Pro Evolution Soccer 2008

Recensie | -

Pro Evolution Soccer recenseren is de meest ondankbare en moeilijke taak die je maar kunt hebben als redacteur bij InsideGamer. Wat je ook opschrijft, er zijn altijd mensen die het niet met je eens zijn. Nou is dat nog niet zo erg – ieder zijn mening – maar vaak is het ook zo dat je er na twee maanden nog eens achter komt dat je het achteraf niet met jezelf eens bent. Vandaar dat dit een van de voor mij persoonlijk lastigste recensies ooit was, waarbij ik tijdens het spelen ontelbaar vaak van mening ben veranderd, met het inmiddels bekende positieve cijfer als resultaat. (laten we eerlijk zijn: ook jij bent zo eigenwijs dat je al even beneden hebt gekeken naar wat het cijfer is!)

Toen ik vier jaar geleden begon bij InsideGamer leerde Kris, die ik toen dagelijks op school zag, me hoe ik een recensie moest schrijven en waar ik op moest letten in een game. “Graphics enzo, dat is allemaal leuk en aardig, maar het gaat uiteindelijk om de pure fun factor, dat bepaalt of een game leuk is of niet”, vertelde de Brabander me. Nou ligt dat natuurlijk niet zo zwart-wit als het klinkt, maar die zin heeft bij het spelen van PES 2008 meerdere malen door mijn hoofd gespookt. Dit is namelijk bij uitstek een game die het moet hebben van een torenhoge fun factor. Dat is altijd zo geweest en dat verandert voor Pro Evolution Soccer 2008 niet.

Toch duurde het lang voordat ik gegrepen werd door die fun. Als je deze tekst niet zou lezen en alleen het cijfer zou bekijken, zou je niet merken dat ik aanvankelijk een van de grootste critici van deze nieuwe PES was. Waarom? De gameplay lijkt vrij veel op die van PES 6 en heeft dus niet de gewenningsperiode die een nieuwe PES altijd had en misschien wel hoort te hebben. Bovendien vond ik een aantal nieuwe dingen in de gameplay ernstig zwak. De keepers zijn weliswaar wat alerter geworden en pakken meer, maar pakken minder klemvast. Online gaat dat leiden tot een schietfestijn waarbij je maar moet hopen dat de bal in de rebound voor je voeten valt. De scheidsrechters leken me te streng. Schwalbes voegden naar mijn mening niets toe. Teamvision? Nauwelijks merkbaar. En de computer bleek érg goed in vrije trappen; meer dan de helft verdween achter mijn keeper, hetgeen vrij frustrerend was. Tenslotte werden mijn spelers in de Master League nog sneller moe dan voorheen al het geval was, wat me ook mateloos irriteerde.

Hoe ergerlijk ook, die kleine gameplay-dingetjes waren niet mijn grootste kritiek. Ik verbaasde me namelijk vooral over hoe weinig de game veranderd was in een jaar tijd. We hadden allemaal op een uitgebreidere versie gehoopt, aangezien de versie van vorig jaar nogal karig was. Als je kijkt hoe FIFA dan dit jaar een stuk uitgebreider is geworden, dan stelt PES op dat gebied zwaar teleur. Nauwelijks betere graphics (nog steeds lelijk publiek en vrij lelijk gras), geen nieuwe licenties (afgezien van een paar losse teams), geen nieuwe spelmodi, geen twee tegen twee online. Het enige was dat de Edit modus en het opslaan van replays terugkeerde, maar om nou te zeggen ‘tsjonge, wat een vetpot!’… nee.

Maar weet je? Inmiddels kan het me echt geen drol meer schelen. Dat heeft alles te maken met een middagje PES’en tegen een vriend van me. Toen kwam pas de grote kracht van Pro Evo bovendrijven. Je hebt in PES 2008 meer controle over je spel, wat tegen elkaar voor een nieuwe boost in de competitiviteit zorgt. Anders gezegd: als je goed bent kun je in PES 2008 beter het verschil maken met mindere spelers dan dat je dat in PES 6 kon doen. Daarin ligt zo veel fun verscholen dat alle minpunten hun waarde verliezen. Zeker als je tegen iemand speelt die mooi voetbal hoog in het vaandel heeft staan en zelf op eenzelfde manier te werk gaat, is Pro Evolution Soccer 2008 werkelijk waar de natte droom van elke PES-fan.

Het eigenaardige is dat singleplayer potjes me daarna ineens veel beter bevielen. Ik had ineens de mogelijkheden van PES herontdekt en toverde ineens het ene na het andere ziedende schot tevoorschijn. Met de scheidsrechter leerde ik omgaan, schwalbes begonnen ineens te lukken (maar niet te vaak, het is en blijft best tricky – je moet vooral weten in welke situatie je de schwalbe inzet), en de keepers bleken af en toe onpasseerbaar, zeker op de hogere niveaus. In de Master League, die behalve een nieuw uiterlijk en een indicatie van de populariteit van je team en de afzonderlijke spelers niet erg veranderd is, sloeg de irritatie van de vermoeide spelers om in uitdaging: winnen werd moeilijk, iets dat ik al lang niet meer had meegemaakt in Pro Evolution Soccer, en dat gaf uiteindelijk meer voldoening dan simpele 4-0 overwinningen.

