Mass Effect

Noot: Zoals wel vaker proberen we in onze recensies vooral het gevoel van een game naar voren te halen. Daarom zul je in deze tekst niet al te veel over het verhaal en de achtergrond lezen. Gelukkig hebben we daarvoor een zogenaamde ‘Alles Over’ geschreven, die je meer inzicht geeft in de game. Deze kun je hier lezen. En dan nu de recensie zelf.

---

Jeffrey had in zijn Assassin’s Creed recensie al een keertje aangehaald: het is speciaal om eindelijk een game te spelen waar je al twee jaar naar toe leeft. Wat hij met Assassin’s Creed had, dat was voor mij Mass Effect. Ik ben een groot liefhebber van RPGs, maar dan wel één met een specifieke smaak. Een RPG moet een verhaal hebben waar je in kunt verdrinken en personages waarmee je kunt binden. Daarnaast is een interessant combat-systeem erg belangrijk en zou het fijn zijn om zelf invloed te hebben op het verhaal.

Want wat baalde ik dat in Final Fantasy VII, nog altijd mijn favoriete game ooit, Aeris dood ging (wie dat nog steeds als spoiler ziet mag zichzelf geen gamer noemen...). Ik had voor mijn gevoel een band met haar opgebouwd en kon moeilijk afscheid nemen. Waarschijnlijk heeft Bioware hier in het verleden ook wat van meegekregen, want in de meeste Bioware games komt dit thema terug. Ook in Mass Effect belandde ik op een gegeven in een ruzie met mijn teamgenoot. Dit escaleerde, waarna ik uiteindelijk besloot hem voor zijn kop te knallen. Ik had hem immers tot nu toe nog geen enkele keer in mijn party opgenomen en zijn lot interesseerde me geen drol. Toch begon er na het uitspelen van de game wat te kriebelen. Zou ik in mijn ‘tweede’ run effect kunnen hebben op die beslissing? Stond het vast dat ik hem dood schoot of had ik de keuze het goed te praten.

En warempel, na vijf uur spelen in de tweede speelsessie kwam ik in dezelfde situatie terecht. Toch was er nu een verschil. De desbetreffende teamgenoot was nu de hele tijd mijn trouwe bondgenoot en mijn personage had heel wat ervaringspunten in de ‘intimidate’-overredingskrachten geïnvesteerd. Daardoor kon er op het moment suprème een alternatieve keuze worden gemaakt waarmee de situatie in één keer goed gepraat werd en we als vrienden verder gingen.

Mass Effect bevat dus net als de voorgaande Bioware-games de mogelijkheid om het verhaal te beïnvloeden. Wil jij een held worden of knal je liever mensen die je niet aanstaan dood? De eerste keer dat ik de game speelde ben ik voor een uitgebalanceerd personage gegaan, terwijl ik in de tweede run voor een echte slechterik koos. Dit heeft niet zozeer invloed op jouw vechtcapaciteiten, maar wel op het verhaal. Want naast het hierboven genoemde voorbeeld van het personage gaan er ook andere deuren open, of juist dicht. Het loont om Mass Effect voor het verhaal een tweede keer te spelen.


Hetzelfde kan ik zeggen over de gameplay. Aan het begin van de game kan er gekozen met wat voor soort personage je speelt. De eerste keer speelde ik met de standaard Shepard en was ik een Soldaat. Voordeel daarvan is dat Shepard zich dan goed kan specialiseren in de verschillende soorten wapens die in het spel zitten. Maar het nadeel is dat hij als Soldaat niet met Biotics (soort magische krachten) om kan gaan. In mijn tweede run ging ik voor een zelfgemaakte vrouwelijke Shepard, die als Vanguard door het leven ging. Dat is zeg maar een klasse dat zowel met de basiswapens als met de basisbiotics om kan gaan. Ik zou de Vanguard-klasse dan ook van harte aanraden, want niets is leuker om een vijand met de Biotic ‘Lift’ de lucht in te gooien. Zwevend in de lucht is hij vervolgens een makkelijke prooi voor jouw kogels.

