The Witcher
Recensie | -Als iemand mij vraagt waar het leven om draait, dan antwoord ik normaliter met slapen, chillen met vrienden en deadlines missen. Vraag je mij echter waar het om draait in The Witcher, dan antwoord ik steevast met keuzes maken en leven met de consequenties. Zo heb ik onlangs nog een compleet dorp uitgemoord in ruil voor de seksuele diensten van een aantrekkelijke, knappe en verleidelijke roodharige heks. Waarom, vragen jullie je misschien af… simpelweg omdat het nu eenmaal kan. The Witcher stelt spelers namelijk in staat om geheel hun eigen pad te kiezen. In de game bestaat dan ook geen goed of kwaad, enkel keuzes en consequenties.
De wereld zit namelijk vol met leven. Zo zie je kinderen die buiten spelen, mannen die huizen repareren, vrouwen die koken of kruiden verzamelen en ridders die rond patrouilleren. Maar niet alleen de mensen zijn zeer uiteenlopend, ook de omgevingen zijn dat. Zo zijn er kleine dorpen, moerassen, grote vestigingen, verborgen grotten en complete steden. Wel een minpunt hierbij is dat alles lineair is. Het is dus niet zoals in Oblivion, dat je een compleet open wereld hebt waarvan je elke vierkante meter kunt verkennen. Het is eerder te vergelijken met Fable, maar dan iets ruimer. Wel beschikt de game, evenals Fable en Oblivion, over een dag- en nachtcyclus in combinatie met verschillende weersomstandigheden.
Om dit alles tot leven te wekken wordt gebruik gemaakt van BioWare's Aurora Engine en ondanks het feit dat ze deze engine voor 90 procent hebben herschreven, merk je dat het visueel gezien hier en daar verouderd is. Hierdoor had ik dan ook moeite om me in te leven in de verschillende personages. Daarnaast zijn de voice overs niet veel soeps, waardoor ik tijdens cutscenes vaak in lachen uitbarstte. Wat overigens zonde is, omdat het verhaal achter de game wel ijzersterk is. Dit mag ook wel want het verhaal is geschreven door Andrej Sapkowski, een Poolse schrijver die uitsluitend fantasieboeken schrijft en qua populariteit vergeleken kan worden met Tolkien.
Gedurende het verhaal kom je ook in aanraking met talloze vijanden. In totaal zitten er rond de vijftig vijanden in de game, van brutale bandieten, zwaarbewapende ridders en enorme draken tot aan de standaard elven en dwergen die in iedere fantasiegame thuishoren. Alle vijanden zijn voorzien van een duister en grauw sfeertje dat nog het meeste doet denken aan Lord of The Rings. Hiermee onderscheidt de game zich dan ook van andere games zoals Oblivion en Fable en deed het mij bij vlagen denken aan de treurige en verlaten sfeer van S.T.A.L.K.E.R. (toeval: beide games zijn in het Oostblok ontwikkeld).Wat daarnaast nog eens extra impact heeft op de sfeer is het gedrag van de verschillende wezens. Zo hebben de elven in The Witcher totaal niets vriendelijks in de zin en kun je de hulp van dwergen ook wel op je buik schrijven. Sterker nog, beide rassen maken je liever een kopje kleiner omdat je in hun ogen een gevaar vormt voor het voortbestaan van hun ras. Het zal dan ook vaak op knokken aankomen maar dankzij het uitgebreide vecht- en magiesysteem vormt dit geen enkel probleem.
Conclusie en beoordeling
The Witcher is een goed uitgewerkte RPG die zich dankzij unieke elementen weet te onderscheidden van de rest. Hier en daar zijn er wat kleine minpuntjes maar het uitgebreide vechtsysteem en het actie-reactie model maken dit weer helemaal goed. Tel daarbij de levendige wereld op en je hebt een game waar je met alle plezier een volle maand in rondwandelt.
- Uitgebreid keuzemodel
- Levendig en zeer overtuigende wereld
- Spannend verhaal
- Voice Acting
- Visueel verouderd
- Lineaire omgeving

Registreer nu!