Shin Megami Tensei: Digital Devil Saga 2

Vorig jaar verscheen Shin Megami Tensei: Digital Devil Saga voor de PlayStation 2. De game kreeg hier op InsideGamer een dikke voldoende en de vraag is natuurlijk of dit tweede deel uit de saga hetzelfde hoge niveau als het origineel kan vasthouden. Verwacht in ieder geval geen grote verrassingen, want Digital Devil Saga 2 gaat gewoon verder waar het eerste deel ophield. Dezelfde personages keren dus weer terug en worden in dit deel nog dieper uitgewerkt. Kennis van de gebeurtenissen uit het eerste deel moet je dus eigenlijk wel hebben, anders wordt je door deze game direct in het diepe gegooid en bestaat de kans dat je verzuipt!

Ikzelf had dit tweede deel eventjes gemist, want de uitgever Ghostlight was zo slim om de game in dezelfde maand uit te brengen als Final Fantasy XII. Sorry hoor, maar ik gaf Final Fantasy XII toch even voorrang, dus vandaar dat deze recensie ietsjes laat verschijnt. Even snel een terugblik. Het eerste deel draaide om de hoofdrolspeler Serph die samen met enkele mede Embryon tribe-leden opzoek waren naar het beloofde land Nirvana. Om daar te komen moesten zij andere tribe-groepen in het lugubere en depressieve Junkyard verslaan. Uiteindelijk slaagde Serph en zijn medestrijders hierin en eindigde de game. Nu in dit tweede deel vervolgen wij het verhaal van Serph in Nirvana. Nirvana blijkt helemaal niet het beloofde land te zijn, maar eerder een tweede hel. De mensheid leeft hier onder de grond, omdat de zonnestralen van de zwarte zon de mensen in steen doet veranderen. Hoe Serph uit deze nieuwe hel komt, is up to you!

Digital Devil Saga 2 is een turn-based RPG, een game dus waarbij de speler (meestal als demon) en de vijand om de beurt een actie uitvoeren. Hier komt wel enig strategisch inzicht bij kijken, want je hebt maar drie beurten die je wijs moet gebruiken. Elke demon heeft namelijk zijn eigen sterke en zwakke punten. Stel, de vijand kan niet tegen vuur en ik voer een vuuraanval uit dan krijg ik er een beurt bij. Kan de vijand wel tegen vuur dan verlies ik maar liefst twee beurten. Andersom geldt dit ook voor de acties die de vijand uitvoert. Je moet dus heel goed nagaan tegen welke vijand je het opneemt en wat zijn sterke en zwakke punten zijn. Zomaar lukraak aanvallen uitvoeren heeft in deze game dus geen enkele zin. Dit maakt het gevechtssysteem erg spannend en interessant. Daarnaast kun je jouw demonen voorzien van nieuwe aanvallen door middel van Mantra’s die nog het beste te vergelijken zijn met de rondjes op het licenseboard uit Final Fantasy XII. Helaas moet je wel eerst veel geld verdienen om een Mantra vrij te spelen, wat erg storend is. Daarna moet je veel vechten om punten van de gekozen Mantra binnen te halen en pas daarna heb je de krachten van die Mantra tot je beschikking.

Een minpunt uit het eerste deel was dat er teveel gevechten waren. Je zette nog geen drie stappen in een dungeon en je kreeg weer een gevecht om je oren geslingerd. De makers zagen dit in en hebben er in dit deel dus voor gezorgd dat je minder snel in een gevecht belandt. Een ander minpunt dat bij het vorige deel genoemd werd was het feit dat er in de dungeons zo weinig verhaalprogressie zat. Ook dit euvel hebben de makers verholpen door ook verhaalscènes toe te voegen binnen de dungeons. Ook zijn er nu meer savepoints en teleports in de dungeons te vinden, wat het spelen van deze game nog prettiger maakt.

Grafisch en muzikaal is dit tweede deel niet veel anders dan het eerste deel. Ook nu weer hebben we te maken met een simplistische Japanse anime-tekenstijl met veel donkere kleuren. Vooral de kleur grijs komt veel in de game terug. Dit kleurenpalet past weer uitstekend bij de inhoud van de game. Muzikaal is het weer een mix van technodeuntjes, rockmuziek en epische filmmuziek. Kortom, een heerlijk gevarieerd mixje dat niet snel zal vervelen.