Mortal Kombat: Armageddon

Het is één van de meest beruchte spellenreeksen out there. De games hebben hun naamsbekendheid te danken aan liters bloed, honderden botten en de meest grove en zieke manieren om iemands leven te beëindigen. In de beginjaren van de serie was zowel de graphics als de gameplay in 2D. Het zijn dan ook vooral de eerste drie games die door fans van de serie geroemd worden. Na enkele spin-offs en de grote overstap naar 3D, zijn we inmiddels al weer aangekomen bij het derde (en ook laatste) deel op de huidige generatie consoles. Het deel dat een einde moet maken aan alle chaos die de inmiddels meer dan 50(!) personages gecreëerd hebben. Ik heb het natuurlijk over Mortal Kombat.

Ontwikkelaar Midway gaf al aan dat Mortal Kombat Armageddon de ‘final chapter’ zou zijn in deze reeks Mortal Kombat-games. Ze willen daarom met een goede knaller afsluiten en dat doen ze in stijl. Armageddon is de natte droom van elke Mortal Kombat-fan. Neem alleen al het introfilmpje; ik ben nooit een diehard fan geweest maar al die bekende personages die elkaar met hun signature moves te lijf gaan gaven mij toch wel een zeer aangenaam gevoel van nostalgie.

Het mooie is dat er meteen vanaf het begin al meer dan vijftig personages beschikbaar zijn om mee te vechten. Ik durf zelfs te zeggen dat elk personage uit de reeks erin zit. Deze personages kun je op de proef stellen in de speelmodi die je van een vechtgame mag verwachten. Een arcade-modus, een versus-modus voor twee spelers en een modus om je moves te oefenen. Net zoals in het vorige deel heeft elk personage de keuze uit twee vechtstijlen: één zonder en één met wapens. Nieuw in dit deel zijn de aerial combo’s; schop of mep iemand de lucht in, spring erachter aan en maak de combo af in de lucht.