Final Fantasy III

Met de komst van Final Fantasy III naar de Nintendo DS heeft het westen een primeur te pakken. Nog nooit eerder verscheen Final Fantasy III buiten Japan. Het origineel stamt uit 1990 en werd ontwikkeld door Square (nu Square-Enix) voor de Famicom (in Europa bekend als de NES). Gelukkig heeft Square-Enix ervoor gekozen om het spel niet één op één over te zetten maar een volledig nieuwe 3D-’remake’ te ontwikkelen. Een aantal mensen die aan het origineel voor de Famicom werkte, zijn ook verantwoordelijk voor dit deel.

Doordat Final Fantasy III een ‘remake’ van een zeventien jaar oud spel is, voelt het allemaal wat gedateerd aan. Dit geldt zeker voor het verhaal. Zodra je het spel start maak je kennis met Luneth. Luneth is een jongen die zonder zijn ouders is opgegroeid in het dorpje Ur. De balans van de wereld waarin Luneth woont is afhankelijk van vier lichte en vier donkere kristallen. Door hevig natuurgeweld raken de lichte kristallen uit balans en is de wereld gedoemd ten onder te gaan. Tijd voor Luneth en drie vrienden om de wereld te redden. De vier helden krijgen de kracht van de donkere kristallen om zo de lichte kristallen te herstellen.

Dit was in 1990 origineel maar inmiddels zijn we betere verhalen gewend. Square-Enix houdt zich zo stevig mogelijk aan het origineel vast. Dit is het grootste pluspunt, maar ook het grootste minpunt aan Final Fantasy III. Het gevechts- en jobsysteem is vrijwel identiek aan het origineel. Zodra jij aan de beurt bent, moet je je hele team in één keer alle orders geven. Het ’Active Battle System’ wat we uit latere Final Fantasy spellen kennen hebben ze hier niet in verwerkt. Dit zorgde bij mij voor behoorlijk wat frustratie. Even tussendoor een lid van je team voorzien van een ‘Potion’ zit er niet in. Dit had je van te voren moeten bedenken. Dit resulteerde bij mij regelmatig in het ‘Game Over’-scherm.

Een ander punt waar ik me aan ergerde is dat je vrijwel nergens je spel op kunt slaan. In de ‘Overworld’ is het geen probleem, maar zodra je een grot binnenloopt moet je deze helemaal uitspelen voordat je je voortgang weer op kunt slaan. Dit had Square-Enix naar mijn mening best kunnen aanpassen. Je speelt dit spel tenslotte op een draagbare spelcomputer.

De keuze voor de Nintendo DS brengt unieke mogelijkheden met zich mee. De DS maakt immers gebruik van twee schermen, een touch-screen, een microfoon en natuurlijk een draadloze verbinding met het internet. Square-Enix doet echter weinig met deze nieuwe mogelijkheden. Het tweede scherm is totaal overbodig, de microfoon wordt niet gebruikt en het gebruik van internet wordt beperkt tot het versturen van brieven. Het spel maakt wel volop gebruik van het touch-screen. Althans, als alternatief voor de pijltjestoetsen. Want ook zonder pennetje is Final Fantasy III prima te spelen.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Roy Abbink

Final Fantasy III is een retrospel in een prachtig 3D-hoesje. Heb je de afgelopen 10 jaar een andere RPG gespeeld? Dan kan het zomaar zijn dat dit spel behoorlijk tegenvalt. Square-Enix heeft het woord ‘remake’ erg letterlijk genomen. Ben jij echter een grote Final Fantasy fan? Dan is dit jouw kans om het ontbrekende spel te spelen. Precies zoals de Japanners dat 17 jaar geleden deden.

7

• Retrogevoel behouden
• grafische 3D-pracht
• Moeilijk
• Volwaardige RPG op een handheld
• Speelduur

• Gedateerd vechtsysteem
• Gedateerd job-systeem
• Slecht gebruik van DS-mogelijkheden
• Weinig punten om je spel op te slaan