Hour of Victory

Recensie | -

Als je de internationale gamespers een beetje in de gaten houdt, dan weet je al dat Hour of Victory geen goede game is. Meerdere sites hebben deze game zelfs een 2 gegeven. Nou vind ik dat wat aan de overdreven kant, maar het spel is absoluut slecht. Dat je dat effe weet…

Ik speelde Hour of Victory voor het eerst op de Midway Gamers Day in Las Vegas afgelopen januari. Toen was ik gematigd positief, omdat de game een aardig concept heeft, maar nog vol met bugs zat. Dat concept is dat van een Tweede Wereldoorlogshooter gecombineerd met Indiana Jones. Ik verwachtte dus een beetje Serious Sam met een WO2-sausje. Over-the-top actie zou dus één van de belangrijkste kenmerken moeten zijn van deze game. Prima idee, maar het is heel slecht uitgewerkt. Het enige dat je echt als over-the-top kunt aanmerken is dat je echt heel erg veel nazi’s tegenover je krijgt die je in je eentje moet afmaken. Deze nazi’s komen echter meestal niet met velen tegelijk. Schiet er een paar neer en op je - zeer onoverzichtelijke - radar zie je opeens weer nieuwe rode puntjes verschijnen. De vijanden spawnen vaak vlakbij, regelmatig zie je ze gewoon vanuit het niets tevoorschijn komen.

Als alle vijanden met grote getalen op je afkwamen, dan was het over-the-top-idee misschien wat geslaagder geweest. Nu valt dat element helemaal weg en valt vooral op hoe verschrikkelijk dom je tegenstanders zijn. Als er twee soldaten naast elkaar staan kun je gerust de een neerschieten zonder dat de ander je door heeft. Ze zijn zelfs zo dom dat het vaak het eenvoudigst is om op een soldaat af te rennen en hem neer te slaan met je wapen. Dit is ook vaak de beste keuze, omdat het mikken niet lekker werkt. Dat gaat het ene moment te traag en dan weer te snel; er lijkt geen pijl op te trekken. Waarschijnlijk is dit ook de reden dat ontwikkelaar N-Fusion een lichte auto-aim heeft toegevoegd aan Hour of Victory. Deze weet de besturingsproblemen echter niet volledig te maskeren.

Hour of Victory heeft als uniek punt dat je in de meeste missies uit drie personages kunt kiezen: een sterke commando, een sluipschutter en iemand die sluipend te werk gaat. Het verschil tussen de personages is dat ze op verschillende plekken kunnen komen. De commando kan op bepaalde punten een weg vrij maken door een zwaar object weg te duwen, de sluipschutter kan op sommige daken klimmen en het stealthy personage kan hier en daar deuren openbreken. Naast het feit dat ik dit concept absoluut niet vind passen bij het over-the-top imago dat Hour of Victory beweert te hebben, is het ook erg slecht uitgewerkt. Het klinkt vrij non-lineair, maar als je ergens een duwbaar object ziet, zie je vlakbij een deur die opengebroken kan worden en een gebouw waar de sluipschutter op zou kunnen komen. Dit is dus een hele kunstmatige manier om het veel te korte spel aantrekkelijk te maken om nog eens door te spelen. Het spel is daarvoor bovendien niet leuk genoeg. Daarom kies je uiteindelijk altijd de commando, die kan namelijk de meeste kogels incasseren.

Jammer genoeg moet ik nog even doorgaan met zeuren op dit spel, want het zit namelijk vol met bugs. Ik heb bijvoorbeeld tanks voor mijn neus zien verdwijnen en vliegtuigen vanuit het niets tevoorschijn zien komen. Ik heb kogels vaak onzichtbare objecten zien raken en je blijft vaak steken achter deuren en randjes. Ook wilde een missie ergens niet beëindigen op onverklaarbare wijze. Misschien had dat te maken met een geallieerde soldaat die eindeloos tegen een muurtje aan bleef lopen. Ook het geluid lijkt van geen kant te kloppen: stemmen klinken niet goed en tanks hoor je vaak überhaupt niet. Al die bugs maken één ding echt pijnlijk duidelijk: Hour of Victory is niet af en had dus eigenlijk nog helemaal niet in de winkels mogen liggen.

Een verkeerd verwerkt concept, vele bugs en dan ook nog vrij lelijk. Deze game draait op de Unreal Engine 3 en ziet er gewoon niet uit. Dat deze engine prachtige beelden op het beeld kan toveren hebben we gezien aan Unreal Tournament III, Gears of War en BlackSite. Hour of Victory is daarentegen vaak gewoon lelijk en op zijn best niet onaardig. Aan de engine zal het niet liggen, dus de ontwikkelaar laat hier echt punten liggen.

Dan rest mij nog maar één ding om te bespreken: de multiplayer-modus. Daar kan ik kort over zijn, deze heeft namelijk dezelfde problemen als de singleplayer en is dus ook gewoon slecht. Bovendien waren er in het weekend om 20.45, tijdens de gaming-spits, niet meer dan één player match en twee ranked matches te vinden. In elke server was maar één speler aanwezig en dan had ik nog last van dikke lag ook. Niemand speelt deze game dus online en de redenen zijn duidelijk.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Youri Dechesne

Hour of Victory is een slecht spel, dat mag duidelijk zijn. De game is nog niet af, maar zelfs als dat wel het geval was geweest, was het geen goed spel. De uitwerking van het concept van Hour of Victory rammelt nu eenmaal aan alle kanten. Midway zal dat ingezien hebben, en heeft deze game op de markt gegooid om er niet meer geld in te hoeven steken. Zij zullen er nog wat aan verdienen, maar eigenlijk had deze game gewoon ge[i]cancelled[/i] moeten worden. Het rare is dat de game ondanks alle problemen stiekem toch nog wel een tijdje weet te vermaken. Ik durf ook te wedden dat er onwetende gamers zijn die deze game kopen en het nog leuk vinden ook. De game is namelijk ondanks de bugs en de matige besturing wel aardig speelbaar. Dat dat echter het grootste pluspunt is, zegt meer dan alle minpunten bij elkaar.

3
  • Weet om de een of andere reden nog een beetje te vermaken
  • Concept is in theorie niet verkeerd.
  • Bugs
  • Concept slecht uitgewerkt
  • Het idee van drie verschillende soldaten is slecht uitgewerkt
  • Lelijk
  • Online niemand aanwezig

Plaats een reactie


X
Lees meer over Hour of Victory: