F.E.A.R. Files

Wat doe je als uitgever wanneer een langverwachte opvolger keer-op-keer uitblijft, maar de lekkere decembermaand toch rap nadert? Dan breng je natuurlijk een oude uitbreiding naar de Xbox 360 en voegt er nog een extra expansiesetje bij! Klinkt heel sarcastisch natuurlijk, maar toch vind ik de gedachte niet eens zo heel duivels. Zo was de eerdere overzetting van het originele F.E.A.R. een buitengewoon lekkere en gewenste shooter. Hoe kan het dan toch gebeuren, dat het nieuwe F.E.A.R. Files zo vreselijk matig is? Het weet niet alleen het imago van F.E.A.R. te vergallen, maar laat ook nog eens goed zien hoe groot de stap naar de 'volgende generatie' eigenlijk is geweest.

Iedereen die destijds Extraction Point al op de PC heeft gespeeld, weet dat deze uitbreiding best een aardig verhaal kent. Het gaat door waar het origineel ophoudt en plakt zo nog zo’n vier a zes uurtjes aan het zenuwslopende verhaal. Je helikopter is neergehaald en stort neer in een onbekende stad, vol met gekloonde soldaten. Het doel is vervolgens om te ontsnappen uit het gebied en het aangegeven ‘extractie-punt’ te bereiken. Dit alles lukt uiteraard niet, zonder je vreselijk een hoedje te schrikken door het verdraaid enge meisje, genaamd Alma.

De nieuwste uitbreiding, Perseus Mandate, laat je daarentegen de rol van een andere soldaat spelen. Jij en je teammaten maken deel uit van een ander team, dat zich ten tijde van de eerdere delen een weg door de wereld van F.E.A.R. moet zien te slaan. Het verhaal mag dan iets anders zijn, Perseus Mandate blijft toch vooral meer van hetzelfde. De nadruk ligt nog steeds op het verslaan van gekloonde soldaten (de 'Replicants') en ook de 'schrik-je-rot' momenten met Alma zitten er nog steeds in. Qua wapens valt de nieuwste uitbreiding ook niet echt op in originaliteit, aangezien er maar een paar echt leuke nieuwigheidjes in zitten, zoals bijvoorbeeld de granaatlanceerder.

Zoals ik in mijn inleiding al aangaf, bewijst F.E.A.R. Files hoe snel de kwaliteit van graphics omhoog is gebracht. Nu moet ik eerlijk zeggen dat F.E.A.R. eigenlijk altijd al een vrij 'kale' game is geweest, met oppervlaktes die nauwelijks tot geen textures bevatten. Toch is daar in Perseus Mandate totaal geen positieve verandering in gebracht. Omgevingen zien er nog inspiratielozer uit en spelen zich voornamelijk af in kantoorlocaties. Ook de speciale effecten (zoals explosies) zijn achterhaald en inmiddels in andere games een stuk beter vorm gegeven. Als we naar de concurrentie (Call of Duty 4, Rainbow Six: Vegas of BioShock) kijken, dan doet deze PC-overzetting op visueel vlak eigenlijk niet meer mee. De drang is in F.E.A.R. Files dan ook misschien nog wel groter om de bekende slow-motion te activeren, het foefje waarmee de game eigenlijk groot is geworden. Eerlijk is eerlijk, Slow-Mo ziet er nog steeds gelikt uit, met rondvliegende kogels en ontwijkende vijanden in vertraagde toestand.

Waar sommigen F.E.A.R. en Extraction Point te gek vonden om het verhaal, heb ik zelf altijd meer genoten van de multiplayermodus. Een potje Capture The Flag met Slow-Mo (waarmee je het vertragen van de tijd in jouw team's voordeel kunt gebruiken) gaat er bij mij op de PC nog steeds in. Dat de multiplayer van F.E.A.R. Files op dit moment door bijna niemand gespeeld wordt is dan ook wel typerend voor de game. Dit komt denk ik niet zozeer doordat het concept van F.E.A.R. niemand meer weet te boeien, maar meer omdat de multiplayermodus sinds vorig jaar gratis te downloaden valt.