Gastrecensie Mario Strikers: Charged Football
Recensie | -Dit is de gastrecensie van Midnachan, die de winnaar was van de Memberrecensie van de Maand mei en naar die aanleiding dus is geschreven. Veel plezier met lezen en als je meer van Midnachans werk wilt zien, kun je dat hier doen.
Mijn voetbalteam betreedt een winderig veld bovenop een berg. Een koe vliegt voorbij. Koopa, Dry Bones en Toad wachten geduldig op hun captain, terwijl onze tegenstander, de irritante Waluigi, gekke bekken naar ons trekt. Maar dan opeens klinkt het geroffel van bongo’s en mijn Bokitootje valt met een noodvaart uit de lucht. Met een plof komt Donkey Kong neer en dan is het tijd om te voetballen voor de finale. Mijn team is al een heel eind gevorderd in de Cristal Cup, maar makkelijk ging het niet altijd. Soms versloegen we onze tegenstander met twee vingers in de neus, de andere keer ploeterden we om de achterstand in te halen. Nee, het niveau in de cups is niet erg stabiel in het voetbalwereldje van Mario Strikers. Het is altijd een verrassing hoe enorm goed of slecht onze tegenstanders zijn. Deze knock-out ronde, waarin mijn team het opneemt tegen Waluigi, moeten we halen, anders zijn we geëlimineerd voor de finale. Dat zou echt jammer zijn, want dan kunnen we weer die hele cup overdoen. Daar heb ik echt geen zin in, dus dit moeten we goed doen. Het startsein is gegeven en als Donkey Kong de bal wil pakken, beukt Waluigi hem weg en snelt met de bal naar ons doel. Met een harde sliding pakt Koopa de bal af en trippelt naar het veld van de tegenstander. Wie staat er in hemelsnaam vrij? Tijd om na te denken heeft Koopa niet, want de lompe Monty Mole geeft hem een keiharde beuk. Donkey Kong ontsteekt in woede en gooit een rood schild naar Monty’s kop. Waluigi ziet dat en stuurt een Bow Wow op hem af. Het veld is een complete choas geworden met een happende Bow Wow, koeien en auto’s die over het veld vliegen en spelers die elkaar omver beuken of bestoken met andere power-ups. Ik heb helemaal geen overzicht meer en zie de bal niet meer. De tegenstander maakt daar gebruik van en het spookje Boo vliegt naar het doel. Hij laadt de metalen bal even op, zodat hij zijn skillshot kan uitvoeren. Snel probeert Dry Bones dat te voorkomen, maar helaas, Boo scheert al langs mijn keeper heen. Shit, ik sta nu al achter! In herhaling zie ik gedetailleerd, zonder enige spoor van pixels of kartels, hoe Boo langs mijn keeper glipt. Zijn jolige kermismuziekje klinkt, terwijl hij tevreden zijn tong uit zijn mond steekt.
http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/9324/96328.jpg
Na een paar minuten sta ik zeven goals achter en ik vervloek Waluigi. Donkey Kong geeft hem gelukkig een lekker harde beuk en het gedrocht wordt voor een paar seconden geëlektrocuteerd tegen het hek. Dit is onze kans! Met zijn speciale power-up landt de gorilla met een enorme klap op het veld, zodat de Monty Moles achteruit knallen. Snel laadt Donkey Kong zijn megastrike op, het eerste metertje verschijnt. Oh shit, Boo kom eraan! Dan maar vier ballen, hopelijk gaan ze dan wel snel. Het tweede metertje verschijnt en weet nog net in het oranje gebied te komen. Yes, hier moeten we toch op zijn minst twee goals mee scoren! Net op het moment dat Boo wil gaan beuken, vliegt onze teamcaptain omhoog en knetterend van de elektriciteit klapt hij keihard zijn handen, zodat de metalen bal met een noodvaart richting het doel gaat. Gespannen kijken we naar de verrichtingen van de vijandelijke keeper, die twee ballen doorlaat. Het bongomuziekje van Donkey Kong klinkt en met een scheve grijns steekt hij een duim naar me op. Er verschijnt een klein lachje om mijn lippen, maar ik weet dat het eigenlijk te laat is. We hebben nog maar 50 seconden op de klok. Nee, de knock-out ronde heeft mijn team niet gewonnen, maar zoals bovenstaande weergeeft, zit er veel spanning en sfeer in Mario Strikers. Het voetbalsfeertje is heel goed vertaald in deze game, zoals stadions die uitpuilen van de toeschouwers, die op hun beurt de namen van de team captains scanderen en iedere speler heeft zijn of haar overwinningspose bij een goal. Die pose past natuurlijk goed bij een bepaald figuur, zoals Yoshi die van blijdschap zijn trappelsprongetje doet of Toad die een headspin maakt. Natuurlijk is het leuk als je scoort, maar de bijbehorende animaties en vooral de muziek maakt de sfeer compleet. De muziek vind ik echt geweldig en is erg niet-Mario. In de meeste sportgames van Mario hoor je vrolijke deuntjes, maar die blijven niet in je hoofd spoken. Hoe anders is dat in Mario Strikers: de muziek is lekker funky en sommigen zouden niet misstaan in een hitlijst. In de game kun je je eigen team samenstellen, maar ik er zet vaak spelers bij elkaar die toffe muziekjes hebben, zoals Dry Bones.http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/9324/96329.jpg
