Monster Hunter World review – Jaagt op westers succes

Recensie | -

Enorme vleesetende monsters, een uitdagend en diepgaand vechtsysteem en héél véél loot; Monster Hunter heeft alle elementen van een hedendaagse blockbuster-game, maar weet buiten Japan tot nu enkel een niche-publiek aan te spreken. Na mislukte pogingen om de handheld-games toegankelijker te maken realiseerde Capcom dat het roer om moest. Monster Hunter World is dan eindelijk hier om de wereld te veroveren.

Capcom heeft misschien wel het roer omgegooid, maar het schip is gelukkig niet gekapseisd. Monster Hunter World draait nog steeds om het kapotknuppelen dan wel naar het hiernamaals schieten van uit de klauwen gegroeide monsters, om vervolgens van de verworven materialen nieuwe pantsers en wapens te maken, om daarna de volgende in de voedselketen uit te dagen. Daarbij is er nog steeds geen sprake van levels of ervaringspunten of andere statistieken die vanzelf Ding! doen na een zoveelste kill, maar telt enkel jouw eigen behendigheid. Monsters leer je niet te vellen doordat je ineens een hoger level bent, maar puur door vallen en opstaan en de vijand te leren kennen. Die kern is gelukkig nog steeds in tact en vormt nog altijd de grootste aantrekkingskracht van de serie.

Geen Wiki’s meer
Verreweg de grootste veranderingen die zijn geïntroduceerd in Monster Hunter World, zijn ook gelijk de meest welkome. Niet langer word je gedwongen om eerst paddenstoelen te verzamelen en lappen vlees te braden tijdens geforceerde tutorials voordat je eindelijk beesten in stukken mag hakken, maar je gaat gelijk op jacht. Genezende drankjes brouwen gaat nu automatisch zodra je de benodigde materialen hebt opgepikt en je krijgt op de kaart direct te zien waar je ertsen mijnt en op welke plekken je een Bitterbug vindt. Waar je vroeger met een online Wiki op schoot moest spelen, is handige informatie zoals de verschijningskans van loot nu in-game te raadplegen. We kunnen nog even doorgaan, maar de boodschap mag duidelijk zijn: Monster Hunter World zit werkelijk barstensvol quality-of-life-verbeteringen die de game gestroomlijnd en toegankelijk maken. Nu écht.

De toevoeging van een uitgebreide verhaalmodus draagt daar ook aan bij. In eerdere delen was het verhaal puur een reden om je steeds een nieuw monster voor te schotelen, maar in World is hier veel meer aandacht aan geschonken. Toegegeven, de verhaalmissies dienen nog steeds als excuus om je van hot naar her te sturen en zo oog in oog te komen staan met nieuw gespuis, maar de tussenfilmpjes bouwen wel op naar een overkoepelend mysterie en geven context aan de wereld en jouw acties. Het is geen Oscarwaardig verhaal, maar het is wel onderhoudend en het slaagt er goed in om je geleidelijk onder te dompelen in de wereld van Monster Hunter; van je eerste Jagras tot aan de gevaarlijkste Elder Dragons in de moeilijkere High Rank-missies. Je bent dan ook wel zo’n veertig tot vijftig uur zoet met enkel het uitspelen van het verhaal.

Monster na de maaltijd
Een jammere bijkomstigheid van de verhaalmissies is dat ze niet makkelijk in coöp te spelen zijn. Een dergelijke missie is namelijk niet in multiplayer te starten totdat je deze zelf (voor een deel) hebt doorlopen. Vaak moet je eerst een tussenfilmpje bekijken voordat je de missie kunt openstellen voor andere spelers, waardoor de verhaalmodus samen met een vriend of vriendin doorlopen een onnodig ingewikkeld karwei wordt. Gelukkig zijn alle andere soorten missies, waaronder de doelloze free-roam-expedities waarin je onbeperkt kan jagen, wél met maximaal drie vrienden te spelen en is dit nog steeds de leukste manier om te Monster Hunteren.

Ben je niet aan het jagen in de wildernis, dan loop je rond in de (online) hubstad Asteria. Hier kun je missies aanplakken of accepteren terwijl je een potje armpje drukt en een maaltijd nuttigt in de sociale hub voor maximaal zestien spelers. Door een handig clansysteem zit je zo in een online sessie van je favoriete online community en ben je toevallig op zoek naar mensen die ook materialen van de Pukei-Pukei nodig hebben, dan zoek of maak je een sessie die voldoet aan die criteria. Terwijl je wacht op andere spelers kun je er zelf alvast op uit trekken: Monster Hunter World is namelijk de eerste in de serie die drop-in multiplayer ondersteunt. Sociaal hunten was simpelweg nog nooit zo gemakkelijk en gezellig; een verademing voor een serie die het vooral moet hebben van het online aspect.

