After Burner: Black Falcon
Recensie | -De laatste tijd lijkt Sega weer in opmars te zijn. Of, om precies te zijn, de oude bekende franchises steken weer de kop op. Sonic heeft laatst nog zijn gezicht laten zien op onder andere de Wii en de PlayStation 3, er komt binnenkort een nieuwe Crazy Taxi, en er staat een nieuwe Golden Axe op stapel voor de Xbox 360 en PS3. After Burner, het klassieke gevechtsvliegtuigenspel, is ook opnieuw verschenen, op de PSP: After Burner: Black Falcon. De subtitel, Black Falcon, heeft alles te maken met het verhaal van het spel.
Black Falcon is de naam van een groep die een aantal prototypes van gevechtsvliegtuigen heeft gestolen. Het is aan jou om deze prototypes terug te vinden.Dit doe je met een van de drie hoofdfiguren. Het enige verschil tussen de drie is dat je bij elk figuur een ander introfilmpje ziet, en dat bepaalde objectives kunnen verschillen. Een apart verhaal met unieke missies voor elke piloot, zoals je dat in andere spellen soms wel hebt, was mooi geweest. Helaas heeft de ontwikkelaar verzuimd omdat in After Burner toe te passen. Misschien een idee voor een eventuele opvolger?
After Burner begon oorspronkelijk in de arcadehallen, en kwam pas later naar de consoles. Net als bijvoorbeeld andere Sega-klassiekers als Panzer Dragoon en Space Harrier, is After Burner een on-rails shooter. Dat betekent dat je min of meer vastzit aan een van tevoren bepaalde route. Je kunt met je vliegtuig uiteraard wel naar alle richtingen bewegen, maar je zult je aan je route moeten houden. De wat meer realistische vliegspellen als Ace Combat en Flight Simulator trekken mij doorgaans niet, maar de manier van besturen bij After Burner heeft toch mijn interesse gewekt voor dit genre.
Als je in je vliegtuig zit kun je dus alleen naar de vier richtingen bewegen. Af en toe moet je wat objecten ontwijken, maar het spel draait echt om het neerschieten en kapot maken van groepjes vliegtuigen of een gebouw op de grond. De achtergrond van elke missie is weer anders, maar in principe doe je niet veel anders dan het beschieten van alles wat je tegenkomt. Heel erg lastig wordt het je niet gemaakt op dit gebied, want vrijwel alle wapens kennen lock-on zodat de wapens zich automatisch richten op het dichtstbijzijnde object. Het daadwerkelijke schieten vergt gelukkig wel iets meer van je, maar de eerste stap hoef je niet altijd zelf te doen.
Zodra je een aantal vliegtuigen achter elkaar neerschiet, verdien je een combo-award. Op dat moment verschijnt er een soort krat aan een parachute in beeld, waar bijvoorbeeld extra raketten of extra ‘gezondheid’ voor je vliegtuig in kan zitten. Ook kom je af en toe een mogelijkheid tegen om bij te tanken, zodat je weer even verder kunt. Je zult het nodig hebben want ondanks dat het spel redelijk kort is, zijn de missies zelf behoorlijk uitdagend. Op de hogere moeilijkheidsniveaus wordt er vrijwel constant op je geschoten zodat het ontwijken bijna een hogere prioriteit krijgt dan het schieten. Bij het ontwijken van vijandelijk vuur kun je bijvoorbeeld je vliegtuig laten rollen om kogels te ontwijken. Tijdens deze acties kun je geen gebruik maken van jouw eigen kogels of raketten, waardoor het soms lastig kan zijn langs bepaalde situaties te komen.

Deze vliegtuigen zijn overigens gemaakt door bestaande fabrieken, zoals Lockheed Martin en Boeing. In het begin kun je ze nog niet allemaal kiezen, maar je kunt met elke missie geld verdienen om ze eventueel te kopen. Met dit geld kun je ook andere wapens voor je vliegtuig kopen, en je kunt je vliegtuig er een ander uiterlijk mee geven. De multiplayer-modus bevat twee mogelijkheden. Je kunt bijvoorbeeld met je vrienden (die allemaal een exemplaar van het spel nodig hebben) alle missies uit het single-player verhaal spelen. In de tweede mogelijkheid wordt je met je vrienden in een bepaald gebied neergezet en is het de bedoeling elkaar zo vaak mogelijk af te schieten. Op zichzelf is dat best interessant, maar toch voelt het wat kaal aan. Heb je de multiplayer gezien, dan zou je je dus het beste toeleggen op het verdienen van geld om zo alle extra’s te kunnen kopen.
Conclusie en beoordeling
After Burner: Black Falcon is een redelijk goede arcade-game geworden. De single-player modus biedt veel actie en is goed te spelen, maar is helaas wat kort. De multiplayer optie biedt wel twee verschillende opties, maar deze zijn naar mijn mening net niet interessant genoeg om te blijven spelen. Single-player zou dus het alternatief zijn, maar zoals gezegd is deze met zijn 24 redelijk korte missies niet zo groot. Kortom, als je alleen speelt is het spel absoluut aan te raden voor de liefhebbers van arcade- en vliegspellen.
- Goede arcade-gameplay
- Snelle actie
- Single-player is eigenlijk te kort
- Extra multiplayer-modi was leuk geweest

Registreer nu!