1. Poochy & Yoshi’s Woolly World review – Lager wordt de drempel niet

Poochy & Yoshi’s Woolly World review – Lager wordt de drempel niet

Als games naar een ander platform worden geport, dan is dat over het algemeen niet iets om heel enthousiast van te worden. Vaak wordt alleen maar pijnlijk duidelijk dat de game echt gemaakt is voor het originele platform en wordt er weinig aan gedaan om de port meerwaarde te geven. Nintendo pakt dat met Yoshi’s Woolly World anders aan en niet alleen door “Poochy &” voor de titel te zetten.

De extra’s komen in de vorm van ondersteuning, want het al vrij makkelijke Yoshi’s Woolly World is door de nog grotere aanwezigheid van hondje Poochy een eitje geworden. In de Mellow modus krijg je een aantal puppy Poochy’s, een soort mini-variant op de hond, die aanwijzen waar juwelen en wonderwol zitten. Hartstikke schattig, maar Mellow maakt de game een lachertje. De Poochy pups geven je voortdurend tips en zijn zo snel achter elkaar te gooien (als stand-in eieren) dat je echt je best moet doen het level niet te halen. Bovendien heeft Yoshi ook nog vleugels in Mellow modus, waardoor je over alle mogelijke ellende heenvliegt en wonderwol op de gekste plekken kunt bereiken.

DIY Yoshi
Die bolletjes wonderwol zijn leuk om te sparen, want je speelt er nieuwe Yoshi-varianten mee vrij toffe kleuren. Echt iets voor verzamelaars. Creatievelingen zullen dit niet zo interessant vinden, want die gebruiken waarschijnlijk al de optie om een eigen Yoshi-kostuum te creëren. Je kunt dat in een versimpelde editor doen, maar ook in een iets uitgebreidere die het mogelijk maakt om specifiek alleen de neus of alleen de linkerarm van Mario’s dino een bepaalde kleur te geven. Of een zelfgetekend patroon, want je kiest tot op de pixel hoe het eruit komt te zien. Nintendo laat met deze editors enerzijds goed zien dat er bij alle elementen in de game een uitweg is naar een lagere moeilijkheid. Anderzijds toont Nintendo zichzelf van haar beste kant: door gameplay toch heel intuïtief te maken.

In onze review van Yoshi’s Woolly World op Wii U vergaven we de game de lage moeilijkheidsgraad, want dat hoort bij die wolletjes-en-bolletjes-franchise. Wat we echter juist zo waarderen aan de Wii U-game, komt totaal niet uit de verf op 3DS: de zuurstokkerige graphics vol texturen en kleine draadjes. Op Wii U zie je in HD zoveel meer detail, dat gaat allemaal verloren nu de game naar het kleine niet-HD-formaat is overgezet. Die grappige baby-Poochy’s? Hun koddige uiterlijk is amper zichtbaar op de kleine schermen van 3DS en daarmee mist de port een groot deel van de aantrekkelijkheid die de originele game wel heeft.

Behalve baby Poochy en de mogelijkheid je eigen Yoshi te ontwerpen, kun je enkele mini-games doen in een apart gedeelte genaamd Poochy’s hok. Het zijn een soort Super Mario Run-games, waarbij het personage maar blijft rennen en jij op het juiste moment een sprong moet maken om hem over een ravijn te loodsen. Het is moeilijk om te stoppen als je eenmaal een level bent gestart, want het speelt in op die oerdrang om de game de baas te kunnen zijn. En misschien wordt dat versterkt door die zoete graphics en aanpasbare moeilijkheidsgraad, waardoor een beetje gamer helemaal meent dit varkentje wel te kunnen wassen. Dat blijkt een hele kluif, want je moet vijanden handig gebruiken om hoger te springen en zulke sprongen moeten secuur worden getimed.


Tot slot is de gamehub iets veranderd. In het origineel kon je vrij rondlopen, maar nu is er gekozen voor een lineaire gamewereld waardoor je snel en zonder te veel tijd te verliezen snel naar dat hondenhok kan gaan voor die verslavende mini-game, of juist naar dat level waarin je nog niet alle wonderwol had gepakt. De basis van het spel is niet anders, maar veel eromheen dus wel en dat maakt de ervaring in veel gevallen net wat soepeler. Verder is dit nog steeds het zeer vermakelijke Yoshi’s Woolly World, met zijn aandoenlijke en originele eindbazen, veel invloeden van Yoshi’s Island en werelden met bekende thema’s uit de Mario-franchise.

