FlatOut: Ultimate Carnage

Realistisch en realistischer, zo zou je de afgelopen maand kunnen omschrijven als je kijkt naar de verschenen racegames. Met Colin McRae DiRT en Forza Motorsport 2 werden de liefhebbers van racers die de realiteit weten te benaderen op hun wenken bediend. Toch konden ook fans van het genre waar een game als Burnout in valt hun hart ophalen, en wel aan het volgende deel in de FlatOut-serie, Ultimate Carnage. Niks geen realisme, rempunten of slipstreamen: gewoon lekker raggen met die bak!

FlatOut is nooit ingewikkeld geweest: plankgas, rammen, en zie maar waar het schip strand. Toch is het niet fair om Ultimate Carnage af te doen als een game waarin je hersenloos het gas in moet houden. De verschillende races bieden namelijk allerlei tactische opties die je, als je er tenminste gebruik van maakt, wel degelijk flink wat voordeel op kunnen leveren. Denk daarbij niet alleen aan shortcuts, maar ook aan obstakels die je met een sluw tikje op de weg kunt krijgen, waardoor je je tegenstanders het leven weer iets zuurder maakt. Nee, wie aandachtig naar FlatOut kijkt, ziet dat er meer is dan alleen gassen en beuken en dat is wel zo prettig.

Gassen en beuken is trouwens wel precies datgene wat je doet in Deathmatch Derby, een variant op het rauwe hard tegen hard knallen in een arena, met als doel als laatste auto over te blijven. Dit keer is er echter een andere variant, waarin je niet zozeer moet zien te overleven, maar vooral de meeste kills moet zien te maken. Dit leidt af en toe tot interessante momenten, bijvoorbeeld wanneer je met een noodgang op een groepje auto’s af gaat en met één beuk ineens twee of drie auto’s sloopt. Dit alles wordt trouwens constant ondersteund door een toepasselijke soundtrack met voornamelijk (hard)rock, om je lekker in de sfeer te houden.

Het leuke van de megacrashes en actievolle momenten is dat FlatOut: Ultimate Carnage geen moeite heeft met dat soort gebeurtenissen. Vóór de race duren de laadtijden soms wat lang, maar dat betaalt de game tijdens het racen dubbel en dwars terug. Ik knalde met groepje auto’s op een gegeven moment dwars door een tankstation heen, waarbij de hele boel in een klap ontplofte en er honderden dingen apart over het scherm vlogen. En de Xbox 360 hoefde er geen druppel zweet voor te laten. Kortom: de makers zijn er in geslaagd een zeer stabiele game met goede framerate neer te zetten, zonder dat het al teveel ten koste gaat van de graphics. Desondanks kan FlatOut de vergelijking met de meest recente racegames niet aan; lelijk is het niet, maar de beelden zetten zeker geen nieuwe standaard. Aan de andere kant: als je nagaat dat er nu 12 auto's tegelijk racen en er meer dan 8000 losse objecten zijn per track, dan is dat wel gerechtvaardigd.

Zo is er dus meer te slopen en te beuken dan ooit. Ultimate Carnage biedt dan ook veel pure fun en meer afwisseling dan zijn voorgangers, maar toch komt er na een tijdje een been there, done that-gevoel om de hoek kijken. Dit heeft met twee dingen te maken. Ten eerste hebben de makers het bestaande scala aan tracks gewoon aangevuld en de oude tracks erin gelaten. Dit zorgt voor meer banen, maar een groot deel ervan kennen we al uit FlatOut 2. Bovendien is het zo dat alles hetzelfde werkt, van het beuken en nitro verdienen tot het afschieten van je bestuurder in de stunt modus.

Zodoende ging ik me tijdens het spelen één ding afvragen: is het erg dat het bekend terrein is? Beperkt de wetenschap dat ik oude tracks rijdt en het meeste al een keer gedaan heb mij in mijn spelplezier? Antwoord: nee, totaal niet. Beuken blijft tof, volgas over het platteland scheuren ook en door wat nieuwe modi blijft de variatie er lekker in. Daarbij komt dat FlatOut: Ultimate Carnage niet een van de makkelijkste games is. Winnen is zeker niet onmogelijk, maar op een stijlvolle manier winnen (dus door er flink bij te beuken en te slopen) vraagt om oefening en kunde. Dat houdt FlatOut uitdagend en zorgt er dus voor dat je langer blijft doorspelen.

En dan hebben we alleen nog maar gekeken naar de singleplayer-modus. FlatOut is echter ook zeer geschikt als game om met meerdere mensen te spelen. Dat kan via Xbox Live, maar ook als je met meerdere mensen achter één console zit, kun je je lol op met FlatOut. Enige beperking daarin is dat er geen splitscreen in de game zit, iets dat we steeds vaker zien in racegame. Doordat je in de party-modus stuntspelletjes speelt die relatief kort duren is het niet zo heel erg om de controller door te moeten geven, maar in een game als deze is een splitscreen-optie natuurlijk wel zo fijn.