The Lord of the Rings Online: Shadows of Angmar

Weken zijn we al bezig met de aanloop en nu is het dan eindelijk zover: LOTRO: Shadows of Angmar ligt in de winkels! Waarschijnlijk ben je al behoorlijk goed op de hoogte van wat wij hier van The Lord of the Rings Online vinden, maar natuurlijk sluiten we onze LOTRO-periode af zoals het hoort: met een flinke recensie! Pack your bags and move to Middle-Earth? Ach man, ik woon er allang..

Helaas is dat laatste niet meer waar, trouwens.. ze hebben mijn character gedood! ARGH. Dat zagen we natuurlijk aankomen, dat de beta-characters verwijderd gingen worden, maar toch doet het even pijn. Daarmee halen we meteen een van de belangrijkste pluspunten van LOTRO aan, namelijk de binding die als speler met het spel hebt. Natuurlijk is dat met concurrerende MMO’s voor veel mensen niet anders, maar voor mij wel. Ik heb bijvoorbeeld in World of Warcraft altijd een overkoepelend hoofdverhaal gemist, hetgeen wel in Shadows of Angmar zit. Ik wil tijdens het spelen het gevoel hebben dat ik iets wezenlijks doe in de spelwereld en dat gevoel geeft LOTRO constant, met dank aan de doorlopende Epic Quest.

In dat kader kom je ook al snel figuren als Aragorn (Strider) en Gandalf tegen, wat natuurlijk zorgt voor enorme herkenbaarheid als je de boeken hebt gelezen en/of de films hebt gezien. Datzelfde geldt voor de spelwereld zelf, die er op de hoogst mogelijke grafische instellingen erg mooi uitziet. Of het nou de sinistere, onheilspellende sfeer in de Barrow Downs is of de vrolijke pracht en praal van The Shire: het ziet er aantrekkelijk uit en het bezorgt de avontuurlijke Lord of the Rings-fan een goed gevoel. Nou zijn Hobbits niet mijn favoriete wezens, maar toch vond ik het vet om even met mijn character naar Bag End en de Party Tree te lopen. Dat element van herkenbaarheid heb je overal, van Bree tot aan Rivendell en van Hobbiton tot aan Weathertop!

Hoe goed ook, bovengenoemde punten komen puur voort uit het goed gebruiken van de LOTR-licentie. Dat is voor deze game een zeer belangrijke factor in het succes dat al dan niet zal komen, maar voor een goede MMORPG is natuurlijk meer nodig en dat heeft Turbine goed begrepen. Uit Dungeons and Dragons Online en Asheron’s Call is lering getrokken en die kennis is in de speltechnische elementen van LOTRO gestoken. Voor de uitgebreide informatieve kant van al die elementen verwijs ik naar de impressies en achtergrondverhalen die de afgelopen weken al zijn verschenen.

Ondanks dat we er al veel over geschreven hebben, wil ik het toch nog even hebben over twee van die elementen in het bijzonder. Van die twee maakt vooral het Deeds & Traits systeem deze MMORPG uniek. Niet het systeem op zichzelf, maar de manier waarop het in het spel is gestopt is positief. Belangrijker dan dat je Traits verdient en Deeds volbrengt is dat je constant nieuwe zult ontdekken. Dat zorgt ervoor dat je steeds iets hebt om voor te spelen. Een extra Trait kan er namelijk voor zorgen dat je net dat beetje extra krijgt om een volgende missie net even makkelijker te volbrengen. Bovendien verzamel je al spelende ook nog een zooi titels, die weer te maken hebben met hetgeen je gedaan hebt. Zo maakt het dus echt verschil welke missies je wel en niet doet. Ja, daar is dus inderdaad keuze in, want er zijn op elk level meer missies dan je zou moeten doen om optimaal te groeien in level.

Eenmaal ver genoeg doorgegroeid kom je in de high-level content terecht en LOTRO slaagt er in de interesse vast te houden. Dat komt mede door de introductie van Monster Play. Iedereen boven level 10 kan een Monster Character maken en daarmee in een afgesloten deel van de spelwereld tegen normale personages van een hoog level spelen. Daarmee slaat Turbine twee vliegen in één klap: de mensen met een voorkeur voor de duistere kant van Middle-Earth kunnen met een Orc of Uruk-Hai spelen en er is ook meteen een leuke stand-in voor het ontbrekende Player vs. Player, wat World of Warcraft mede tot een succes heeft gemaakt. Overigens is niet iedereen even enthousiast over 'Player versus Monster Player' (PvMP). In de videorecensie kun je bijvoorbeeld zien en horen waarom Kris helemaal niets heeft met Monster Play. Desondanks is het goed dat Turbine de gamers de optie geeft op met elkaar te kunnen vechten, op welke manier dan ook.

Zo word deze recensie een erg positief verhaal. Is LOTRO dan de perfecte MMORPG? Misschien, maar dat kunnen we onmogelijk nu al zeggen. Elke MMO kent namelijk mindere stukken in de gameplay, waarbij de variatie in de quests of het tempo even inkakt. Dat zijn dingen die in LOTRO al minder zijn dan in andere MMO’s, maar vooral ook dingen die opgevangen moeten worden door doorlopende ondersteuning. Turbine heeft met de ondersteuning voor Dungeons & Dragons Online bewezen dat het in staat is om een game te voorzien van updates. Dát is wat de game uiteindelijk tot een succes moet maken, veel meer nog dan het product zoals het nu in de winkels ligt. Want leg, om de eeuwige vergelijking nog maar eens door te trekken, World of Warcraft van twee jaar geleden maar eens naast de game die WoW nu is: je herkent het nauwelijks meer. Juist op dat punt kan een MMORPG veel winst boeken ten opzichte van ‘normale’ games. Of The Lord of the Rings Online: Shadows of Angmar dat ook doet, kunnen we pas over pakweg een jaar beoordelen.