Dragon Blade: Wrath of Fire

In de database van InsideGamer staan maar liefst 114 games waarbij het woord ‘Dragon’ in de titel voorkomt. Hiernaast is ‘Blade’ veertig keer te vinden, ‘Wrath’ zestienmaal en ‘Fire’ tenslotte, 66 keer. Generiek Cliché: Herhaling of Afgezaagd was de enige titel geweest die beter bij dit spel had gepast, want als Dragon Blade iets is, dan is het toch wel voornamelijk generiek, clichématig, herhalend en afgezaagd.

Het verhaaltje is dat jij een gemiddelde boerenjongen bent die zijn liefje verliest en wraak zweert tegen diegenen die jou dit hebben aangedaan. Uiteraard sterft jouw geliefde precies nadat ze je nog wat handige tips heeft gegeven en een belangrijk wapen: de Dragon Blade. Dit zwaard is magisch, het wordt namelijk ‘bewoond’ door een draak die jou tijdens je avontuur zal helpen de hordes vijanden te verslaan. De tussenfilmpjes die dit allemaal aanelkaar kletsen zijn overigens met een simpele druk op de mintoets door te spoelen. Dit is een welkome toepassing, want het verhaaltje is net zo origineel als de gemiddelde radiozender (*kuch* Sky Radio *kuch*) rond Kerst (Jelle zegt: IK KAN GEEN WHAM! MEER HOREN!)

Zoals elke hack ’n slash game betaamt zijn er veel vijanden die jou in grote groepen aanvallen. De game bevat een bonte verzameling van onder andere reuzenspinnen, hagedissen, minotaurussen, vleermuizen en (hoe is het mogelijk) draken. Uiteraard hebben deze vijanden maar een enkel doel: jou vernietigen en het liefste allemaal tegelijk. Dit doel proberen ze te bereiken op eigenlijk een tegenstrijdige manier, met de snelheid van het licht sprinten ze op je af, om vervolgens een trage (met nadruk op traag) aanvalsanimatie in te zetten. Veelal zijn vijanden simpelweg te ontwijken door even te wachten totdat ze daadwerkelijk overgaan tot de aanval, waarna ze simpelweg voorbij te sprinten zijn. Overigens valt de game niet uit te spelen door alleen maar simpelweg te wachten en te rennen, soms moét er gehakt worden. Soms word je namelijk ingesloten door een viertal paarsgekleurde magische wanden die niet verdwijnen voordat je alle vijanden binnen deze arena omver hebt gelegd.

En het hakgedeelte is waar het spel verder gaat met zijn ultieme middelmatigheid. De handleiding mag dan spreken van een revolutionaire besturing omdat elke beweging die jij maakt min of meer terug te zien is op je televisie, maar dit werkt in de praktijk niet echt. Want net als je vijanden is de slaganimatie van je personage zo traag dat je zelf al een ‘Z’ van Zorro hebt in de lucht hebt gezwiept met je Wiimote voordat jouw personage zijn eerste slag heeft afgemaakt. Zelf gaf ik na een paar levels op te proberen de precieze bewegingen te maken en focuste ik me op het traditionele aspect van de besturing: targeting, springen en rennen. En wat blijkt: deze functies zullen je een stuk verder helpen, want ze werken naar behoren. Vooral springen is uitermate nuttig, aangezien de vijanden blijkbaar niet omhoog kunnen slaan en ze eigenlijk een beetje verdwaasd staan te wachten tot je weer op de grond landt.

Het spel wordt gaandeweg een stuk lastiger. Dit heeft te maken met de eerder genoemde arena’s waarin je moet vechten. Soms zijn die zo klein dat je geen bewegingsruimte hebt om enige aanval te ontwijken en wordt het meestal een kwestie van zwiepen op goed geluk. Dit komt ook omdat in de kleinere ruimtes de camera zijn werk niet altijd goed doet. De camera is prima te centreren achter je personage, maar als je dit doet in een kleine arena zit je meestal tegen een paarse gloed aan te staren waardoor je nog steeds geen idee hebt wat er gaande is.

Overigens wordt de game ook moeilijker doordat de variatie in vijanden begint toe te nemen en je zult moeten bedenken of je eerst een stel boogschutters om zeep helpt, of toch eerst salamandersoep maakt. De boss-battles die door de levels heen verspreid zitten leveren eveneens een goed gevoel op, want deze vijanden zijn niet zozeer intelligent, maar wel behoorlijk sterk, waardoor het gevoel van macht en overwinning toch een beetje naar boven komt zetten als je weer een monsterlijke kolos hebt omgelegd.