Trackmania United
Recensie | -Na al het realisme dat me de afgelopen tijd werd voorgeschoteld – in de vorm van ArmA: Armed Assault en Silent Hunter IV – werd het tijd voor iets dat wat meer matcht met mijn intellectuele niveau. Helaas – de eerstvolgende Barbie-game staat gepland voor eind 2007, maar al snel bood hoofdredacteur Jelle mij de oplossing. Trackmania United. Dé Stunts-variant van de eenentwintigste eeuw. Het concept blijft hetzelfde; race zo snel mogelijk van start naar finish. Maar is dat nog wel bestand tegen al het racegeweld in HD?
Trackmania United, alweer het vierde deel uit de serie, is simpel. Simpel te begrijpen, simpel op te pakken, de auto’s kun je simpel besturen. Het is alleen zo lastig neer te leggen. En dat is toch iets wat je Nadeo moet nageven; in plaats van de zoveelste ingewikkelde racegame te maken met voor elk wiel apart instelbare bandenspanning, is het gewoon racen wat de klok slaat. Mislukt een race? Met één druk op de knop begin je opnieuw, zonder enige vorm van laadtijden.
Toch zul je wel eens moeten nadenken in Trackmania. Naast een – zeer vermakelijke – offline racemodus waarin je vooraf gemaakte banen in een zo snel mogelijke tijd moet afleggen, is er ook een platform- en een puzzle-spelstand. In de eerste moet je ook van start naar finish komen, maar hier gaat het vooral om afschuwelijk lastige hindernissen. Snelheid is niet van belang, de zaak is dat je zo min mogelijk de diepe afgrond in stort. In de puzzle-modus staan start en finish voorgepland en is het de taak aan de speler de baan eromheen te bouwen en deze vervolgens zo snel mogelijk af te leggen.

Bouwen, ja. Een belangrijk aspect in Trackmania United. In élk Trackmania-spel is het van belang geweest. Je kunt je eigen banen bouwen en vervolgens proberen je eigen tijd hier telkens te verbeteren. Weinig interessant, zo schijnt, maar dan… dan zie je het! Het spel heet immers niet voor niets United – het is mogelijk je eigen banen te uploaden naar de Trackmania-servers en zo tegen anderen te racen. Úren kun je ermee bezig zijn. Dágen. Wéken. En als de community actief blijft, zoals bij eerdere delen uit de serie het geval was, zelfs járen. De World of Warcraft onder de racegames, dát is Trackmania United.
In Trackmania United draait het niet om jou als speler. Het draait om de hele community. Met de singleplayer ben je na een uur of vijftien klaar, mits je in alles een gouden medaille wilt behalen. Er bestaat een grote kans dat je dan al bent afgehaakt. Races nodigen namelijk niet uit tot een tweede poging, omdat de computertegenstanders enkel een voorgeprogrammeerde route volgen.
Er is dus weinig competitiviteit tussen de speler en de A.I., maar in hoeverre dat erg is? De kans is namelijk dat je tegen die tijd al lang en breed verslaafd bent geraakt aan de geweldige multiplayermodus. De mogelijkheden zijn eindeloos. High-scores uploaden, racen tegen anderen, ghosts downloaden, banen van anderen downloaden. Alles kan, zolang je verbonden bent met het internet.
Conclusie en beoordeling
Trackmania United is een game zoals ik ze graag zie. Simpel, maar met diepgang, en verslavend als heroïne. De intensiteit van de races doen je de zwakke graphics vergeten. Racen zoals het bedoeld is. Online en, in iets mindere mate, offline. Alleen die prijs is toch wat aan de hoge kant voor een dergelijke game. Desalniettemin zou ik het moeiteloos neerleggen voor deze bom van raceplezier.
- Verslavend
- Simpel op te pakken
- Geweldige multiplayer…
- maar de singleplayer mag er ook zijn
- Geen échte computergestuurde tegenstanders
- Graphics kunnen beter…
- en is dit wel 40 euro waard?

Registreer nu!