Toch kunnen de physics en zoiets als het nano suit nog zo goed zijn uitgewerkt, als de A.I. zuigt verpest dit de complete ervaring. Gelukkig zit ook dit prima in orde. De Koreanen werken samen en patrouilleren door de jungles, als ze worden aangevallen zoeken ze dekking en proberen ze te flanken. De aliens daarentegen zijn weer wat logger en proberen je telkens in de rug aan te vallen. Ze zijn niet zo behendig als de Koreanen maar doordat ze behoorlijk veel lood slikken blijven de gevechten intens. En als dit nog niet genoeg is zijn er later in de game ook Koreanen die net als jij een nanosuit dragen. Dan zit je dus echt wel met zweethandjes achter een PC te turen naar het scherm om te ontdekken waar die onzichtbare fuckers nu weer zitten. Overigens zit de game vol met dit soort intense momenten. Zo vindt er op een gegeven moment een oorlog op grote schaal plaats tussen de Amerikanen en Koreanen. Overal rijden dan tanks rond. terwijl de grondtroepen in chaos rondrennen en de ontploffingen links en rechts je oren doen suizen. Als de generaal dan ook nog eens doodleuk vertelt dat jij dwars door de vijandelijke linies moet breken, dan verzamelt zich een grote schare aan zweetdruppels op jouw voorhoofd. Gelukkig is de game voorzien van een breed scala aan snufjes die helpen bij het voltooien van de missies. Zo is elk wapen naar eigen wens modificeren. De sneaky personen onder ons voorzien hun wapen bijvoorbeeld van een geluidsdemper en lasers. Is de huurmoordenaarsstijl meer iets voor jou dan zijn er een aantal verschillende scopes. Voor de Rambo mensen onder ons is het mogelijk om een grenadelauncher aan het wapen te hangen of gebruik te maken van een geleidde rocketlauncher. En wordt het donker dan is de zaklamp of night vision een eenvoudige oplossing voor het probleem. Mocht dit nog niet genoeg zijn dan krijg je later in de game ook de beschikking over het zwaardere geschut in de vorm van tanks en helicopters, en dit is maar goed ook want de uit de kluiten gegroeide aliens zijn alles behalve vriendelijk. De gevechten tegen de metershoge aliens waren voor mij dan ook één van de meest intense gevechten sinds een lange tijd. En dat is dus ook wat Crysis zo goed maakt. Het is een aaneenschakeling van wow-momenten. Om het simpel te zeggen, Crysis is een dolle afwisselende achtbaanrit die na tien uur met een gigantische schok tot stilstand komt. En als je dan eenmaal klaar bent en wilt uitstappen dan komt het besef dat er ook nog een multiplayer is. Een multiplayer die evenals de singleplayer tot in de puntjes is uitgewerkt. Zo is er in de eerste plaats de Instant Action ofwel DeathMatch mode die dankzij het nanosuit interessante gevechten oplevert. Uiteraard had Crytek het, net als bij Far Cry, hierbij kunnen laten maar gelukkig hebben ze dit niet gedaan. Want naast Instant Action is er ook nog Power Struggle. Een objective based modus waarbij jij in samenwerking met een team verschillende gebouwen moet innemen. Door de juiste gebouwen in te nemen komen er ook steeds sterkere wapens en voertuigen beschikbaar. Later is er zelfs nog een bonus waarbij de buitenaarde technologie ter beschikking wordt gesteld wat pas echt interessante en zeer explosieve gameplay oplevert. Het is dan ook deze gameplay, van zowel de single als de multiplayer, die ervoor zorgt dat je de game blijft spelen. Alles klopt gewoon bij deze game. Crysis is niet alleen een grafische mijlpaal, het is een game die tot in de details is uitgewerkt en dit zie je overal in terug."> ijzersterke gameplay.</p><p>Op het eerste gezicht lijkt de gameplay niet zo bijzonder. Jij wordt samen met een team gedropt in de jungle van een tropisch eiland en moet hier verschillende missies succesvol afleggen. Deze missies variëren van het infiltreren van een vijandelijke basis, het bevrijden van een x aantal vijanden en het opblazen van een marineschip. Standaard geknal dus, ware het niet dat jij en je teammaten allemaal beschikken over een nanosuit. Een speciaal pak dat de eigenaar ervan in staat stelt om extra sterk te worden, extra snel of om net zo onzichtbaar te worden als Predator. Dit in combinatie met de physics levert zeer interessante ervaringen op. Zo moet je op een gegeven moment een basis