Transformers

Iedereen kent Transformers wel, de animatieserie uit de jaren ’80 die menig hart veroverde. Transformers schetste de eeuwig durende strijd tussen Optimus Prime en Megatron, oftewel de Autobots versus de Decepticons. Inmiddels is de huidige jeugdige generatie voorzien van een nieuw deel uit de Transformers franchise, Armada genaamd. In de nieuwe serie draait alles om de Mini-cons, kleine Transformers die voor extra krachten zorgen. Omdat de partij met de meeste Mini-cons de strijd zal winnen, zijn de Autobots en Decepticons allebei op zoek naar dit zeldzame goedje. Het verzamelaspect heeft de serie echter geen goed gedaan en liefhebbers verafschuwen de overduidelijke beïnvloeding van bijvoorbeeld Pokémon. Toch leent de zoektocht naar Mini-cons om sterker te worden zich erg goed voor een computerspel.

Immers, waren we in Metroid Prime ook al niet op zoek naar allerlei uitbreidingen om zo verder te kunnen komen in het spel? Juist, Transformers heeft hetzelfde doel en gebruikt veel Metroid-elementen voor de ideale vertolking van een briljante animatieserie. Zo is Transformers helemaal niet lineair. De speler kan immers de werelden doorlopen zonder alle Mini-cons te vinden. Echter, dat zou niet verstandig zijn omdat de Mini-cons zorgen voor krachten die noodzakelijk zijn in de latere werelden.

Met het concept zat het dus wel goed. Er valt echter niet te ontkennen dat veel mensen hun twijfels trokken bij een spel over Transformers. Immers, de serie heeft zo’n cultstatus opgeroepen dat de liefhebbers van weleer hier wel eens mee teleurgesteld zouden kunnen worden. Toch is vanaf het moment dat één van de drie Autobots gekozen moet worden (Optimus Prime, Hot Shot of Red Alert) een sfeer aanwezig die te vergelijken is met de oude series. Vooral het geluidje dat te horen is als de speler transformeert, (met de driehoektoets) is geweldig. Datzelfde geldt overigens voor de stemmen en alle andere geluidseffecten. De sfeer wordt nostalgisch en alleen daarom is het spel al een must voor de liefhebber.

Transformers is niet alleen lief voor het oor, ook de ogen zullen blootgesteld worden aan prachtige foefjes. De spelwerelden zijn bijvoorbeeld enorm groot en gedetailleerd, maar het spel draait wel op een stabiele 60 frames per seconde. Daarbij komt dat de filmpjes ontwikkeld zijn door het Japanse Buildup, dat ook al verantwoordelijk was voor Panzer Dragoon en Soul Calibur 2 en ook nu weer fantastisch werk levert.

Qua speelbaarheid vergelijken we Transformers vooral met Halo. Gigantische openluchtwerelden met extreem goed uitzicht zijn geen uitzondering en de besturing is bovendien ontzettend vlot. De robots mogen dan wel heel groot en log zijn, het geheel speelt wel extreem lekker. Ook hier keert de nostalgie wederom terug omdat er niets leuker is dan veranderen in een auto, tijdens het scheuren wat Decepticons aan te rijden, terugveranderen en de andere vijanden tot pulp te schieten met een raketlanceerder. De ultrasnelle actie geeft een fijne adrenalinestoot en maakt het spel erg dynamisch. Transformers is ondanks de lage leeftijdsgrens niet makkelijk en wordt op sommige punten zelfs lekker pittig. Vooral later in het spel zullen de keuzes tussen bepaalde Mini-cons en de actie zelf moeilijker worden.

Anders dan in Metroid, is het in Transformers wél de bedoeling dat je kiest tussen bepaalde krachten. Het is dus niet mogelijk een hittezoekende raket en een trio raketten tegelijk af te vuren. De keuze tussen bepaalde Mini-cons kan gemaakt worden in het hoofdkwartier dat via de opslagpunten bereikt kan worden. Alleen wanneer een Mini-con gevonden wordt, krijgt de speler de mogelijkheid om tijdens het spelverloop te kiezen voor een bepaald voorwerp. Dat is erg jammer, omdat het kiezen tussen de Mini-cons het tempo uit het spel haalt, maar toch zeer belangrijk is.

Een ander minpuntje is dat het autorijden wél enorm leuk is, maar niet altijd functioneel. Met de auto zijn grote afstanden makkelijk te overbruggen, maar de optie is ook noodzakelijk om grote sprongen te nemen. Bovendien is het mogelijk robots aan te rijden. Helaas blijkt dat alles niet genoeg te zijn. Vrijwel het hele spel is de robotstand beter dan de autostand, ook omdat de grote robots niet aangereden kunnen worden en er geen wapen op de auto gemonteerd is. Maar mede door het gemak bij grote afstanden en de nostalgische gevoelens, is het autorijden toch een toevoeging aan het spel.