Burnout Dominator

Ooit was er een tijd dat Burnout draaide om het heldhaftig ontwijken van verkeer in plaats van het zo veel mogelijk crashen. Er zijn nog altijd fans die daarom Burnout 2: Point of Impact prefereren boven deel drie en Revenge. Dan is het, vooral voor deze groep, mooi om te weten dat Burnout Dominator terug keert naar waar het allemaal begon: racen.

Burnout 2 introduceerde het ‘Burnout-chainen’. Je kunt in dat deel een meter vullen door roekeloos tegen het verkeer in te rijden en op een haarlengte auto’s te missen. Vervolgens kun je als de meter helemaal gevuld is deze leeg boosten. Op dat moment gaat er een tweede meter lopen. Je moet voordat je boost op is deze meter zien te vullen door nog gevaarlijker te rijden. Als hij vol is vult je boost-meter zich automatisch weer (een ‘Burnout’) en dan begint het hele proces opnieuw. Op die manier kun je dus een hele race lang non-stop boosten en bijvoorbeeld een dubbele, driedubbele, vierdubbele of vijfdubbele ‘Burnout’ proberen te halen.

Dit is terug in Burnout Dominator. En gecombineerd met de snelheid en graphics van de laatste twee delen, is dit een aangenaam weerzien. Het hele systeem is even wennen en je zult door de tutorial heen moeten bijten, maar na een tijdje spelen voelt dit als een tweede natuur en wil je niet anders meer. Dit is de uitdaging die je zoekt na tweehonderd potjes Burnout Revenge en je helemaal klaar bent met deze manier van spelen. Burnout Dominator biedt iets nieuws, en het smaakt lekker.

Natuurlijk is de publieksfavoriet Road Rage er weer, waar je zoveel mogelijk tegenstanders verrot moet beuken. Maar er zijn ook nieuwe spelmodi afgestemd op het Burnout Chainen. Zo is er de Burnout Challenge waarbij je voor iedere Burnout punten krijgt om de eindscore te behalen. Ook is er de spelmodus ‘Maniac’ waarbij je zoveel mogelijk punten moet halen door roekeloos te rijden. Hierbij heeft het maken van Burnout’s duidelijk invloed, want gaan spookrijden en niet geraakt worden is één ding, maar dit combineren met Burnout’s om je score te verdubbelen is toch echt een heel stuk lastiger. Hier draait het echt om rijvaardigheid, ultieme confrontatie en vooral uithoudingsvermogen. Want bij elke Burnout ga je ‘ietsje’ sneller en bij een zestiendubbele combo wordt er donders veel van je gevraagd.

Maniac en Burnout Challenge zijn dus aangename spelmodi, mede door de extreme mate van uitdaging. Dit maakt het hele Burnout-chainen alleen maar interessanter. Het is dan ook goed om te weten dat Burnout Dominator vol zit met content. Het spel kent zeven verschillende raceklassen met ieder ongeveer tien uitdagingen. Na het voltooien van een uitdaging krijg je punten toegewezen waarmee je nieuwe raceklassen kunt ontgrendelen. De eerste uitdagingen zijn nog best te doen, maar later stelt de game flink wat eisen en moet je meerdere doelen tegelijk voltooien. Om een nieuwe auto te ontgrendelen moet je bijvoorbeeld én drieduizend meter driften, én een achtdubbele Burnout-chain maken.

En over auto’s gesproken, daar kent Burnout Dominator er aardig wat van. Maar dat is niet het gegeven waar ik nu op in wil gaan. Wat me namelijk ernstig stoort zijn de modellen van de wagens. Die zijn lelijk. Echt waar, niet normaal gewoon. Ik heb zelden zulke misvormde, lelijke automodellen gezien. Je merkt duidelijk dat er een ander team op Burnout Dominator zit (zie kader) want dit zou Criterion Games in ieder geval nooit doen. Hotrod’s met vieze grote dikke vierkante uitlaten? Classic-cars met zes lompe blokken op de motorkap die fungeren als luchtingang? Nee sorry, Burnout Dominator slaat de plank hier finaal mis.

Desondanks moet ik wel zeggen dat de stijl weer lekker vrolijk is. Of nou ja, ‘vrolijk’… in ieder geval zijn de fleurtjes, kleurtjes en geurtjes uit Burnout 3 weer terug in plaats van de ietwat donkere –underground- stijl van Burnout Revenge. Helemaal anders dan laatstgenoemde is het spel echter niet, want de Revenge-optie zit er wel weer in. Als een tegenstander je laat crashen zal hij jouw rivaal zijn. Als je hem vervolgens laat crashen, neem je weer wraak en krijg je weer een volle boostmeter. Storend is wel dat je verkeer niet meer van achteren kunt rammen om zo onschuldige burgerwagens als een kogel af te laten vuren naar je vijand, al verschillen de meningen daar over. Ik vind het in ieder geval spijtig. Ook zijn er geen Crash-challenges aanwezig. Twee behoorlijk grote minpunten die waarschijnlijk verholpen hadden kunnen worden als er meer tijd in de game was gestoken.

Net zoals de multiplayer overigens. Nou is er opzich niks mis met de multiplayer, maar waar is de online modus uit Burnout 3 en Revenge? Toch weer een stapje terug, zeker omdat het nieuwe Burnout-systeem uitnodigt om te kijken wie de langste combo’s online kan maken. Offline is dit namelijk wel mogelijk voor maximaal twee spelers, en dit is dan ook zeker vermakelijk. Alle spelmodi, zowel Maniac als Burnout-challenge, zijn te spelen.