Hoewel al deze verbeterpunten zeker bijdragen aan hoe vlot en responsief het spel voelt, staat of valt een Monster Hunter-game met het vechten met de titulaire monsters. Monster Hunter World biedt een indrukwekkend aantal van veertien verschillende wapensoorten om het gevecht aan te gaan, van enorme zwaarden tot allerlei variaties van langeafstandswapens tot hamers en een muziekinstrument. Nog knapper is dat al deze wapenvarianten een unieke speelstijl en moveset hebben. Het is een beetje cliché, maar in Monster Hunter World is er echt voor elk wat wils. Heb je geen idee welk wapen voor jou is weggelegd? Dan is er een trainingsruimte waar je onbeperkt met ieder wapentype kunt experimenteren en combo’s kunt oefenen tot je iets hebt gevonden wat bij je past.


Nieuwe wereld, nieuwe spelregels
Je wapen vormt echter niet je enige verweer tegen de gevaarlijke monsters die ronddolen in de verschillende omgevingen in de game. Je hebt bijvoorbeeld naast je persoonlijke sidekick-kat ook een Slinger waarmee je projectielen afvuurt, maar ook de omgeving is in je voordeel te gebruiken. Schiet bijvoorbeeld een steentje tegen een rotsblok dat via lianen verstrikt zit en je zult zien dat deze loswrikt en naar beneden tuimelt. Zwammen die tegen een boom zijn aangegroeid zijn te gebruiken als opstapje om bovenop een monster te springen en er groeien allerlei plantensoorten die de omgeving beïnvloeden. De ondertitel ‘World’ is dan ook perfect gekozen. Het zijn namelijk niet langer de monsters die de hoofdrol spelen, maar de prachtige wereld en het bijbehorende ecosysteem waarvan deze giganten deel uit maken.

Je vertrekt nog steeds op missies met als doel om een bepaald wezen om te leggen, maar daaromheen gebeurt nu zoveel meer. Door de enorme schaal van de levels is het opsporen van een monster bijvoorbeeld niet langer zo eenvoudig als vroeger en ben je gedwongen om ook daadwerkelijk te jagen. Dat doe je bijvoorbeeld door sporen te zoeken en te volgen, of door op je omgeving te letten. Zie je een kudde Aptonoth voor hun leven rennen? Dikke kans dat er een roofdier in de beurt is. Ieder dier heeft ook zijn plek in de voedselketen: een Great Jagras valt agressief een kudde planteneters aan om eten te verzorgen voor zijn kroost, maar huivert net zo erg als jij als de enorme T-rex-achtige Anjanath zijn pad kruist. De spontane (en door sluwe jagers soms met opzet gecreëerde) botsingen tussen monsters zijn werkelijk fascinerend om aan te schouwen en, afhankelijk van met welke wezens je te maken hebt, kunnen voor jou desastreus uitpakken of juist in je voordeel werken.

Het is echter vaak in het heetst van de strijd of wanneer er inderdaad twee gigantische draken met elkaar worstelen dat de game technisch scheurtjes begint te vertonen. Althans, op de ‘gewone’ PlayStation 4. Wanneer de vuurstralen je om de oren vliegen en er tegelijkertijd een derde monster aan komt vliegen, begint de framerate merkbaar te sputteren en te stotteren, wat juist op zo’n moment niet goed uitkomt. Op de PlayStation 4 Pro kun je kiezen of je prioriteit geeft aan de resolutie, framerate of graphics, en de game loopt op die console ook aanzienlijk beter. Het is begrijpelijk dat de game soepeler loopt op de Pro, maar het spel voelt op de ‘gewone’ hardware technisch een tikkeltje ondermaats. Dat staat gelukkig niet in de weg van dat de game verder een genot is om te spelen, maar gamers die de krachtigere variant van een console hebben zullen aanzienlijk beter kunnen genieten van al het pracht en praal.

Monster Hunter World is vanaf 26 januari verkrijgbaar voor PlayStation 4 en Xbox One en verschijnt in de herfst ook voor pc. Voor deze review is gespeeld op PlayStation 4 en PlayStation 4 Pro.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Na vele pogingen is Monster Hunter World eindelijk de eerste Monster Hunter-game die we met een gerust hart aan iedere gamer kunnen aanbevelen. Het is onvoorstelbaar dat de serie zoveel groter en gebruikersvriendelijker is geworden maar tegelijkertijd niet lijkt in te boeten op gebied van content en moeilijkheidsgraad. Offline of online – Monster Hunter World biedt tientallen tot honderden uren aan vermaak dankzij de verslavende en eindeloze loop van jagen en verzamelen.

9+
  • Prima uitgewerkte en onderhoudende verhaalmodus…
  • Overtuigend en spectaculair ecosysteem
  • Speelt heerlijk weg dankzij vele quality-of-life-verbeteringen
  • Heel veel goed uitgewerkte, unieke speelstijlen
  • Fijne online hub en matchmaking
  • …die zich jammer genoeg niet goed leent voor coöp
  • Instabiele framerate tijdens hectische momenten (op niet-Pro console)

Plaats een reactie


Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.