1. For Honor review – Schermen simulator 2017

For Honor review – Schermen simulator 2017

Wat zou er gebeuren als Vikingen, ridders en samoerai elkaar op het slagveld tegenkomen? Een beetje historicus kan wat neerbuigend gesnuif waarschijnlijk niet onderdrukken bij het horen van dit uitgangspunt, want in de wereldgeschiedenis hebben deze krijgers natuurlijk nooit met elkaar de degen gekruist. For Honor trekt zich daar gelukkig helemaal niets van aan.

In de verhaalmodus en in de uitgebreide online multiplayer draait het volledig om de strijd tussen de drie volken en de verschillende strijders die daaronder vallen. De verschillen tussen de type krijgers zijn best groot, maar uiteindelijk komen de gevechten steeds op hetzelfde principe neer. Kom je een tegenstander tegen op het slagveld dan gaat de actie plotseling op de rem en begint er kat en muisspel met bijlen, zwaarden en speren.

Mushin-mindgames
Hoe je tegenstander zijn wapen vastheeft is namelijk een belangrijk onderdeel in het winnen van een duel. Valt de ridder die je tegenover je hebt van links aan, dan kun je jouw wapen maar beter aan dezelfde kant houden om de aanval te blokkeren. Aanvallen op de positie die je vijand juist niet verdedigt is daarnaast dé manier om een paar dodelijke slagen te laten vallen.

Het is een simpel principe, maar door verschillende aanvallen die dan wel snel, sterk of ontregelend werken is For Honor behoorlijk veelzijdig en bovendien erg tof om te spelen. Er zijn heel veel manieren om je tegenstander te slim af te zijn of compleet op het verkeerde been te zetten. De samoeraiklasse Kensei hakt bijvoorbeeld na drie zware aanvallen van bovenaf dwars door de verdediging heen en de Assassin van de ridders is bijzonder snel, maar dient iedere individuele klap te incasseren door de rechter stick in de juiste richting te duwen. De Warlord van de Vikingen heeft weer een schild waarmee hij zonder op de bewegingen van zijn vijand hoeft te letten met een speciale move alle aanvallen kan blokkeren.

Vier-tegen-een
Zo’n blokkade komt goed van pas wanneer meer dan één krijger zich op het slagveld bevindt. In een speelstand zoals Dominion strijden teams van vier over heerschap over drie punten op de kaart. Het middelste punt is een constant getouwtrek door de AI bestuurde voetsoldaten die jij als ultieme moordmachine met een simpele zwaai omver hakt. Tussen het constant veroveren van deze punten door loop je zo nu en dan tegen het andere team aan, waardoor je het soms tegen meerdere tegenstander tegelijk opneemt.

World at war
Iedere overwinning in For Honor telt mee. Na afloop van ieder potje kun je ervoor kiezen om op vakjes op de kaart je leger in te zetten. Om de zoveel uur wordt het strijdtoneel bijgewerkt en zie je hoe goed jouw gekozen factie het in de oorlog doet. De winnende factie krijgt uiteindelijk een mooie bonus in de vorm van speciale uitrusting en wat extra staal. Het is vooral een goede reden om om de zoveel uur even in te loggen en te kijken hoe jouw gekozen team ervoor staat in de strijd.

For Honor voelt eerlijker en vooral leuker wanneer het om één-op-één gevechten draait, maar de oplossing die is gevonden om een ongelijke strijd toch nog interessant te maken werkt best, tot op zekere hoogte. Iedere aanval die je blokkeert zorgt er namelijk voor dat je revenge-meter zich vult. Wanneer twee of meer ridders op je staan te rammen loop je verrassend snel over van woede en laat je met een druk op de knop een explosie van extra kracht los. Hiermee vallen je tegenstanders als ze niet oppassen op de grond en het geeft je bovendien de mogelijkheid om onafgebroken aan te vallen zonder dat het je energie kost.