Ik heb dan ook veel plezier beleefd aan het gevechtsysteem, wat je het beste kunt vergelijken met dat van een third-person shooter. Het is mogelijk om kleine commando’s aan de teamgenoten te geven en je kunt dekking zoeken door tegen een muur aan te plakken. Dit systeem is uniek voor een RPG en werkt naar behoren. Het is natuurlijk geen Gears of War waar je mee te maken hebt en er zijn hier en daar wat schoonheidsfoutjes, maar mij heeft het geen moment gestoord. Sterker nog, ik hoop dat Mass Effect een nieuwe standaard gaat neerzetten. Het is zoveel vermakelijker dan de standaard turn-based-gevechten of de zogenaamde encounters.

De gevechten houden daarnaast ook het tempo in de game en worden perfect afgewisseld met tussenscènes waarin het verhaal uit de doeken wordt gedaan. In de game krijg je echt het gevoel onderdeel te zijn van iets groots en komt Saren echt over als een enorme slechterik. Met veel plezier heb ik het verhaal dan ook gespeeld, maar is het jammer dat het hoofdverhaal binnen een uurtje of twaalf, dertien uitgespeeld kan worden. Dat is voor RPG-begrippen erg kort, maar het is wel krachtig. De speelduur kan overigens verlengd worden wanneer je het heelal gaat verkennen en planeten bezoekt, maar heel veel hoef je daarvan niet voor te stellen. De planeten die je kunt bezoeken bevatten nauwelijks verhaal en bestaan meestal uit het ontdekken van wat mineralen, een zeldzaam voorwerp en met een beetje geluk een basis gevuld met vijanden. Deze sidequests in Mass Effect zijn dan ook niet zo interessant. De kleine opdrachten in de Citadel, de hoofdstad in Mass Effect, zijn een stuk interessanter. Zo mocht ik een ruzie tussen twee vrienden oplossen door ze allebei voor hun kop te schieten. Hey, je bent een bad guy of je bent het niet.

Er zijn heel veel dingen die Mass Effect speciaal en kwalitatief goed maken, maar ik moet de minpunten ook noemen. Ten eerste heb je de eerder genoemde lengte van het verhaal. Daarnaast heeft de game last van een bug waarbij het beeld soms nog half opgebouwd moet worden als de camera tijdens een gesprek switcht. Dit is hetzelfde probleem waar Halo 2 destijds last van had. Verder mis je in de game de drang om speciale voorwerpen te vinden. Er zijn namelijk echt te veel wapens in de game en je zult al snel een fantastisch sterk personage qua equipment hebben neergezet. De rest van de inventory moet dan verkocht worden waardoor ik binnen no-time een miljoen aan credits had opgebouwd. Vanaf dat moment kon ik doen wat ik wilde. En tot slot baal ik een beetje van het feit dat je niet elke planeet in het heelal kunt bezoeken en zijn de planeten die wel bezoekbaar zijn niet vreselijk interessant. Er zijn daar nooit dorpjes of andere dingen te vinden.

Zie deze punten als gemiste kansen en absoluut niet als breekpunten om de game over te slaan. Mass Effect is met zijn sfeer, verhaal, personages, mogelijkheden om een eigen twist aan een discussie te geven, combat en lesbische seksscènes uniek. Het feit dat games als Assassin’s Creed en Call of Duty 4 de afgelopen week nauwelijks meer in de buurt van mijn Xbox 360 zijn gekomen, zegt in de denk ik wel genoeg.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Jelle van Es

Mass Effect is de beste RPG van 2007. De game is wellicht aan de korte kant, maar biedt zoveel andere dingen die fantastisch zijn uitgewerkt, dat ik dat helemaal niet erg vond. De combat zorgt er op zijn beurt voor dat de game toegankelijk is voor de non-RPG gamers en er zijn genoeg momenten waarbij de speler invloed op het verhaal kan oefenen. Er zijn ook minpunten, maar die zijn niet sterk genoeg om Mass Effect niet aan te raden.

9

• Verhaal
• Replay waarde
• Conversatiesysteem
• Combat
• Looks
• Sfeer

• Kort
• Schermopbouw
• Geld heeft geen 'waarde'