen: het Battlefield systeem dus. Het werkt goed en zorgt ervoor dat alle maps, van twee tot acht spelers, leuk zijn om te spelen.