Hoffelijkheid is dood
Wraak is een aardige manier om het tij te keren, maar absoluut geen garantie voor succes. For Honor werkt gewoon het beste wanneer het één-tegen-één is. Zijn er meer partijen bij betrokken, dan wordt het al snel erg chaotisch en compleet onoverzichtelijk. Misschien onvermijdbaar, maar online wordt er niet netjes gewacht tot de ander klaar is met een duel om er bovenop te duiken. Wegrennen wanneer een éénn-op-één gevecht verloren dreigt te worden is bovendien ook doodgewoon. Eer is hier ver te zoeken en het is daardoor eigenlijk wel zo jammer dat de meeste speelstanden draaien om gevechten met zijn achten. De Duel playlist is leuk, maar door de lange laadtijden en korte duur niet zo substantieel als de andere online opties.

Die lange laadtijden zijn overigens niet het enige technische mankement dat het spel soms opbreekt. Veel kwalijker zijn de verbindingsproblemen die regelmatig voorkomen en de kwakkelende framerate wanneer het wel heel erg druk wordt op het slagveld. Voor een game die grotendeels om timing draait kan dit soms behoorlijk desastreus uitpakken.

Veilige kennismaking
Van al die kleine en grote irritaties heb je geen last wanneer je besluit om de singleplayer te spelen. Deze verhaallijn draait in achttien overzichtelijke missies om de drie verschillende facties. Aan spektakel komt deze speelstand in ieder geval niets tekort en de uitstekende graphics komen hierin ook goed tot hun recht. Echt meeslepend wil het verhaal echter niet worden. Dat is helemaal niet zo erg, want de basis van For Honor - het solide gevechtssysteem - komt ook prima tot zijn recht wanneer je het enkel tegen de AI opneemt. De verschillende missies zijn bovendien een uitgelezen kans om kennis te maken met de mogelijkheden van iedere strijder. Dat kan dan zonder dat je onlne meteen letterlijk een kopje kleiner wordt gemaakt.

De singleplayer – die in zijn geheel ook gespeeld kan worden in co-op – is tenslotte ook een manier om wat extra staal te verdienen. Naast de drie standaard helden is de rest vanaf het begin speelbaar, maar moet je kostbaar metaal neerleggen om cosmetische upgrades voor ze te kunnen aanschaffen. Staal verdienen gaat niet bijzonder snel, waardoor Ubisoft je voorzichtig lijkt te duwen in de richting van de lootboxes die voor hoge bedragen aangeschaft kunnen worden. Het is volledig optioneel, maar de intentie is duidelijk.

Dat het slagveld grotendeels gelijkwaardig blijft is belangrijk, want For Honor voelt super competitief. Er is geen ruimte voor een healer of klasse die op een andere manier dan als slachter aan het team kan bijdragen. Met die insteek is natuurlijk niets mis, maar het zorgt er wel voor dat het spel na een tijdje toch wat eentonig begint te worden en in herhaling gaat vallen. De mogelijkheden om elkaar af te slachten zijn veelzijdig, maar uiteindelijk is iedere krijger een keer klaar met vechten, hoe tof die gevechten ook in elkaar steken.

Voor deze recensie is For Honor gespeeld op de PlayStation 4. Het spel is ook verkrijgbaar op de Xbox One en pc.

Conclusie en beoordeling

8
For Honor moet het hebben van zijn uitstekend gevechtssysteem. Met elk type vechter waarmee je het slagveld opstapt is ieder gevecht anders en spannend. Dat niet iedere speler even nobel met zijn wapen omgaat is jammer en minstens zo vervelend is het feit dat het spel mooi is, maar technisch niet altijd even sterk in elkaar steekt. De verschillende helden die elk uitgerust zijn met hun eigen wapens en speciale aanvallen zorgen er gelukkig voor dat het spel ondanks de pure focus op hakken en winnen toch leuk en gevarieerd blijft.
  • Verrassend veelzijdig
  • Gave zwaardgevechten
  • Enkele technische- en onlineproblemen
  • Oneervol speelgedrag

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Een terecht cijfer voor deze geweldige game

  • Mooi cijfer. Na de beta heb ik voor mijzelf besloten de game niet voor full-price te halen. Wellicht haal ik 'm in huis als deze een keer in de aanbieding is.

