Scarface: The World is Yours

De Wii is een succes, dat kun je niet ontkennen. Waar vroeger alleen wij een console aanraakten, zijn daar nu ook je zusje, moeder en oma bijgekomen. Ook de ontwikkelaars laten zien dat ze daar van op de hoogte zijn. We worden haast doodgegooid met remakes van spellen die eerder al voor de PlayStation 2 of Xbox verschenen, waar dan vaak een nieuwe, bewegingsgevoelige besturing aan toe is gevoegd. Na The Godfather, Far Cry en Resident Evil 4, is het nu de beurt aan Scarface: The World is Yours.

Zoals Youri in zijn recensie van de PlayStation 2-versie al liet blijken, mag Scarface niet afgedaan worden als een standaard filmgame. Anders dan in de meeste andere filmgames wordt het sfeertje uit de film perfect overgezet, met als toppunt de overzetting van Tony Montana himself. Het uiterlijk, de manier van handelen en voornamelijk de voice-acting – het is haast eng om te zien hoe dicht de virtuele Montana in de buurt komt bij de ‘echte’ Montana. Bijna alles klopt aan hem.

Maar ja, dat was in de versies voor de andere platformen ook al het geval. Vernieuwing vinden we eigenlijk alleen maar in de besturing. Je kunt met vuurwapens richten door simpelweg de Wii-mote te bewegen, wat heel intuïtief en nauwkeurig aanvoelt en bovendien ook echt iets toevoegt. Je kunt nu immers veel gemakkelijker headshots maken, en dat, gecombineerd met de hoeveelheid bloed die vervolgens uit de hoofden stroomt, geeft een heel fout en tegelijkertijd wreed gevoel. Overigens is er nog steeds een mogelijkheid om te locken op een vijand met de Z-knop op de Nunchuck, die je vooral zult gebruiken als je het tegen veel vijanden op moet nemen.

Naast deze vuurwapens heb je in Scarface: The World is Yours ook melee-wapens. Deze gebruik je op dezelfde manier als je een paar klappen uitdeelt – door de C-knop in te drukken. Het leukste wapen is echter de kettingzaag, omdat deze op een realistische manier gebruik maakt van de bewegingsgevoelige mogelijkheden van de Wii-controller. Door zagende bewegingen te maken met de afstandsbediening kun je namelijk allerlei ledematen afzagen. "Nee hoor, mam, Scarface is helemaal geen gewelddadige game!”

Helaas pakt de besturing op sommige vlakken ook minder uit. Om in de rage-modus te komen bijvoorbeeld, moet je, als je genoeg balls hebt verzameld en je balls-meter helemaal gevuld is, ditmaal de Nunchuck attachment schudden. Dat klinkt allemaal leuk en aardig, maar in de praktijk werkt het niet goed. Het spel pikt namelijk lang niet alle bewegingen van de Nunchuck op, zodat je in sommige vuurgevechten wel vijf seconden lang moet schudden voordat de tijdelijke onsterfelijke modus geactiveerd wordt. Daardoor is je concentratie ook even weg, en het kwam bij mij dan ook geregeld voor dat de rage-modus geen voordelig, maar juist een nadelig effect had.

Opmerking: in deze recensie worden alleen de meest essentiële en vernieuwende dingen vermeld. Een gedetailleerde uitleg van het verhaal, de missies en andere aspecten kun je in onze recensie van de PlayStation 2-versie lezen.