Of ik echt ineens had geleerd om met de nieuwe game om te gaan, of dat ik er nu gewoon positiever tegenover stond, er begonnen me ook allerlei dingen op te vallen die de echte PES-liefhebber doen watertanden. De uitgebreide schijnbewegingen zijn al leuk (bekijk hier een van de nieuwe bewegingen, uitgevoerd met Henry), maar hebben vooral gewonnen aan effectiviteit. Als je tijdens een schaar naar links of rechts gaat, heb je met een technische speler echt goede kans een verdediger uit te spelen. Ook beschikken de spelers over wat nieuwe animaties, wat in mijn geval tot een zeer opzienbarende goal heeft geleid.. Herinner je je nog de goal van Zlatan Ibrahimovic tegen Italié op het EK van 2004? (Oké.. klik hier dan maar even..) Nou, zo heb ik ook gescoord in PES 2008! Ziekelijk vet toch!? Ik heb de goal thuis opgeslagen staan, wellicht capture ik die later deze week nog even..

Ook de intelligentie van de spelers is verbeterd. Het mooiste dat ik heb gezien was hoe ik door de AI in mijn onderbroek werd gezet toen ik de buitenspelval opende. Mijn verdediging stapte goed en hun spits stond buitenspel.. wat gebeurt er? Stapt die lijer gewoon over de bal heen, doet even een handje omhoog zo van ‘ik neem geen deel aan het spel’. Achter hem kwam de linksbuiten als een duveltje uit een doosje tevoorschijn, en hij stond géén buitenspel, en kon zo doorlopen naar mijn keeper. Oké, doelpunt tegen, maar ik genoot op dat moment absoluut van de briljante kunstmatige intelligentie van mijn computergestuurde tegenstanders.

Is dat dan de invloed van Teamvision? Dat zou heel goed kunnen, want ik stap nogal vaak naar voren met mijn verdediging. Kijk de beelden van de videorecensie er maar op na en let op hoe vaak het kruisje onder in beeld verschijnt. Ook je eigen teamgenoten staan onder invloed van de technologie en hoewel ik eerder aangaf het niet te merken, moet ik ook daar op terugkomen. Als je een seizoen speelt, en je speelt bijvoorbeeld 4-3-3 waarbij je de flanken heel vaak in de diepte aanspeelt, dan zul je merken dat je buitenspelers meer en meer gaan rekenen op de dieptepass en scherper gaan staan. Wat krijg je dan? “Ja, mijn spelers lopen de hele tijd buitenspel!”.. Inderdaad, want als jouw voorste linie op lijn staat met de verdediging van de tegenstander, hebben die dat ook door en gaan ze eerder stappen. Het is alsof er iemand goed heeft nagedacht over hoe voetbal hoort te werken en hoewel de snelheid in PES niet representatief is voor echt voetbal, blijken dit soort tactische elementen uitstekend te werken.

Dat gegeven, in combinatie met de goede animaties en de zéér goede spelersgezichten, zorgt dat PES op fun gerichte snelheid combineert met realistische elementen. Die combinatie werkt erg goed. Buiten de gezichten om zal PES 2008 niet zo snel een prijs winnen voor graphics, maar ik vraag me ook af of dat wel de bedoeling is geweest; zwaardere graphics betekent ook meer slowdowns en hoewel die er (bij hele drukke momenten in het strafschopgebied, en in herhalingen) nog wel een beetje in zitten, heb ik er totaal geen last van gehad. Helaas blijft ‘sfeer’ geen sterk punt van PES, al zitten er nu wel voor meerdere clubs persoonlijke songs en chants in. Zo hoorde ik, toen ik met Ajax in de Eredivisie speelde, ‘Let’s go Joden let’s go!’ door het stadion gaan, wat het toch een persoonlijker tintje geeft.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Crew

Eindpunt van deze rit. Heb je de recensie goed gelezen, dan snap je de omslag die ik heb gemaakt tijdens het spelen en recenseren van Pro Evolution Soccer 2008. Want wat is uiteindelijk het belangrijkst? De pure fun factor, en op dat punt scoort PES torenhoog. Dat wordt versterkt door een aantal nieuwe elementen als nieuwe bewegingen en een sterk verbeterde AI. Toch mag je niet helemaal vergeten dat PES op het gebied van vernieuwingen teleurstelt – na vorig jaar had de game uitgebreider moeten zijn. Als je echter je eerste potje tegen vrienden hebt gespeeld en gewend bent aan dingen als schwalbes en iets strengere scheidsrechters.. geloof me nou: dan kan het je geen biet meer schelen dat er geen nieuwe competities zijn en je niet met meer dan één tegen één online kunt spelen. Pro Evolution Soccer staat voor fun, en dat blijft zo. [i]Deze recensie geldt voor de PlayStation 3, Xbox 360 én de PC-versie.[/i]

9-
  • Speelt weer heerlijk
  • Fun factor XXXL
  • Nieuwe bewegingen/animaties
  • Uitstekende AI dankzij Teamvision
  • Niet heel veel nieuws t.o.v. PES 6..
  • dus blijven sfeer en het aantal modi matig

Plaats een reactie