Dragon Ball Fusions review - RPG's zijn prima flipperkasten

Recensie | -

Het wordt steeds lastiger om een originele Dragon Ball-game te verzinnen. Vroeger kwamen ontwikkelaars nog weg met simpele hervertellingen van het originele mangaverhaal in een vechtspel of rpg. Dit plot kennen we inmiddels zo goed, dat niemand er nog op zit te wachten om voor de zoveelste keer hetzelfde riedeltje gevechten langs te gaan.

In Dragon Ball Xenoverse wordt afgestapt van de oude formule, door je als tijdreiziger geknoei met de tijdlijn te laten voorkomen. Een leuke manier om het originele verhaal tegelijkertijd met een compleet andere plotlijn neer te zetten. Het nieuwe Dragon Ball Fusions voor Nintendo 3DS leent het één en ander van dat concept.

In Fusions speel je net als in Xenoverse een zelfgemaakt personage. Je hebt samen met je beste vriend de Dragon Balls verzameld en mag één wens doen. Jullie keuze: een groot toernooi waarbij vechters vanuit het gehele universum en van alle tijden tegen elkaar mogen vechten. Het universum wordt hierdoor samengesmolten tot een compacte variant, waar personages van alle momenten uit de gamereeks samenkomen.

We zeggen het maar meteen: het verhaal van Fusions is voornamelijk een smoes om rare combinaties aan personages samen te brengen. Je team van vijf vechters bestaat hierdoor al snel uit bijvoorbeeld de jonge Pan, kleindochter van Dragon Ball-hoofdpersoon Goku, en de achtjarige versie van opa. Dat vinden ze allebei in een enkel dialoogje wat gek, maar daarna accepteert iedereen het. Je team houdt zich niet heel erg bezig met de implicaties van tijdreizen, maar wil eigenlijk gewoon tegen toffe krijgers vechten.

Flipperen
Fusions is min of meer een rollenspel. Personages mogen om de beurt aanvallen uitvoeren, waarbij je kunt kiezen uit fysieke klappen, ki-schoten of speciale vaardigheden. Ze staan in een ring, waarin ze een kant opvliegen zodra ze een harde klap vangen – een geinige gimmick met grote gevolgen. Zo kun je bijvoorbeeld een vijand tegen zijn teamgenoten rossen om ze allemaal te beschadigen, of richting jouw metgezel slaan zodat die nog even een extra klap kan doen.

Het resultaat is een soort raar geflipper. Tegenstanders vliegen alle kanten van het level op en kunnen zelfs de arena worden uitgeslagen. Ze komen daarna snel weer terug, maar hebben dan wel extra schade opgelopen.

Onderin het scherm staat een tijdlijn dieaangeeft wie als volgende mag aanvallen. Dat is meer dan een handig referentieveld, want je kunt een tegenstander zelfs naar links slaan op die balk. Zo kun je voorkomen dat een vijand bijvoorbeeld mag aanvallen voordat jouw volgende personage aan de beurt is.

Veel gebruikte aanvallen zijn afhankelijk van de posities op het scherm. Een Kamehameha raakt bijvoorbeeld alle vijanden voor je, terwijl een ki-schot van Trunks de tegenstanders om hem heen neerschiet. Een leuke strategische laag, al wordt de game hierdoor nooit zo diep als bijvoorbeeld Fire Emblem.

Fusion-ha
In Dragon Ball fuseren bepaalde personages al langer om samen één sterkere vechter te vormen, maar Dragon Ball Fusions gaat daar nog een stap verder in. De game biedt de mogelijkheid om zo’n beetje iedereen met elkaar te fuseren, wat ook geregeld gebeurt binnen het wat luchtige verhaal. Raditz en Nappa fuseren bijvoorbeeld al snel tot Natz, om je uit te leggen hoe dat nou werkt.

Krijg de superbalk tijdens een gevecht vol genoeg en je team kan zelfs met vijf man tegelijk fuseren. Het resultaat is meestal een krachtige krijger die een vijand grotendeels van het scherm kan blazen – vooral door flink op knoppen te rammen.

Een beetje Pokémon
Je vecht in Fusions met je zelfgemaakte held en bekende personages uit de reeks, maar na verloop van tijd ga je ook willekeurige vechters rekruteren. Door ze met een speciale superaanval neer te slaan, bestaat er namelijk een kans dat zij zich bij je aansluiten. Deze personages bestaan vaak uit willekeurige onderdelen en kledingstukken van andere bekende helden – een beetje als jouw zelfgemaakte gast.

Hierdoor heeft Fusions een Pokémon-vibe, al gaat het spel hier nooit heel ver in. Hoewel het leuk is om nieuwe helden te verzamelen, is er namelijk geen vaste collectie om te verzamelen. Je kunt je verzameling dus eindeloos laten groeien zonder dat er een duidelijk doel in zicht is. Je doet het eigenlijk vooral om extra energie vrij te spelen, waar je nogal wat van nodig hebt.

En een beetje lang van stof
Het zit namelijk zo: om nieuwe gebieden te ontgrendelen heb je energie nodig. Er zijn vijf kleuren energie om te verzamelen, waarbij iedere kleur gelijkstaat aan één van de rassen uit het Dragon Ball-universum. Rekruteer een vechter van een bepaald ras en je mag meer energie van zijn of haar respectievelijke kleur verzamelen.

Je bent hierdoor de hele tijd bezig om tegenstanders te bevechten die toegang kunnen verlenen tot de volgende gebieden in het spel. In het begin is dat een eitje, maar rond het einde van de game zijn hier tientallen gevechten voor vereist. Dat is op zichzelf al een aardige grind, maar de gevechten van Dragon Ball Fusions zijn ook verdraaid lang. Eén gevecht neemt soms wel een kwartier in beslag, waardoor het spel soms vereist dat je urenlang dezelfde activiteit blijft herhalen. Een beetje duf, vooral als je bedenkt dat het gros van de tegenstanders wat slap is.

De lengte van gevechten en de grind zijn misschien wel onze grootste kritiekpunten. Hoewel we het niet altijd erg vinden om flink wat uren te steken in het ontgrendelen van nieuwe content, zorgt de duur van gevechten ervoor dat Fusions niet ideaal is om onderweg te spelen. Dat is toch een beetje jammer voor een handheldgame.

Dat gezegd hebbende: het interessante gevechtssysteem en het luchtige verhaal maken de nieuwste Dragon Ball-game verrassend verfrissend. De nieuwe formule komt af en toe niet heel goed uit de verf, maar het is wel ontzettend leuk om rond te vliegen en bekende vechters te rekruteren. Fusions weet in te spelen op nostalgische gevoelens, zonder lui voor de zoveelste keer hetzelfde te doen.


Dragon Ball Fusion verschijnt 17 februari voor Nintendo 3DS

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Dragon Ball Fusions combineert op leuke wijze een rollenspel met, je verwacht het niet, een flipperkast. Ja, de gevechten duren wat lang en je moet soms flink grinden, maar dat haalt niet weg dat je best veel lol uit deze game kunt halen. Fusions biedt tientallen uren plezier, die je vooral het beste tijdens lange reizen of gewoon thuis kunt besteden.

7
  • Leuke insteek voor oud verhaal
  • Gevechtssysteem voelt als een arcadeversie van Fire Emblem en jrpg’s
  • Veel te ontgrendelen
  • Gevechten duren wel heel lang
  • Rond het einde flink grinden vereist

Plaats een reactie


Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.