Gastrecensie Guitar Hero III: Legends of Rock

Recensie | -

Dit is de gastrecensie van Wii60, die de winnaar was van een Memberrecensie van de Maand wedstrijd en naar die aanleiding dus is geschreven. Veel plezier met lezen en als je meer van Wii60’s werk wilt zien, kun je dat hier doen. Overigens ontving Wii60 de game FIFA08 om een gastrecensie te doen, maar hij vond het leuker om over Guitar Hero III te schrijven. Onze zegen had hij, want de creativiteit in onderstaande recensie was een stuk hoger.



Als ik ’s ochtends wakker word stap ik onder de douche, kleed ik me aan, zorg ik ervoor dat mijn haar er net zo uitziet als toen ik uit bed kwam (wat vreemd genoeg belachelijk lang duurt), werk ik een warm broodje met pastrami naar binnen, en stap ik op de fiets om naar school te gaan. Op school ben ik een idioot die flauwe grappen maakt over geslachtsveranderingen en leraren en zeur ik over mijn huiswerk, zoals het hoort. Thuis maak ik braaf al mijn huiswerk half en lever ik mijn vers gekopieerde internetopdrachten niet in. Na al deze slopende educatieve arbeid gaat de Xbox 360 aan, en pak ik mijn plastic gitaartje om lekker de hele avond met Guitar Hero III te stoeien. Het is een goed leven, dat van een rockster.

Als een rockster? Jazeker, want als je de afgelopen tijd wakker bent geweest dan weet je hoe tof en verslavend Guitar Hero keer op keer blijkt te zijn. Het is nu eenmaal erg leuk om op het gitaarwerk van bekende artiesten te imiteren op je spelcomputer, en dat blijft het voor maanden. Ongeacht welk deel uit de serie je haalt, je zal maanden lang hooked zijn aan de game (wat voor de niet al te riante prijs ook wel mag).

http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/10589/108550.jpg

Afijn, dit is een recensie over de nieuwe Guitar Hero III: Legends of Rock, en zoals de titel al verklapt is dit het derde deel uit de serie. Volgens de ongeschreven wet moet ik dan nu de vernieuwingen met jullie bespreken, en met dank aan de nieuwe ontwikkellaar zijn deze er in overvloed. Allereerst de graphics, hoewel deze niet van essentieel belang zijn in een spel als dit, kan ik het niet laten een pluim te geven aan developer Neversoft voor de technische prestatie die ze hebben neergezet. Als je ook maar even je aandacht van de noten naar de virtuele omgeving verplaatst, zie je het enorme rockspektakel dat er gaande is, en wat voor een rockgod je eigenlijk wel niet bent. Ook de personages zien er strakker en beter uit, zo lijken sommige mensen niet langer meer licht te geven in het donker.

De basis van Guitar Hero III is echter nog grotendeels hetzelfde gebleven; alles is nog even verslavend en cool als voorheen. De nieuwe soundtrack is dan ook geen teleurstelling: met bands als The Rolling Stones, Slayer, Metallica en The Who is er voor ieder wat wils. Fijn om te weten: de game is nu niet meer volledig gevuld met covers! De meerderheid van de nummers klinken gewoon zoals ze horen te klinken.

http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/10589/108549.jpg

Echter zijn er ook nog wat gemengde gevoelens: de nieuwe Hammer-ons en Pull-offs (zelf noem ik ze altijd Hopo’s) zitten namelijk niet perfect in elkaar. Met deze techniek hoef je bij snelle secties alleen de eerste noot te strummen waarna je de andere toetsen alleen maar in hoeft te drukken. Dit was altijd erg prettig en dat is het nog steeds. Bovendien zijn de Hopo’s nu wat versimpeld waardoor de wat ingewikkelder stukjes vaker goed gaan, ware het echter niet dat ze soms wat vreemd zijn geplaatst. Soms zitten noten enorm dicht op elkaar en moet je alsnog telkens op de strumbalk rammen, wat niet goed is voor de spieren in je duim. Terwijl de andere keer de ene lange klank na de ander komt, en hier heb je dan alleen je linkerhand nodig. Op deze manier mis je wel eens een noot die je in de voorgangers altijd geraakt zou hebben. Vreemd is het zeker, maar dit probleem steekt gelukkig niet vaak genoeg de kop op om echt als storend te kunnen worden ervaren.

Ter compensatie is er eindelijk een online multiplayer modus in Guitar Hero III: Legends of Rock aanwezig. Voor het eerst ooit kun je samen met mensen over de hele wereld genieten van al het moois dat deze game, ondanks dat kleine bovengenoemde euveltje, te bieden heeft. Naast de modi die we al kennen uit deel twee, kunnen spelers nu ook de strijd aangaan in de nieuwe battlemode. Deze speloptie maakt het mogelijk power-ups te verdienen, waardoor de noten van de tegenstander opeens anders op zijn of haar fretboard staan, een bepaalde toets voor een korte tijd niet kan worden gebruikt, enzovoorts. Pret gegarandeerd.

http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/10589/106441.jpg

We stevenen af op mijn eindoordeel en uiteraard heb je het torenhoge cijfer allang al gezien. Maar waarom zou ik een doorsnee sequel als deze met een cijfer belonen waar zelfs toppers als Altaïr en de Call of Duty-soldaten blij mee mogen zijn? Welnu, omdat ik maar weinig spellen ken waar je zó verslaafd aan kunt raken als deze; het duurt al een paar maanden voordat je hoogste moeilijkheidsgraad in de vingers hebt (waar je wel het geduld voor moet hebben), en als je dat dan eindelijk gelukt is dan blijft het eindeloos leuk om je scores te perfectioneren en om gewoon lekker doelloos te rocken. En met eindeloos bedoel ik ook echt eindeloos. Hoewel dit spel niet de allure van een topper heeft, garandeer ik je dat ik over een half jaar nog steeds een virtuele rockster ben. Yeaaaah!

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Crew

Kwaliteit is behoorlijk subjectief, dus ik zou niet willen stellen dat Guitar Hero III: Legends of Rock de beste titel van het najaar is, maar iedereen die dat wel doet kan ik geen ongelijk geven: dit spel biedt dankzij haar hyperverslavende gameplay, strakke graphics, toffe tracklist en verslavende multiplayer puur muzikaal topvermaak. Daar kan dat ene kleine minpuntje absoluut geen verandering in brengen.

9
  • Graphics zijn zeer strak
  • Superverslavende gameplay
  • Tracklist is geweldig
  • Verslavende (online) multiplayer
  • Presentatie
  • Hammer-ons en Pull-offs werken soms wat vreemd

Plaats een reactie