F.E.A.R.

Eind 2005 kwam ontwikkelaar Monolith Productions met de PC-game F.E.A.R., dat staat voor First Encounter Assault Recon. Deze first person shooter gooide hoge ogen dankzij de donkere sfeer, krachtige graphics en vette actie. Nu ruim 1.5 jaar later brengt uitgever Vivendi de game ook naar de PlayStation 3. De grote vraag is natuurlijk of deze game na 1.5 jaar nog steeds hoge ogen gooit? Ikzelf heb de F.E.A.R.-hype in 2005 een beetje gemist en kan nu dus met een frisse blik naar deze PlayStation 3 versie kijken. Hebben we hier inderdaad met een echte topgame te maken of is de game zo verouderd dat het een beetje mosterd na de maaltijd is?

Als je begint aan F.E.A.R. is het verhaal nog erg onduidelijk. Wat is nu precies je uiteindelijke doel en wie ben jezelf? Langzamerhand komen er steeds meer feiten bovenwater en vallen de puzzelstukjes langzaam op zijn plaats. Het zou stom zijn om hier een aantal dikke spoilers te plaatsen, want was is er nu leuker dan het allemaal zelf te ontdekken? Kort gezegd draait de hele game om de speciale eenheid genaamd F.E.A.R. Zij worden ingezet bij vreemde paranormale en bovennatuurlijke verschijningen. Jij als speler bent een nieuweling bij het team en al gauw kom je erachter dat er iets vreemds met je aan de hand is. Zo blijk je over bovennatuurlijke krachten te beschikken en zie je op de vreemdste tijdstippen een klein eng meisje genaamd Alma rondlopen. Ze lijkt trouwens erg veel om het meisje uit de film The Ring. Scary shit indeed! Wat dit allemaal te betekenen heeft moet je samen met enkele teamgenoten zien uit te vogelen. Dit gaat uiteraard niet zonder kleerscheuren.

F.E.A.R. is een bikkelharde first person shooter, waarin je voornamelijk veel binnenin gebouwen moet knallen. Wat F.E.A.R net iets anders maakt dan andere shooters is het feit dat je gebruik kunt maken van de zogenaamde reflex-time, oftewel de overbekende bullit time uit de The Matrix-films. Het is supergaaf om een ruimte binnen te lopen waar een groot aantal vijandige soldaten staan, om daarna de reflex-time te activeren en in slow motion je een wilde weg te schieten tussen allerlei rommel. De kogels vliegen je om de oren, de vijand wordt op een spetterende manier doorzeefd met kogels en valt neer, en computers en andere attributen die op een bureau staan vliegen in het rond. Echt, het gaf mij telkens weer een enorme kick om op deze manier de vijand te grazen te nemen. Uiteraard kun je deze speciale gave maar een aantal seconden gebruiken voor je weer op normale snelheid te werk moet gaan. Voor de rest is het een shooter zoals elk ander. Er zijn een groot aantal wapens aanwezig, waaronder een aantal pistolen en machine geweren. Je kunt er maximaal drie tegelijkertijd bij je dragen. Mocht je dus al drie wapens hebben en een vet nieuw wapen tegenkomen, dan moet je één oud wapen laten liggen. Daarnaast kun je ook gebruikmaken van een melee-attack als de vijand wel erg dicht in de buurt is. Er is niets leukers dan de vijand even een paar vette klappen met je geweer te geven!

De game vond ik erg lineair aanvoelen. Je kunt, voornamelijk in het begin, maar één kant uit. Simpelweg gangen doorlopen en zo nu en dan een stel vijanden neerschieten. Tussen de verschillende missies door krijg je heel af en toe een cutscene, gevolgd door een laadscherm waarop je nog wat missiegegevens kunt doornemen. Deze laadtijden duren erg lang. Te lang als je het mij vraagt. Mocht je na een paar uur aan het einde van de game gekomen zijn, dan wacht altijd nog de multiplayer mode. Net als alle PlayStation 3 games die ik heb, kun je ook deze game niet met meerdere spelers op een PlayStation 3 spelen. Mijn tweede Sixaxis-controller zit dus nog steeds in de verpakking! Er zit dus niet anders op dan de game online te verkennen in een aantal speelmodi, waaronder deathmatch en capture the flag. Voor deze speelmodi heb je elf verschillende maps tot je beschikking.

Grafisch is F.E.A.R. niet echt sterk te noemen. De omgevingen zijn allemaal wel erg simplistisch en grauw en ook de personages zijn niet echt zo gedetailleerd als in bijvoorbeeld Resistance: Fall of Man. Ik heb tevens het gevoel dat de framerate niet helemaal lekker loopt. Als iemand mij zou zeggen dat ik naar een Xbox game zat te kijken had ik diegene ook geloofd. Ikzelf heb ik de PC of Xbox 360 versie nooit gespeeld, dus de drie versies vergelijken kan ik niet echt. Al hoor ik van anderen dat de PlayStation 3 grafisch, ware het met een minimaal verschil, het beste van de drie is. Waar F.E.A.R. nog wel echt in uitblinkt, zijn de geluidseffecten. Ik ben mij meerdere keren de pleuris geschrokken als er weer eens keihard een eng geluid door mijn boxen trilde. Ook de voice acting is zeker te pruimen en het gebruik van minimale muzikale interventies maakt de donkere en enge sfeer compleet.