Skate

Een automatisme afleren is misschien wel het moeilijkste dat er is. Mensen die ooit overgestapt zijn van FIFA naar PES zullen dat met me eens zijn, en wat dacht je bijvoorbeeld van het verschil tussen normaal richten in een schietspel en ‘inverted’ richten? Eenzelfde verschil, maar dan groter, zien we tussen Tony Hawk’s Proving Ground en Skate. Unlearn what you have learned!

“De Tony Hawk-games waren en zijn cool, maar vertegenwoordigen in onze ogen niet het gevoel van skateboarden.” Een uitspraak van EA producer Jay Balmer, die daarmee de hoofdzaak van het verschil tussen beide games aansnijdt. Want hoewel we Skate uiteraard als losstaande game bespreken, kun je bij een skateboard-game niet om de Tony Hawk-serie heen. Hét verschil tussen beide games zit ‘em in de besturing. Waar je in Tony Hawk op knopjes moet drukken, bestuur je Skate vrijwel volledig met de triggers en de thumbsticks. Kort overzicht: de linker thumbstick staat voor de bewegingen met je lichaam, de rechter is je skateboard, de schouderknoppen zijn je handen (voor grabs).

Deze besturing zorgt voor een zeer realistische vertaling van echt skateboarden naar de game. Dat zorgt ervoor dat het vooral voor mensen die (vroeger) ooit op een skateboard hebben gestaan een herkenbare manier van spelen oplevert. Het maakt skateboarden in een game een stuk echter. Bovendien is het ook – en dat is heel belangrijk – goed uitgewerkt. Je doet de trucjes met je rechter thumbstick precies zoals een goede skater zijn voeten zou bewegen. Het is even wennen, maar als je het systeem eenmaal in de vingers hebt, merk je dat het goed in elkaar steekt en gewoon erg lekker speelt.

..en tegelijk voel je in die laatste zin natuurlijk al een bepaalde ondertoon. ‘Even wennen’ is eigenlijk niet ‘even’, maar wennen duurt een flinke tijd. Dat had in mijn geval vooral te maken met het feit dat de Tony Hawk-besturing er vaak tussendoor huppelde, maar ook zonder Tony-achtergrond is Skate een pittige game. Vergeet alle miljoenencombo’s uit Tony Hawk, want het moment dat je een line van meer dan 5,000 punten haalt is al een euforisch moment op zich. Voordat je echter überhaupt richting 1,000 punten gaat ben je al een uur (of met wat pech: uren) bezig en dat kan veel mensen afschrikken.

Gelukkig wordt Skate geleidelijk opgebouwd. Je begint met de tutorial en krijgt dan wat simpele opdrachtjes. Natuurlijk worden die langzaam moeilijker, maar je zult niet al teveel moeite hebben je eerste sponsor binnen te halen. Sponsor? Jup, want dat is het idee. Je bent een onbekende skater en moet, om je eigen carrière in gang te zetten, sponsors zien te krijgen. Dat doe je door de aandacht van de bladen Skateboard Mag en Trasher op je te vestigen, en dat doe je weer door doelgericht te skaten in San Vanelona (mix van Barcelona, San Francisco en Vancouver). Daarom maak je allerlei video’s, laat je jezelf fotograferen en doe je mee aan allerlei wedstrijdjes. Eens in de zoveel tijd moet je dat bepaalde ‘Pro Challenges’ doen, en als je die succesvol afsluit, verdien je een sponsorcontract. Dat houdt in dat je gratis spullen en meer geld krijgt, en zo ga je door tot je uiteindelijk voor de X-Games wordt uitgenodigd en je carrière zijn hoogtepunt bereikt.

Zo is Skate, behalve qua besturing, ook qua invulling een realistische skategame. Dit is namelijk precies de manier waarop talloze getalenteerde amateurs wereldwijd profcontracten proberen te verdienen. Jezelf ‘in the picture’ zetten is daarbij heel belangrijk en daarom speelt dat ook een zeer grote rol in Skate. Een klein nadeeltje daaraan is dat dat gameplay-technisch soms wat eentonig over kan komen, want in een uur 5 video’s opnemen is gewoon niet altijd even spectaculair. Gelukkig zit er genoeg variatie in de opdrachten, waardoor de snelheid in de game blijft. En de beloning is lekker, want de X-Games zijn natuurlijk megavet!

Als toefje slagroom op de cake heb je nog een interessante editting-optie. Je kunt op elk moment pauzeren en dan de herhaling editten zoals jij dat wilt. Dat filmpje kun je vervolgens eenvoudig uploaden op de website van Skate, zodat andere mensen het ook kunnen bekijken. Door de gekozen camera (terwijl je skate is de camera altijd vrij laag, achter je) lijken de filmpjes vaak echt op skatevideo’s, wat het geheel extra cool maakt. Ook kun je met de verschillende camerafilters leuke effecten toevoegen, wat de toch al goede graphics nog een extra boost geeft.

Behalve het online delen van je kunsten in videovorm kun je natuurlijk ook direct online gaan skaten. Dat kan in verschillende vormen, maar wat je ook kiest: ik miste een echte meerwaarde aan dat verhaal. Los dan van het feit dat het leuk is om tegen je vrienden te skaten, zeker nu dat skaten gewoon echt moeilijk is. Dat maakt een potje S.K.A.T.E. (de één doet een truc, de ander moet ‘em nadoen en als het niet lukt krijg je een letter, eerste met een volledig woord verliest.. zoals HORSE dus) daardoor best leuk. Dat is eigenlijk direct tekenend voor de multiplayer: best leuk, niet meer dan dat.