infiltreren die echt is overspoeld met Koreanen en als dat nog niet genoeg is, is de basis ook nog eens omsingeld met mijnen om eventuele indringers buiten te houden. Wat ik toen deed was vanaf een afstandje eerst een gastank laten ontploffen zodat er chaos ontstond. Vervolgens werd ik onzichtbaar en stormde ik op de basis af. Maar shit die mijnen liggen er ook nog, dacht ik. Ik kwam echter al snel met een oplossing, ik schoot een gedeelte van een palmboom kapot waardoor deze omviel tegen de schutting van de basis aan. Vervolgens sprong ik met strength extra hoog landde op de boom en wandelde rustig de basis in. Maar dit was mijn ervaring, jouw ervaring zal waarschijnlijk compleet anders zijn.<img src=)
Toch kunnen de physics en zoiets als het nano suit nog zo goed zijn uitgewerkt, als de A.I. zuigt verpest dit de complete ervaring. Gelukkig zit ook dit prima in orde. De Koreanen werken samen en patrouilleren door de jungles, als ze worden aangevallen zoeken ze dekking en proberen ze te flanken. De aliens daarentegen zijn weer wat logger en proberen je telkens in de rug aan te vallen. Ze zijn niet zo behendig als de Koreanen maar doordat ze behoorlijk veel lood slikken blijven de gevechten intens. En als dit nog niet genoeg is zijn er later in de game ook Koreanen die net als jij een nanosuit dragen. Dan zit je dus echt wel met zweethandjes achter een PC te turen naar het scherm om te ontdekken waar die onzichtbare fuckers nu weer zitten. Overigens zit de game vol met dit soort intense momenten. Zo vindt er op een gegeven moment een oorlog op grote schaal plaats tussen de Amerikanen en Koreanen. Overal rijden dan tanks rond. terwijl de grondtroepen in chaos rondrennen en de ontploffingen links en rechts je oren doen suizen. Als de generaal dan ook nog eens doodleuk vertelt dat jij dwars door de vijandelijke linies moet breken, dan verzamelt zich een grote schare aan zweetdruppels op jouw voorhoofd. Gelukkig is de game voorzien van een breed scala aan snufjes die helpen bij het voltooien van de missies. Zo is elk wapen naar eigen wens modificeren. De sneaky personen onder ons voorzien hun wapen bijvoorbeeld van een geluidsdemper en lasers. Is de huurmoordenaarsstijl meer iets voor jou dan zijn er een aantal verschillende scopes. Voor de Rambo mensen onder ons is het mogelijk om een grenadelauncher aan het wapen te hangen of gebruik te maken van een geleidde rocketlauncher. En wordt het donker dan is de zaklamp of night vision een eenvoudige oplossing voor het probleem. Mocht dit nog niet genoeg zijn dan krijg je later in de game ook de beschikking over het zwaardere geschut in de vorm van tanks en helicopters, en dit is maar goed ook want de uit de kluiten gegroeide aliens zijn alles behalve vriendelijk. De gevechten tegen de metershoge aliens waren voor mij dan ook één van de meest intense gevechten sinds een lange tijd. En dat is dus ook wat Crysis zo goed maakt. Het is een aaneenschakeling van wow-momenten. Om het simpel te zeggen, Crysis is een dolle afwisselende achtbaanrit die na tien uur met een gigantische schok tot stilstand komt.
En als je dan eenmaal klaar bent en wilt uitstappen dan komt het besef dat er ook nog een multiplayer is. Een multiplayer die evenals de singleplayer tot in de puntjes is uitgewerkt. Zo is er in de eerste plaats de Instant Action ofwel DeathMatch mode die dankzij het nanosuit interessante gevechten oplevert. Uiteraard had Crytek het, net als bij Far Cry, hierbij kunnen laten maar gelukkig hebben ze dit niet gedaan. Want naast Instant Action is er ook nog Power Struggle. Een objective based modus waarbij jij in samenwerking met een team verschillende gebouwen moet innemen. Door de juiste gebouwen in te nemen komen er ook steeds sterkere wapens en voertuigen beschikbaar. Later is er zelfs nog een bonus waarbij de buitenaarde technologie ter beschikking wordt gesteld wat pas echt interessante en zeer explosieve gameplay oplevert. Het is dan ook deze gameplay, van zowel de single als de multiplayer, die ervoor zorgt dat je de game blijft spelen. Alles klopt gewoon bij deze game. Crysis is niet alleen een grafische mijlpaal, het is een game die tot in de details is uitgewerkt en dit zie je overal in terug.">
Registreer nu!