Sonic Rush Adventure

“If it ain’t broke, don’t fix it”, dat is toch de eerste gedachte die ik had toen ik Sonic Rush Adventure binnenkreeg. Sonic Rush is immers een van de betere platformspellen van de afgelopen tijd, en waarom zou je zo’n goede game nog aanpassen op allerlei punten? De afgelopen jaren zijn er namelijk ook nog eens niet bijzonder veel goede Sonic-spellen uitgekomen, dus ik hield mijn hart vast… Maar, uiteindelijk bleek het allemaal positief uitgepakt te hebben voor onze blauwe egel.

Zoals je ook al in de impressie kon lezen, ren je niet meer heen en weer tussen de verschillende omgevingen. In de eerste tutorial leer je hoe je een boot moet bouwen, want de levels bevinden zich letterlijk op andere eilanden die in de buurt liggen. Je begint met een standaard waterfiets, maar kunt steeds betere boten krijgen. Sterker nog, je zal wel moeten, want om de eilanden te bereiken die wat verder weg liggen moet je een sterkere boot hebben. De boten bouw je door bouwmateriaal te verzamelen (nee, echt?). Telkens als je een level haalt krijg je een soort stenen, Material genaamd. Op het ene eiland vind je bijvoorbeeld alleen Green, en op de andere alleen Blue en Iron.

Zodra je genoeg onderdelen hebt verzameld, kun je een boot bouwen. Jammer genoeg is het soms lastig om de juiste materialen bij elkaar te krijgen. Stel bijvoorbeeld dat je vijf keer Green en vijf keer keer Bronze Material nodig hebt. Dat kun je niet in een keer halen. Soms moet je dus hetzelfde stukje twee of drie keer spelen voordat je voldoende materialen hebt. Je zou zeggen dat dit vervelend is, en ergens is het dat ook wel, maar toch zijn de levels vermakelijk genoeg om af en toe over te doen. Nadat je een eiland, bestaande uit twee levels en een baas, hebt gehaald kun je er ook voor kiezen om deze los te spelen. Als je dan eindelijk je nieuwe boot hebt, kun je gaan varen. De boot bestuur je ook zelf met de stylus, en dat is ook iets geheel nieuws in vergelijking met het vorige deel. De waterfiets kun je met je stylus heen en weer laten gaan, en zo nu en dan moet je hem zijwaarts of op en neer laten bewegen om een stunt uit te voeren. Doe genoeg stunts en verzamel genoeg ringen, dan kun je door twee keer op je bootje te klikken harder varen.

De tweede boot is totaal anders. Het is een soort slagschip, en heeft meerdere wapens tot zijn beschikking. Tijdens het varen hiermee verandert de camera vanzelf, en dien je op vijanden of andere dingen te schieten. Ook de andere boten zijn weer anders dan de voorgangers. Het verschil is leuk om te zien, maar de handelingen kunnen na verloop van tijd als een soort routineklus aanvoelen. Je plant ook zelf je reis in, maar daarbij moet je er wel voor zorgen dat je het ‘eindpunt’ goed aanstipt. Het gebeurde mij namelijk wel eens dat ik na een reis niet op het goede punt uitkwam, waardoor ik linea recta terug moest naar de thuisbasis. De thuisbasis, wat ook een eiland is, is de plek waar je alles plant. Je reizen stippel je hier uit, en op het eiland is ook je trouwe vriend Tails aanwezig. Tails is zoals altijd de knutselaar, hij zorgt ervoor dat je boten en andere dingen voor op je eiland goed in elkaar zitten.

Sonic Rush Adventure is gelukkig een stuk minder frustrerend dan sommige voorgaande delen. De camera in bijvoorbeeld het laatste deel op de PS3 en Xbox 360 liet vaak te wensen over, en draaide vaak niet goed mee. Sonic Rush Adventure is voor het grootste deel 2D, dus dat probleem is er simpelweg niet. Maar er zitten wel degelijk 3D-segmenten in. Zo nu en dan heb je in een level kleine stukken waar je even in een 3D-omgeving terecht komt, en ook de bazen zijn 3D. Een van de eerste bazen is vrij indrukwekkend. Het is een mechanische dinosaurus, die rondom Sonic heen kan lopen. Op een gegeven moment val je naar beneden waar het gevecht verder gaat in een grot. Dit is maar een voorproefje, de bazen die erna komen zijn stuk voor stuk erg leuk om te doen. Standaard staat de moeilijkheidsgraag voor de bazen overigens op makkelijk. Wil je een uitdaging - want erg moeilijk is het spel niet echt - dan kun je dat veranderen. Ook kun je dan een tijdslimiet instellen.

En tsja, de gameplay. Die is zoals je die van de blauwe egel gewend bent. Hij gaat heel erg snel door delen van de levels heen, en ook hier worden beide schermen van je DS weer gebruikt om het speelveld weer te geven. Tijdens het spelen doe je er goed aan om stunts uit te voeren. Als je een hoge sprong maakt, kun je op de B-knop drukken waardoor je salto’s gaat maken. Hoe meer salto’s, des te meer punten je krijgt. Als je meer punten krijgt, kan je waardering omhoog gaan, en dat is natuurlijk altijd goed.

Dan is er als laatste nog de multiplayer. Het jammere van het vroeg binnenkrijgen van een spel is dat het lastig kan zijn om online mensen te vinden. Dit was ook deze keer het geval, ik kon online bijna niemand vinden om tegen te spelen. En omdat het spel op het moment van testen nog niet uit was, was er ook niemand waar ik wat multiplayer potjes tegen kon spelen. Deze kun je overigens met meerdere exemplaren van het spel spelen, maar ook als je er maar een hebt. Wat ik wel kon zien is dat er twee modi zijn: Race en Collect Rings, en deze namen spreken uiteraard voor zich. Het spel ondersteunt ook Friend Codes, waardoor je gemakkelijker tegen je vrienden kunt spelen.