Obscure II

Oktober 2004, Resident Evil 4 had het horror genre nog niet op zijn kop gezet en de huidige spelcomputers waren nog niet in zicht. Het is net op dat moment dat ontwikkelaar Hydravision met Obscure op de proppen kwam. Een game die, mede door het luchtige verhaal en de mogelijkheid om de volledige game in co-op te spelen, verrassend uit de hoek wist te komen. Ondanks deze leuke optie wist het spel toch niet te overtuigen. Net daarom dat het tweede deel - dat nu wordt uitgegeven door het Nederlandse bedrijf Playlogic - als een totale verrassing kwam.

Wie van dit tweede deel veel vernieuwing verwacht, komt bedrogen uit. Hydravision vindt dat er anno 2007 nog steeds plaats is voor de traditionele gameplay en ook het verhaal zal nooit zwaar op je maag liggen. Obscure II speelt zich twee jaar na het origineel af. Op de ‘Fallcreep’ universiteit gaat het leven zijn gewone gangetje. Tieners studeren zich te pletter (ahum), ze genieten met volle teugen van de aandacht die ze krijgen van het andere geslacht en ook drugs kent voor hun geen geheimen meer. Laat nu net dat laatste aan de basis staan van alle problemen.

Er gaat namelijk een nieuwe drug de ronde, gemaakt van een mysterieuze zwarte bloem en van zo’n uitzonderlijke kwaliteit dat je helemaal gaat trippen en de gekste dingen hallucineert. Deze hallucinaties blijken achteraf echter te zijn dan verwacht. De drug zorgt er namelijk voor dat de studenten veranderen in angstwekkende monsters. Het plot wordt nooit bijzonder, maar dat wil de game ook helemaal niet zijn. Iets wat duidelijk gemaakt wordt door de vele seksueel getinte grapjes die in het spel zitten. Als je Obscure II niet serieus neemt, dan zul je het verhaal waarderen en zelfs de slappe humor slaagt er dan in om een glimlach op je gezicht te toveren. Voor het zwaardere werk verwijs ik je dan ook graag door naar Silent Hill.

In Obscure II neem je de controle over zes speelbare personages, gesplitst in drie groepjes van twee personen. Elk personage beschikt over unieke vaardigheden en al deze eigenschappen zul je goed moeten gebruiken om ze veilig door de twaalf hoofdstukken te loodsen. Zo is er de stoere bink die zware objecten kan verplaatsen en het slimme meisje dat computers kan hacken, om maar enkele voorbeelden te noemen. In het merendeel van de puzzels zul je al deze vaardigheden goed moeten benutten, en je zult regelmatig beide personages moeten gebruiken om een puzzel op te lossen. Toch zorgt dit systeem vaak voor problemen. Ik kon op een bepaald moment niet verder, en ik kwam al snel tot het besluit dat ik het verkeerde personage had meegenomen. Je moet dan een groot stuk backtracken. Dat is niet alleen saai, maar het haalt ook de vaart uit de game. Verwacht trouwens geen hersenkrakers, want het niveau van de puzzels ligt niet bijster hoog.

Naast al dat puzzelen biedt Obscure II ook voldoende actie. Je hebt een uitgebreid scala aan melee-wapens (hockeysticks, knuppels..) en vuurwapens. Al zul je de eerstgenoemde het meest gebruiken, vooral omdat er niet veel munitie te vinden is in de levels. Niet dat ik daar iets op tegen heb, want wat is er leuker dan een monster helemaal verrot meppen met een hockeystick? Althans, dat dacht ik in eerste instantie, maar de praktijk leert me dat het vechtsysteem niet zo goed is uitgewerkt. Begrijp me niet verkeerd, de besturing en auto-aim doet zijn ding, maar het is vooral de klungelige camera die roet in het eten gooit. Je bent regelmatig het overzicht kwijt, waardoor je knullig het leven laat. En geloof mij als ik zeg dat je liever niet al te vaak doodgaat in Obscure II. De save-punten zijn niet alleen slecht geplaatst, je kunt ze ook maar één keer gebruiken. Met als resultaat dat je steeds grote stukken moet herspelen. Dat valt de eerste keren nog goed mee, maar na een tijdje werkt het behoorlijk frustrerend.

Over het knalvoer zelf ben ik ook niet echt te spreken. Bij het creëren van de monsters had het ontwikkelteam duidelijk een zwak moment. Laten we het houden bij gebrek aan inspiratie, want veel verschillende monsters zul je niet tegen het lijf lopen. Daarnaast zien ze er helemaal niet angstaanjagend uit, wat toch wel een must is in het survival-horror genre. Het feit dat de monsters er helemaal niet eng uitzien, heeft volgens mij vooral te maken met de gedateerde graphics. Ik klink misschien als een verwend nest, maar de matige graphics deden voor mij toch wat afbreuk aan het speelplezier. Voor alle duidelijkheid toch even melden dat ik het hier heb over de PlayStation 2-versie van de game. Obscure II verschijnt namelijk ook op PC en de Wii, en het lijkt me logisch dat die versies er visueel aantrekkelijker uitzien. Al kan ik dat laatste niet met zekerheid zeggen, dus het blijft afwachten natuurlijk.

De laatste alinea’s hebben een negatieve ondertoon, waardoor je als lezer misschien de indruk krijgt dat de game ondermaats is. Dat is niet helemaal correct, want Obscure II heeft nog een sterke troef in handen: de co-op modus. Een vriend kan op elke moment de controle nemen over het tweede personage. Het spreekt voor zich dat het spel hierdoor leuker wordt om te spelen. Samen met een vriend op de bank zul je jezelf ook niet zo snel storen aan alle minpunten die ik in de vorige alinea’s heb aangegeven.