Call of Duty 3

Bij de release van de Xbox 360 was Call of Duty 2 lange tijd de best verkochte titel. Dat zegt misschien wat over de overige titels die op dat moment verkrijgbaar waren, maar voorál over Call of Duty 2 zelf. Slechts het ontbreken van een volwaardige multiplayer was een punt van kritiek. Call of Duty 3 maakt dit gebrek ruimschoots goed en gooit er bovendien een schepje bovenop.

In Call of Duty 3 staat de Normandy Breakout centraal. Dit is de historische campagne die de bevrijding van Parijs mogelijk maakte. Jij kruipt in de huid van vier geallieerde soldaten (een Amerikaan, Brit, Canadees en Pool) met wie je Frankrijk moet zien te bevrijden. In tegenstelling tot vorige delen speelt het verhaal zich chronologisch af en vinden alle missies in het Frankrijk van 1944 plaats. Op die manier moet de belevenis nóg sterker worden, maar dat heeft voor mij niet echt gewerkt. Waarschijnlijk komt dat omdat ik weinig waarde aan het verhaal hecht en het mij vooral om de intensieve actie gaat. Wat ik wel jammer vind, is dat je door de keuze elke missie in Frankrijk af te laten spelen, minder in afwisselende omgevingen komt. Overigens heeft Infinity Ward voor de ontwikkeling van Call of Duty 3 het stokje over gedragen aan Treyarch, dat eerder verantwoordelijk was voor Call of Duty 2: Big Red One

Dat betekent niet dat er, in ieder geval qua gameplay, grote verschillen tussen beide delen zitten. Call of Duty 3 speelt grotendeels hetzelfde als deel twee. Ik heb daar echter weinig moeite mee aangezien de gameplay van Call of Duty 2 al gewoon erg goed was en het spel vorig jaar terecht tot één van de beste spellen van het jaar werd gekozen. Wel nieuw aan de gameplay is de toevoeging van close-combat. Dit zijn handgevechten die zo nu en dan in het spel voorkomen waarbij je door middel van een knoppencombinatie je los moet zien te maken van de vijand. Een leuke toevoeging die voor een beetje variatie in de gameplay zorgt, maar écht iets schokkends toevoegen doet het niet.

Verder tillen de verbeteringen van Call of Duty 3 de belevenis naar een hoger niveau dan dat van deel twee. Vooral de gevechten zijn een stuk heviger. Op het slagveld is het één en al chaos, mede door het hogere aantal vijanden dat aanwezig is. Overal om je heen vliegen kogels je om de oren en de sfeervolle achtergrondmuziek zorgt voor een constant opgejaagd gevoel dat elk moment het laatste kan zijn. Vandaar ook een speciale vermelding voor het geluid dat simpelweg subliem is. Door mijn stereosetje klonk het al geweldig, kun je nagaan als je over een surround-set beschikt.

Daarnaast ziet Call of Duty 3 er verschrikkelijk goed uit en is het ongetwijfeld één van de mooiste games op de Xbox 360 van dit moment, zelfs op mijn bescheiden niet-HD televisie. Treyarch heeft duidelijk zijn best gedaan zoveel mogelijk kracht van de Xbox 360 te benutten. Dat zie je niet alleen terug in de gedetailleerde personages en omgevingen, maar ook in de interactie met de omgeving. Je kunt nog steeds niet álles aan diggelen schieten maar al zeker meer dan in vorige delen. Dat zorgt er bijvoorbeeld voor dat je beter nadenkt over waar je dekking zoekt. Ook zien gevechten er spectaculairder uit doordat bij explosies ruiten springen, aarde je om de oren vliegt of brokstukken steen voor je voeten neerkomen. Natuurlijk was dit in vorige delen ook al het geval, maar niet zo sterk als nu.

Verder zijn er kleine vernieuwingen zoals de mogelijkheid granaten terug te gooien. Dit werkt heel eenvoudig en is bovendien een handige toevoeging. Je hoeft zo niet meer constant weg te rennen als er een granaat jou kant op wordt geslingerd. Nieuw is ook de depth-of-field-techniek die ervoor zorgt dat zodra je met je wapen ‘inzoomt’, alles buiten je vizier vervaagt. Hierdoor kun je je wat beter focussen op dat wat het belangrijkst is, namelijk de vijand. Ook hier geldt: leuke toevoeging die er zeker tof uitziet, maar ik schiet vrijwel nooit in de aim down sight-modus en dus maakt het voor mij de gameplay niet beter of slechter.