Sid Meier's Railroads!

Twee weken geleden schreef ik een gespeeld impressie over Sid Meier’s Railroads. Dankzij de geweldige kracht van het internet en het wereldwonder van de muis kun je dat stuk tekst nu door een simpele klik lezen. In die tekst staat namelijk alles wat je moet weten als je nog nooit van deze game hebt gehoord. Ik zeg dit namelijk, omdat ik in deze recensie vooral mijn gevoel wil laten spreken en de lezer wil laten merken hoe leuk deze game is, in plaats van te beschrijven wat je allemaal kunt doen.

Voordat ik daar mee begin wil ik twee vragen beantwoorden die na de preview code bij me opkwamen. Ik was namelijk benieuwd of Railroads een missiestructuur zou hebben, waarbij je steeds nieuwe doelen moet voltooien en of de speelkaarten in de uiteindelijke versie wat groter zouden zijn. Beide vragen moet ik helaas negatief beantwoorden en daar baal ik toch wel een beetje van. Als deze twee dingen waren toegepast, dan denk ik dat ik me veel langer met Sid Meier’s Railroads had kunnen vermaken. Nu is het in mijn drukke gamesleven (boehoe, wat ben ik zielig maar niet heus) gewoon weer een game waar ik een uurtje of tien in heb gestoken en daarna niet meer aanraak.

In die tien uur heb ik denk ik een stuk of zeven verschillende games met veel plezier gespeeld. Ik begon elke keer in het begin van de negentiende eeuw, waarbij je het moet doen met kleine steden, onderontwikkelde industrieën en ouderwetse treinen. Meestal begon ik met het aanleggen van lijnen tussen verschillende steden, omdat passagiers altijd de wil hebben om te reizen en op die manier creëer je een stabiele bron van inkomsten. In Engeland is het bijvoorbeeld om een paar lijntjes richting Londen te leggen, omdat daar genoeg mensen wonen. Vervolgens is het verstandig om die inkomsten te gebruiken om industriële lijnen aan te leggen. Daar haal je namelijk de meeste centjes vandaan. Vooral als je graan naar een fabriek brengt en vervolgens het voedsel wat in die fabriek wordt geproduceerd door voert naar een grote stad. Het is bovendien ook leuk om wat variatie aan te brengen, omdat het kijken naar steeds dezelfde treintjes wat eentonig wordt.