Warhammer 40,000: Squad Command

Als ik in de trein van Hoorn naar Amsterdam Sloterdijk reis, om vervolgens mij te begeven naar het IG-kantoor, heb ik drie mogelijkheden om de tijd te doden. De eerste is het lezen van een krantje, de tweede het kijken van een serie op mijn laptop en de derde het spelen van een game. De eerste twee haden tot en met september de overhand, maar de laatste maanden speel ik steeds vaker op mijn PSP of mijn DS. Er komen namelijk steeds meer verslavende, vermakelijke handheld spellen uit. En ook de game waarvan je nu een recensie leest, Warhammer 40.000: Squad Command, is een game die een tijd in mijn PSP is blijven zitten, maar echt heel erg vrolijk werd ik daar niet van.

De game speelt zich af in het Warhammer 40k universum, waarbij er een flinke oorlog aan de gang is. De speler neemt de rol op van de elite Space Marines en mag in vijftien verschillende missies bepalen wie de koning van het slagveld is. Vijftien is helaas niet zo erg veel en je kunt de game dan ook binnen een uurtje of zes uitspelen. Toch zal dat niet iedereen lukken. Squad Command is een game die voor de nodige instap-problemen zal zorgen. Niet iedereen is bekend met een strategische turn-based game, die zich vanuit een isometrisch perspectief afspeelt. Bovendien zou je verwachten dat je in de game als deze de camera vrij zou kunnen draaien, maar dat is helaas niet het geval. Dit levert nogal wat irritatie in de game op. Vooral op het moment dat een personage uit jouw team achter een muur staat kan dit voor domme tactische keuzes zorgen, waardoor je genadeloos kan worden afgeschoten en wellicht de missie opnieuw moet beginnen.

Verder moet er in de missie gevochten worden met de middelen die je hebt. Het opbouwen van een basis of het scoren van credits voor nieuwe troepen is er niet bij. Altijd heb je maar een x-aantal verschillende eenheden, waarbij je eigenlijk alleen maar kunt bepalen welk secundair wapen (bazooka, laser-gun, sniper rifle, etc) ze dragen en hoeveel kogels ze daarvoor meenemen. Hoe zwaarder het personage wordt belast, des te minder actiepunten zij per beurt krijgen. Die actiepunten zijn uiteraard nodig om stapjes te zetten of vijanden af te knallen. Bij dat laatste krijg je weer de keuze hoe scherp je wilt schieten. Door weinig actiepunten te gebruiken is er een grote kans dat je mist, maar door het zuinige gebruik is er wel de mogelijkheid om meerdere pogingen uit te voeren. Een aardige tactisch element.

Toch zal ik deze game geen superhoge score geven. De game bevat gewoon veel te veel schoonheidsfoutjes. Zo is het jammer dat er geen zogenaamde grid is, waarmee je makkelijker had kunnen zien waar je precies heen kon lopen en hoe groot de kans vervolgens was om een vijand neer te schieten. Verder is de intelligentie van de tegenstander vreemd. De ene keer maakt hij een fout van jou genadeloos af (wat ik graag zie), maar de keer daarop gaat hij gekke rondjes om jou heenlopen. Ook heeft de game last van te lange laadtijden en duurt het vooral lang voordat de game verder gaat, nadat je hem van de stand-by functie heb afgezet.