R: Racing Evolution

Namco introduceerde de vorige eeuw een echt arcade racespel waarin we al luisterend naar harde muziek over de verschillende wegen gleden. Ridge Racer was ongelooflijk leuk om te spelen omdat het niet voorzien was van al die poespas en al helemaal niet dacht aan realisme. Helaas viel de laatste telg uit de serie een beetje tegen en besloot Namco het concept eens flink op de schop te nemen. Daaruit is R: Racing Evolution voortgekomen, een spel waaruit blijkt dat Namco beter van het concept af had kunnen blijven.

Het resultaat is namelijk een racespel met heel veel verschillende opties en een stijl die nogal veel weg heeft van Sony’s Gran Turismo. Bovendien hebben de makers een soort verhaallijn door de mix gegooid (eerder gezien in DTM Race Driver) en proberen ze door verschillende soorten races zoals Drag een grotere doelgroep aan te spreken. Hierdoor gooien de makers hun eigen ramen in, simpelweg omdat elk element te schaars is uitgewerkt en het spel zo op elk gebied wordt overklast door minstens één ander racespel.

R: Racing Evolution is opgebouwd uit vier hoofdmodi. Hiertoe behoren de standaard ‘Time Attack’, ‘Versus’ en ‘Arcade’ opties, maar ook het nieuwe ‘Life’ gedeelte. Deze, rechtstreeks uit DTM Race Drive gejatte, speloptie betekent niets meer of minder dat de speler in de huid kruipt van Rena, een Japanse ambulancechauffeuse die een contract krijgt bij een raceteam. Tussen de verschillende kampioenschappen door krijgt Rena te maken met allerlei andere personages om erachter te komen dat het raceteam waarbij zij rijdt niet alles helemaal volgens de regels doet. Nou klinkt dit allemaal bijzonder mysterieus, in feite is het verhaal erg mager en helemaal niet spannend of meeslepend.

Gelukkig hebben we hier te maken met een racespel, vandaar dat we ons maar snel op dat gedeelte zullen focussen. Echter, ook dit onderdeel is helaas niet goed uitgewerkt. De besturing komt in het begin dramatisch over; auto’s lijken niet snel genoeg te reageren en door de verschrikkelijke chase cam is het vooral glibberen geblazen. Na wat gewenning blijkt de besturing wel te verbeteren, maar het heeft niet de finesse van Project Gotham Racing 2 of Gran Turismo.

Daar komt nog bovenop dat de snelheid ver te zoeken is. Bij de eerste start zul je waarschijnlijk denken dat je in een langzame klasse begonnen bent en dat het wel zal verbeteren. Helaas zal blijken dat de kilometerteller al enorm hoge snelheden aangeeft. Zelfs een overschakeling naar de bumper camera wil niet helpen. Hiermee is gelijk de angel uit het spel en blijft er niets over van Namco’s nieuwe concept.

Daarnaast zorgt het gebrek aan snelheid ervoor dat je meerdere malen een bocht verkeerd in zult schatten. Immers, omdat je niet het idee hebt écht hard te rijden, denk je gemakkelijk een bocht te kunnen nemen. Het spel denkt daar uiteraard anders over, omdat de kilometerteller nog steeds op zo’n 100 kilometer per uur staat. R: Racing Evolution is dus duidelijk uit balans door dit grote gebrek aan snelheid.

Om R: Racing Evolution toch nog een beetje origineel te maken, hebben de makers besloten de zogenaamde pressure meter toe te voegen. Wanneer je achter een tegenstander aan rijdt, zal een metertje boven zijn auto verschijnen. Hoe langer je achter de tegenstander aan rijdt, hoe voller dat metertje wordt. Als het metertje helemaal vol is, maakt de tegenstander een fout en raakt hij bijvoorbeeld in een slip. Hierdoor kan het leuk zijn om elke tegenstander op die manier uit te schakelen, anderen zullen echter vinden dat het metertje een heleboel van het racen zelf verpest.

Wel een pluspunt zijn de bergen opties in het spel. Hoewel de hoofdmodus in een paar uurtjes te doorkruisen is, worden daarna ruim 150 ‘Race Events’ geopend. Toch is zo’n hele lijst aan uitdagingen niet echt uitnodigend en is het de vraag of elke speler hieraan een begin wil maken. Op technisch gebied is het allemaal zeer standaard. De visuele pracht en praal blijft uit, en wat we overhouden is een spel dat eruit ziet als een eerste generatie PlayStation 2 spel dat gek genoeg wel lekker vloeiend op 60fps draait. Ook de geluidseffecten zijn redelijk, maar blinken nergens uit. Leuk zijn wel de stemmen van de pitcrew en de (allen van naam voorziene) tegenstanders.