Conclusie en beoordeling

None

Poochy & Yoshi’s Woolly World is goed speelbaar op 3DS, maar niet zonder in te leveren op de aaibare graphics die juist zo belangrijk zijn voor het origineel. Het is prijzenswaardig hoe Nintendo tot in de puntjes zorgt dat er altijd een makkelijkere weg te kiezen valt qua moeilijkheidsgraad.
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • Iedereen kan het spelen door uitgebreidere Mellow modus
  • Ren-mini-games met Poochy een leuke toevoeging
  • Minpunten
  • Het lieve animatiestijltje komt niet goed over op kleine 3DS-scherm
  • Aan de korte kant

Dit artikel delen

Over de auteur

Laura Kempenaar Roots in Nintendo-games, als puber veel uren in PC-spellen gestoken en nu kan ze niet kiezen welke console haar favoriet is. Haar favo game wel: Super Mario World, hoewel ze altijd openstaat voor een nieuwe nummer 1. Praat veel, maar tikt nog liever. Als het niet over games gaat, dan over films en tech. Schattige dierenplaatjes zijn altijd welkom.

Reacties

  • "In onze review van Yoshi’s Woolly World op Wii U vergaven we de game de lage moeilijkheidsgraad, want dat hoort bij die wolletjes-en-bolletjes-franchise."



    Hier ben ik het 100% mee oneens. Het hoort niet bij de wolletjes-en-bolletjes franchise, het hoort bij de rubberen-tegel-maatschappij waar we in terecht zijn gekomen. Het dient dan ook afgestraft in plaats van vergeven te worden. Waar slaat de redenering op dat bij zoete graphics uitdagingsloze gameplay hoort? Ik heb de Wii U versie gekocht omdat ik groot, groot fan ben van Super Mario World 2: Yoshi's Island op de SNES, maar deze Woolly games doen totaal geen recht aan dat meesterwerk. De grafische sfeer is fantastisch, maar de gameplay is zo ontzettend zoutloos en gewoon vervelend makkelijk. Pak Nintendo bij de ballen en straf ze af voor dit soort games voor 3-jarigen. Werden wij eind jaren 80 gepamperd met oneindig veel levens in Super Mario Bros.? Nee. Werden wij gepamperd met überhaupt save-mogelijkheden in Battletoads? Nee. Hadden wij daar last van? Nee, omdat het gewoon veel meer voldoening geeft als je de klus dan uiteindelijk toch weet te klaren. Dat is ook een van de redenen dat Dark Souls op dit moment zo geprezen wordt. De meeste games tegenwoordig zijn voor jankerds die niet meer durven te verliezen. We willen verdomme weer moeilijke games en geen bezigheidstherapie voor kleuters. En dan heb ik het niet over de graphics, laat dat duidelijk zijn. Een dikke 3 voor deze flutgame, doei.

  • Dit. Een totaal ander voorbeeld maar onlangs BF4 op hard geprobeerd (want trophies) en had meer het gevoel dat ik aan het handje langs een sinkhole werd geleid ipv dat ze me er in flikkerden, niet dat ik veel van de campaign verwachtte maar kan zo nog 4 wat meer recente games noemen waar ditzelfde speelt. Wanneer zelfs "hard" difficulties tegenwoordig niks meer voorstellen waar moeten we dan de uitdaging gaan zoeken?

  • Haha, helemaal met jullie eens ;)

  • @Thompsongast
    Dat is inderdaad precies hetzelfde verhaal. Natuurlijk gebeurt dit om zelfs Pavlov-achtig geconditioneerde rifaapjes die games tot een goed einde te kunnen laten brengen en op die manier veel geld binnen te harken, maar we zijn nu wel op het punt beland dat dit wel eens averechts zou kunnen werken. Wat je zegt: Je wordt in veel "serieuze" games aan de hand genomen alsof je een paar chromosomen teveel hebt. Altijd weer die toevallige voorbijganger die je vraagt of je niet toevallig bij die dwerg op die berg moet zijn. Je weet wel, in dat huisje dat zo gloeit met die cirkel omheen en dat uitroepteken erboven, waar dat verlichte pad naartoe leidt en waar de tips over gaan die je na één minuut zoeken op je scherm krijgt. Als je geen zin hebt om te lopen kan hij je er voor 1 roepie ook wel heen teleporten hoor. GG.

  • Ik heb de Wii U versie uitgespeeld (leuke game overigens) en ik heb de demo van deze game gespeeld.
    Ik heb de game zelf gepre-ordered bij GameMania, maar ik denk dat ik 'm ga cancellen. Echt warm werd ik namelijk niet van de demo en als ik de levels met mijn ogen dicht kan uitspelen, dan is er ook geen lol aan…



    Als we het dan toch over games hebben die meer gericht zijn op kinderen…
    Hier HET perfecte voorbeeld. :)

  • Ik verwachtte eigenlijk een 1 omdat ik de titel las als lager wordt de lat niet, verrassing.

  • een makkelijke game en een slecht game zijn 2 verschillende dingen ;)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren