Tony Hawk's Project 8
Recensie | -Toen ik in mei voor het eerst in aanraking kwam met Tony Hawk’s Project 8, was ik meteen verliefd. Vooral de slowmotion beelden wisten mijn aandacht goed vast te houden. In Leipzig was de game voor het eerst algemeen speelbaar en sinds die tijd wist ik al dat Project 8 een prominente plek in mijn kast zou gaan krijgen. Die heeft het spel inmiddels, en dat blijft voorlopig ook wel zo.
Project 8 is feitelijk het achtste Tony Hawk spel, waarbij ik dan voor het gemak de zusterversies niet meereken. Acht games in één serie – dan kun je er op wachten dat er op een gegeven moment een gebrek aan vernieuwing gaat ontstaan. Feitelijk bevestigt Project 8 dat vooroordeel; de wereld geeft een beetje een ‘been there, done that’ gevoel. Het wordt een beetje fantasieloos: een woonwijk, een school, een fabriek… we hebben het allemaal al zo vaak gezien. Hetzelfde mag je zeggen over het verhaal – je bent een amateurskater en moet jezelf opwerken naar de top, zodat je in Project 8 opgenomen wordt, het nieuwe skate team van Tony Hawk. Niet bepaald wat je noemt ‘het toppunt van originaliteit’.
Toch vormt bovengenoemde niet meer dan de achtergrond van het spel. Natuurlijk had Neversoft een vet verhaal kunnen verzinnen, maar eerlijk: who cares? Het gaat om het skaten, het gaat erom dat je vette lines kunt grinden, gruwelijk hoge combo’s kunt landen, en dat alles liefst zo vloeiend mogelijk. Dat is altijd de kracht geweest van de Tony Hawk-serie. Als je zo nodig een goed verhaal wilt hebben, ga je maar lekker een film als The Departed kijken…
Lekker skaten dus. Als je al bekend bent met de serie, pak je in Project 8 je skateboard op en skate je er zo mee weg: het speelt lekker als vanouds en de basisbesturing is sinds American Wasteland niet aangepast. Dat kun je zien als een gebrek aan innovatie, maar eerlijk gezegd vond ik het wel relaxed om gewoon meteen weg te kunnen skaten. Bovendien is de vernieuwing in het skaten er wel degelijk, maar niet zozeer in de ‘normale’ gameplay. In Project 8 speelt het gebruik van slowmotion een grote rol, en juist dat tilt de game naar een hoger niveau.
Alleen.. iedereen lijkt op elkaar! Oké, ik geef toe dat dit een wel heel matig bruggetje is naar het schrappen van de ‘Create-A’-modes, maar feit is wel dat erg irritant is dat je je personage maar zo beperkt kunt veranderen. En waarom? Veel mensen maakten skateparken en wisselden die uit, je eigen tag en deck ontwerpen was tof. Het weghalen van Create a Trick snap ik nog wel, omdat zoiets in feite concurreert met Nail the trick, maar verder? Een gemiste kans dus.
Aan de andere kant kun je jezelf wel afvragen wat nou de hoofdzaak moet zijn in een skategame. Project 8 is namelijk de eerste échte next-gen Tony Hawk, aangezien American Wasteland gewoon gebaseerd was op een engine die gebouwd is op de huidige generatie consoles. Project 8 moest dus van de grond af aan opnieuw opgebouwd worden, hetgeen een verklaring kan zijn voor het ontbreken van de ‘Create-A’-modes, en ook voor het enigszins fantasieloze leveldesign. Eenzelfde tegenstelling op technisch gebied: waar de graphics prima zijn (om de soms wat lachwekkende gezichten na), is het geluid wat simpel. Vooral het gebrek aan achtergrondgeluid op sommige plaatsen, geeft het spel af en toe een ‘doodse’ uitstraling, ondanks dat de soundtrack wél weer prima is. Het zijn keuzes die een ontwikkelaar in deze tijd soms moet maken, en in mijn ogen heeft Neversoft dan toch voornamelijk de juiste keuzes gemaakt.">
Registreer nu!