  • Hier hetzelfde. Ik vond het voor €60 te weinig variatie brengen daarnaast vond ik het speelgedrag van de meerderheid zo irritant dat ik heb besloten het niet te kopen. Wellicht dat het na een half jaartje aantrekkelijker is om aan te schaffen.

  • Hmm blijkt maar weer dat reviews meningen zijn. Onder de users scoort de game beduidend slechter. Wat wel jammer is, het leek me een leuke game maar het is teveel een repetitief hack and slash festijn. De sfeer ontbreekt ook, wel jammer opzich.

  • Na het lezen van een paar user reviews merk ik dat veel "nullen" redelijk onterecht zijn. In veel gevallen is deze enkel gebaseerd op de bèta en anderen zijn weer boos om de "always online". Het is echter wel opmerkelijk dat de multiplayer p2p based is. Iets wat naar mijn mening bij grote releases niet meer voor mag komen..

  • Dat p2p is idd heel erg raar dat ze daar voor zijn gegaan. Maar idd de meeste nullen zijn in de geval onterecht. En daarbij de user score zijn ook alleen maar meningen en momentopnamen van mensen

  • De userscore negeer ik ook liever omdat het haat-love gehalte nogal aanwezig is. Bij exclusives worden ook vaak nullen en tienen gegeven en krijg je scheve getallen. Een gewogen gedegen cijfer uitdelen doen te weinig users helaas.

  • Met de sfeer zit het wel goed hoor.

  • Vind jij ja. Ik vind het statisch aanvoelen. Er is geen immersie doordat het zo generiek overkomt allemaal.

  • Inderdaad. Ik hoopte persoonlijk op een soort ultieme versie van Chivalry. Met 64 man in twee enorme teams op elkaar af stormen en het slagveld betreden.



    Maar nee, je teamgenoten zijn hier zielige npc "minions" die in één klap dood zijn en geen schade kunnen doen. Van daadwerkelijk echte spelers heb je er in je team maximaal drie. Doei immersie en sfeer.



    Bogen zijn dit spel vreemd (behalve in de campaign die belachelijke lock on-bogen). Paarden zijn deze game vreemd.



    Controls zijn erg leuk voor 1v1, maar met name de lock is awkward voor alles daar buiten, het "drie richtingen-systeem" is generiek en verveelt na twee uur, de lijst speciale combo's is twee centimeter lang… Er valt gewoon weinig te masteren en dat maakt het snel saai… Weinig content, matige, korte campaign, peer to peer online (!!!!)…



    Zijn zo'n beetje de dingen die deze game voor mij afbreken tot het zoveelste trieste Ubisoft-wanproduct. Je lekker maken met een episch concept, maar vervolgens gewoon weer teleurstellen omdat men net iets teveel aast op jouw portemonnee. 100 euro jongens, voor deze ondiepe, kale game inclusief season pass. Succes.



    Nee, overrated en spijt van m'n aankoop.

  • Dit is wederom gewoon een sfeervolle Ubisoft game en wat het ook zo goed maakt is dat je tactiek moet gebruiken inplaats van gewoon hack & slash

  • Mocht je willen, Meta.

  • Is ook zo

  • Echt een leuke discussie.

  • Altijd

  • Met coola valt niet te discussiëren. Het is een versleten grammofoonplaat die je na een tijdje voor t****r uitkomt. Uiteraard ongestraft gelaten op IG.

  • Geen bullshit uitkramen svp grohe. Met mij valt perfect te discussiëren

  • Ja dat bewijs je keer op keer…. Als je verliest ga je mensen uitschelden met ziektes.

  • Niet als het over Ubisoft gaat dan heb jij een paarse ubisoft bril op Meta. Game had episch kunnen zijn. Maar blijft toch zonder een echt epische singleplayer avontuur in mijn ogen een mislukt product. Ubisoft heeft geen rekening gehouden in deze game met de singleplayer gamer. En dat is een kwalijke zaak.

  • Ook qua Ubisoft kan ik en heb ik vaak genoeg normale discussies gehouden.



    For honor krijgt van genoeg review sites en ook van heel veel users lovende reacties zeker als ik effe snel op metacritic kijk een 7 gemiddeld is verre van slecht.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord