The Orange Box

Valve is altijd een vreemde ontwikkelaar geweest die zaken net wat anders aanpakt dan we gewend zijn in de game-industrie. Hun nieuwste product, The Orange Box, is hier geen uitzondering in. The Orange Box is namelijk een pakket bestaande uit vijf verschillende topspellen, te weten Half-Life 2, Half-Life 2: Episode One, Half-Life 2: Episode Two, Portal en Team Fortress 2. Het pakket wordt verkocht voor de prijs van één game, maar elk onderdeel is bijna al een volledig aankoopbedrag waard. De eerste twee titels zijn overigens al wat ouder en in november 2004 en juni 2006 besproken. Afgelopen week heeft Raphael de andere drie titels al besproken, deze zijn namelijk ook los te koop via Valve’s eigen Steam. Maar natuurlijk moeten we ook kijken naar de waarde van het totaalpakket, die vanzelfsprekend een stuk hoger ligt.

Half-Life 2, Episode One en Episode Two

De absolute hoofdmoot van The Orange Box en zonder toevoegingen ook genoeg reden het pakket aan te schaffen, is Half-Life 2 in combinatie met de uitbreidingen Episode One en Episode Two. Half-Life 2 en Episode One zijn respectievelijk in november 2004 en juni 2006 verschenen, Episode Two is volledig nieuw. Gamers die Half-Life 2 (en eventueel Episode One) al hebben gespeeld, zullen zich vooral richten op Episode Two. Al is het ook logisch dat je dit leest omdat je Half-Life 2 nooit eerder speelde, of gewoonweg enorm veel zin hebt het avontuur opnieuw te beleven. Half-Life 2 tekenen wij immers nog steeds op als één van de beste games ooit gemaakt en wellicht na drie jaar nog steeds de beste shooter die er beschikbaar is. De Xbox 360-versie die nu in The Orange Box zit, heeft overigens vrijwel geen framedrops en is door de nieuwe High Dynamic Lightning ook nog eens de beste versie die je van Half-Life 2 kunt krijgen.

Half-Life 2 vertelt het verhaal van Gordon Freeman, een stemloze professor die van verstrooide nerd uitgroeit tot held als een medische faciliteit in Half-Life 1 verandert in een broeinest voor smerige aliens. Half-Life 2 gaat over de door een buitenaards ras verdrongen mensheid. Je sluit je als speler, zonder ooit uit eerstenpersoon te gaan, aan bij het verzet. Het mooie aan Half-Life 2 is dat het verhaal zonder de hoofdrol op te eisen continu de lijn in de game stabiel houdt. Na uitspelen van Half-Life 2 zul je het gevoel hebben een gigantisch avontuur te hebben beleefd dat eigenlijk van alle markten thuis is. De ene keer vlucht je over daken van appartementen, dan neem je het op tegen wat vervelende aliens om vervolgens heuse veldslagen met gigantische wezens mee te maken. Geniaal is dat steeds op het moment dat je jezelf verveelt, de game overschakelt naar een nieuw moment zoals een puzzel of shootout.

Bovenstaande is ook wel nodig, want Half-Life 2 is in combinatie met de twee uitbreidingen zo’n 25 tot 35 uur, afhankelijk van de snelheid dat je er doorheen speelt. Jammer daardoor is dat Episode One (kreeg een 7.5 in juni 2006) nogal matig en traag is. Omdat ook het begin van Episode Two (kreeg een 9 gisteren) wat aan de saaie kant is, zul je als speler moeite hebben jezelf van het vette Half-Life 2 naar het fantastische middendeel en eindstuk van Episode Two te knokken. Alle innovatie die Episode One mist is namelijk in Episode Two gestopt. Zo zijn de omgevingen totaal anders dan in de voorgaande delen. Het grootste deel van het spel speelt zich in de buitenlucht af, waar je vaak veel vrijheid hebt. Er zijn nieuwe vijanden, een nieuw voertuig en nieuwe personages. Alles is nog wel conform met het Half-Life universum maar voelt wel vernieuwend aan. Een kleine kanttekening voor Xbox 360 eigenaren is dat voertuigen op de Xbox 360 niet ideaal besturen, wat zeker in Episode Two soms wat irritaties kan opleveren. Desalniettemin is Episode Two alles wat je er van mag verwachten en laat Valve wederom zien dat de Half-Life serie nog lang niet uitgeblust is.

Met deze combinatie is het Half-Life gedeelte in The Orange Box daarom meer dan de moeite waard. Dit geldt zowel voor gamers die de games al eerder speelden, als voor gamers die nog nooit Half-Life 2 speelden. Het is dan ook bijna onbeschrijflijk hoe tijdloos het avontuur is dat Valve neer heeft gezet.

Recensie Half-Life 2 (10-, november 2004)Recensie Half-Life Episode One (7.5, juni 2006)Recensie Half-Life Episode Two (9, oktober 2007)

Portal

Heel simpel; Portal is de beste puzzel game sinds jaren. Je speelt het dan misschien wel vanuit de eerste persoon en je hebt een wapen vast, maar dat is dan ook alles wat dit spel doet lijken op een first persoon shooter. Je wordt als speler elke keer in een ruimte gedropt en zal hier een weg naar de uitgang moeten vinden. Door telkens twee poorten op de muur te schieten die aan elkaar verbonden worden, kun je dit bereiken. Het spel begint simpel maar krijgt steeds meer diepgang naarmate je vordert. Daarnaast heeft het spel ook nog een onderliggend verhaal wat alles wat extra sfeer geeft.

Een probleem dat ik vaak met puzzel games heb is dat ik er op een gegeven moment op ben uitgekeken. In Portal heb ik dit gevoel geen enkel keer gehad. De puzzels zijn namelijk niet overdreven moeilijk dat je uren vast zal zitten. Dit is niet erg want na het uitspelen kun je het spel altijd nog een keer spelen met de nodige extra obstakels. De omgevingen veranderen in de loop van het spel ook van de mooie strakke muren naar een stuk grauwere omgeving. Portal is inhoudelijk de meest beperkte titel in The Orange Box maar is ook duidelijk zo bedoeld. Je doet er circa twee uur over om Portal uit te spelen maar dan heb je wel een schitterende ervaring achter de rug die je niet snel vergeet.

Recensie Portal (9, oktober 2007)

Team Fortress 2

De multiplayer van The Orange Box is te vinden in de vorm van Team Fortress 2. Je hebt telkens twee teams die beide een doel hebben. Elke speler kiest één van de negen spelersklassen zoals een Medic, Spy of Sniper en probeert zo succesvol mogelijk mee te helpen aan het bereiken van het doel. De opzet is heel simpel maar de uitwerking is grensverleggend. Het spel speelt werkelijk heerlijk en zorgt er voor dat je de hele tijd door wilt spelen. Elk van de zes speelvelden werkt met een andere gamemodi waardoor elk level weer andere ervaringen oplevert. Ook blijf je aan de gang met de diverse klassen. Deze zijn opgesplitst in drie groepen, offensief, defensief en ondersteunend. Vaak blijf je ook samen in kleine teams met spelers die in dezelfde groep vallen. Binnen het team ontstaan dus weer kleinere teams en dat maakt het gevoel van samenwerken nog groter.

In tegenstelling tot de eerste Team Fortress is het tweede deel veel toegankelijker voor nieuwe spelers. Constant is er een pijl in beeld die aanwijst waar je heen moet en is duidelijk wat je moet doen. Daarnaast heeft het spel een cartoony grafische stijl die perfect samengaat met de gameplay van het spel. Op het moment van schrijven is de Xbox 360 versie echter slecht speelbaar door lag. Dit probleem zal echter volgens Valve en Microsoft in niet al te lange tijd zijn opgelost.

Recensie Team Fortress 2 (9+, oktober 2007)