Call of Duty 3

Veel games die bij de lancering van de PlayStation 3 verschijnen, zijn ports van reeds bestaande games. Zo ook Call of Duty 3, die eind november vorig jaar op de verschillende spelcomputers verscheen. De game kwam op de Xbox 360 het beste uit de verf en die versie kreeg van Mark dan ook een 9. Een cijfer waar ik het destijds helemaal mee eens was, want ik had me ook erg vermaakt met die Xbox 360-versie. En nu, een paar maanden later doe ik dat eigenlijk weer op de PlayStation 3.

Call of Duty 3 op de PlayStation 3 is dan ook gewoon een degelijke game. Deze recensie zal ik redelijk kort houden, omdat ik het nooit echt heel fijn vind om twee keer hetzelfde te vertellen. Veel dingen die Mark al in zijn recensie over het spel schreef, zijn ook op de PlayStation 3-versie van toepassing. Zo speel je het verhaal vanuit vier verschillende oogpunten, kun je het spel nog steeds binnen acht uur uitspelen en beleef je daar heel wat plezier aan.

Het is namelijk de actie die Call of Duty 3 zo sterk maakt. Overal waar je in het spel komt, valt wat te beleven en je zult vanaf het begin tot het einde geboeid worden. Daarbij moet gezegd worden dat het laatste level echt een spektakel is en dat het uitspelen van de game ook echt een positief gevoel achterlaat. Daarnaast is Call of Duty 3 een visueel genot om naar te kijken. Een groot verschil met de Xbox 360 merkte ik niet echt op, maar wel leek het alsof de game iets meer last had van framerate drops. Vooral tijdens gevechten waarbij je veel vijanden tegelijk tegenkomt heeft de game daar last van, en dat stoort. Niet zo erg om de game onspeelbaar te noemen, maar slordig is het natuurlijk wel.

De Sixaxis-controller speelt in Call of Duty 3 een kleine rol, maar het is wel een leuke toevoeging. Waarbij je in de Xbox 360-versie een bom moest instellen doormiddel van het draaien van je analoge stick, doe je dat nu door de controller te draaien. Het is niet de uitvinding van het wiel, maar wel een leuke manier om even iets anders te doen dan het constante geknal. Daarnaast heb je ook nog de scripted scènes waarbij je een vijand van je af moet slaan. In plaats van ritmisch op knoppen te rammen, zul je nu de controller op en neer moeten bewegen. Ook dit is geinig gedaan, maar geen reden om de game te kopen als je de Xbox 360-versie al hebt gespeeld.