Leuke muziek kiezen is natuurlijk niet het enige wat belangrijk is bij de samenstelling van je team, strategie is ook een belangrijk punt. Je kiest een captain naar jouw smaak. Donkey Kong heeft bijvoorbeeld een krachtig schot en een goeie verdediging, maar is sloom. Peach is juist wel snel, maar kan dan weer niet hard schieten. Zo heeft bijna iedere captain zijn of haar plus- en minpunten, net als de sidekicks die je kiest. Toad en Dry Bones zijn heel snel, dus compenseren Donkey Kong’s sloomheid. Daarnaast hebben de sidekicks ieder hun eigen skillshot. Sommigen zijn erg handig, zoals die van Hammer Bros. Zo probeer je een evenwichtig team te kiezen. Eerder kon je al lezen dat een van de modi die je kunt spelen een toernooi is, de Road to Striker Cup. Daarnaast heb je nog Striker Challenges (spreekt voor zich), Domination Mode en de wi-fi connection waarmee je met je team online kunt. Elke modus heeft eigenlijk hetzelfde doel: winnen door middel van goals. Het maakt niet uit hoe je hier scoort, alles is geoorloofd. Dat betekent dus: lompe actie! Vooral als de bal opgeladen is (dit doe je door over te spelen, totdat de bal een witte kleur heeft) en je dan de b-knop wat ingedrukt houdt, kun je de bal een enorm harde poeiert geven. Het geeft een heerlijk gevoel als hij keihard tegen de keeper aanknalt. De megastrike van een captain is een belangrijk onderdeel van een wedstrijd, want als je die goed uitvoert, kun je een grote voorsprong nemen. Er verschijnen twee metertjes als je de b-knop ingedrukt houdt: een voor de hoeveelheid ballen en de ander voor de snelheid. Hierna komt er een ‘stoer’ animatiefilmpje waarin je captain losgaat. Het geeft een geweldig gevoel als al die ballen erin gaan. Daarnaast kun je de megastrike van een tegenstander tegenhouden, door met de Wiimote te richten op de ballen en dan op A te drukken. Dit werkt heel goed en het geeft je veel voldoening als je alle ballen van de tegenstander tegenhoudt. Je kunt ook beuken uitdelen met de Wiimote en de megastrike van je tegenstander uit balans brengen met je Nunchuk. Voor de rest geen revolutionaire besturing, want dat had de game niet speelbaarder gemaakt. De besturing is dan wel goed en ook audiovisueel zit het er gelikt uit, maar uit mijn bovenstaande verhaal kun je wel opmaken dat er veel op het veld gebeurt. Soms te veel en de spelers zijn al vrij klein, waardoor je totaal geen overzicht meer hebt. Dit spel is veel chaotischer dan Super Smash Bros. Melee, het gaat allemaal zo snel en de power-ups vliegen om je oren, waardoor het soms niet meer fijn speelt. Je zit dan helemaal koortsachtig naar het beeld te turen waar die rotbal is en voordat je dat weet, is de computer met bal en al bij jouw doel.http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/9324/96327.jpg
Het niveau van de computer is daarnaast vrij hoog, dus een toernooi afwerken is niet zo heel erg leuk. Gelukkig dat er ook nog een multiplayer inzit. In de Domination Mode kun je tegen elkaar spelen, wat heel leuk en spannend is. Je kunt je een avondje met vrienden goed vermaken met deze game, omdat naast elkaar op de bank zitten en elkaar aftroeven veel plezier geeft. Ook kun je online en dat werkt op zich goed, maar er zitten wel kinderziektes in. Zo is een seizoen maar een week en zijn je tegenstanders van verschillende levels. Dit kan dus betekenen dat je telkens tegen hele goede spelers voetbalt, terwijl je zelf niet erg goed bent. Nogal frustrerend! Daarnaast kun je last hebben van lag; soms valt het mee, maar de andere keer speelt het erg rottig. Toch is het heel spannend om online een potje te voetballen, omdat je tegen een menselijke tegenstander meer gelijke kansen hebt dan tegen de computer. En het is altijd leuk om punten te scoren, zodat je stijgt in de ranglijst. Zoals wel vaker met Mario-sportgames is samen gamen veel leuker dan in je uppie, ook omdat er voor de eenzame speler wat minder te doen is.Conclusie en beoordeling
Mario Strikers is een leuke game met een sterke, fantastische sfeer. Voetballen was nog nooit zo leuk en lomp! Audiovisueel ziet de game er goed uit en de muziek is erg leuk en brengt je in de voetbalstemming. De Wiimote wordt niet veel gebruikt, maar het keepen ermee werkt erg goed. De game is chaotisch en op zich is dat leuk, maar het overzicht wordt er regelmatig door belemmerd, wat frustratie oplevert. Online een potje voetballen werkt goed, maar niet zonder kinderziektes, want het zou toch fijner zijn om tegen iemand van hetzelfde niveau te voetballen. Net als in de meeste sportgames van Mario is de multiplayer vele malen leuker dan de singleplayer.
8+
- Audiovisuele presentatie; vooral muziek!
- Lekker lomp schieten
- Keepen met de Wiimote
- Strategisch tintje bij het samenstellen van een team
- Multiplayer
- Het overzicht ben je regelmatig kwijt
- Geen stabiel niveau in het toernooi
- Toernooi weer helemaal overnieuw doen
- Online zijn er nog kinderziektes
Registreer nu!