Wario Ware: Smooth Moves

Rennen, vliegen, springen, vallen, opstaan en weer doorgaan met de snelheid, overgave en vastberadenheid van een junk op jacht naar een fix. Dat is er voor nodig om het nieuwste spel van Mario’s slechte neef Wario tot een goed einde te brengen. Tijd om de gordijnen dicht te doen en tekeer te gaan met de Wii-Afstandsbediening...

Misschien herinner je je de vorige delen uit de WarioWare reeks nog wel. Spellen als WarioWare Twisted!(GBA) en Touched!(DS) haalden het onderste uit de kan van wat er mogelijk was qua besturing op die systemen. Twisted! had in de cartridge al een bewegingssensor ingebouwd. In dat spel werd je, met de voor de serie kenmerkende maniakale snelheid, door tientallen minigames gejaagd waarbij je je GBA in de meest vreemde hoeken moest draaien. In Touched moest je snel met je stylus op het schermpje aan de slag.

Smooth Moves! is gemaakt voor een nieuwe console met ook een compleet andere besturing. En daar wordt volop gebruik van gemaakt. De mannen van Nintendo hebben enkele tientallen manieren bedacht om de Wii-mote te gebruiken. Natuurlijk als afstandsbediening, maar ook als stuur, pomp, olifantenslurf, halter, telefoon, bezem...En zo gaat het nog wel even door.

Wat een beetje een makke is van veel nieuwe Wii-spellen met ‘revolutionaire’ besturing, is dat je meestal wel snel door hebt dat je niet als een idioot voor de TV hoeft te staan springen. Bij wekelijkse bijeenkomsten bij mij thuis hebben we er een sport van gemaakt om Wii Sports met zo min mogelijk inspanning(vanaf de bank dus) te doen. En daar zijn we ondertussen best goed in geworden. Bij Smooth Moves is dat in veel gevallen ook goed mogelijk. Vaak volstaat een paar keer schudden met de Wii-mote om een van de minigames met succes af te ronden.

Maar daarom is die overgave van een junk in dit spel juist erg belangrijk om het spel leuk te maken. Want zodra je de gordijnen dicht hebt gedaan, de Wii hebt opgestart en je voor de TV staat met je vingers op de knoppen, wordt het pas echt leuk. Voor je het weet sta je te springen, te hoela-hoepen of te zagen alsof je leven ervan afhangt. Nadat je je schaamte hebt overwonnen, kun je zelfs wat vrienden gaan uitnodigen, en dan zul je er achter komen dat dit ook nog eens één van de leukste partygames ooit is. Vaak zul je meer lol beleven aan het kijken naar je vrienden die tekeer gaan dan aan het kijken naar het scherm.

En van die multiplayer-mogelijkheden zul je het ook vooral moeten hebben. Het spel zul je met een beetje enthousiasme in een uurtje of twee wel uitgespeeld hebben, maar dit is dan ook geen spel dat je in je eentje moet spelen.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Crew

Dit is pret met hoofdletters, lol achterstevoren geschreven en geinig tot in het oneindige. Maar let op: niet voor zure hardcore gamers die alleen tevreden kunnen zijn met een geweldige verhaallijn, verblindende graphics en een speelduur van meer dan veertig uur. Het enige wat dit spelletje eigenlijk te bieden heeft is pure fun, wagonladingen vol.

8+

• Tientallen maffe minigames
• Beste partygame voor de Wii

• In je eentje wel erg kort
• Niet voor gamers die wat meer 'inhoud' verwachten