FIFA Street 3

Na het geweldige NBA Street Homecourt en het wel erg teleurstellende NFL Tour stoft Electronic Arts na ongeveer twee jaar ook haar FIFA Street-franchise af. FIFA Street 3 is EA’s derde poging om het spektakelgehalte van de straatvoetbalsport naar de spelcomputers te brengen. Voorgaande delen wisten mij als panna-koning van de plaatselijke voetbalkooi nog wel te bekoren, maar zelfs de grootste panna-gek kon er niet omheen dat de serie kwalitatief op een veel lager pitje stond dan de andere spellen die zijn verschenen onder het EA Big-label.

Electronic Arts wil daar absoluut verandering in brengen en gooit het met dit derde deel over een compleet andere boeg. Het opvallendste verschil zit hem natuurlijk in de vernieuwde visuele stijl. Een gewaagde keuze, want ik kan mij de vele reacties bij de gespeeld impressie van Mark nog herinneren, waar jullie de game al naar de budgetbak verwezen omdat het er visueel wel erg lelijk uitzag. Ik moet eerlijk toegeven dat ik toen iets meer enthousiasme had verwacht, want persoonlijk kon ik de tekenfilmachtige stijl wel waarderen. En dat doe ik nu - na ongeveer tien uur spelen - nog steeds. De cartooneske en karikaturale weergave van de spelers mag dan niet echt realistisch zijn, het past wel perfect bij een game die de sport niet serieus neemt en op een haast ongeloofwaardige manier neerzet. Toch blijven de ruim 250 beschikbare voetballers uit 18 landen (Nederland en België schitteren door hun afwezigheid) goed herkenbaar; Rooney is ook hier wat aan de dikke kant en Crouch is net als in het echt een houterige Pinokkio.

De visuele stijl werkt dus erg verfrissend, maar de essentie van FIFA Street 3 draait als vanouds om het uitvoeren van beenbrekende tricks. Je kunt jongleren, klemmen, sturen, panna’s en ja zelfs op de muren lopen. Een uitgebreide trukendoos die je zonder moeite kunt uitvoeren met de rechter analoge stick, al dan niet in combinatie met één van de triggers en/of actietoetsen. Door het succesvol uitvoeren van truukjes vul je de Gamebreaker-balk. Wanneer deze volledig is opgevuld kun je de doelman met verwoestende en haast onhoudbare schoten bestoken. Hoewel dit systeem zichzelf al heeft bewezen in de voorgaande games, zorgt EA er deze keer voor dat de balans helemaal zoek is. De eerder genoemde jongleermoves liggen namelijk aan de basis van alle ellende. Door continu op het driehoekje (de Y-knop in de Xbox 360-versie) te drukken blijf je de bal in de lucht houden en dat levert vrijwel meteen een volle Gamebreaker-balk op. De kunstmatige intelligentie van de tegenstanders is te zwak om er echt op te reageren en op deze manier verloor ik haast geen enkel potje (zelfs niet op een hoger niveau). Een fundamentele fout die ze wellicht over het hoofd hebben gezien, maar wel eentje met zware gevolgen. Weg is de verwachte diepgang en echte skills zijn niet meer van toepassing.

Daarnaast biedt FIFA Street 3 bijster weinig voor veel geld. Je kunt wel aan de slag in de ‘FIFA Street Challenge-modus’, waarin je negen uitdagingen, die elk opgedeeld zijn in een aantal wedstrijden, moet volbrengen. De ene keer zul je binnen vijf minuten zoveel mogelijk doelpunten moeten maken, de andere keer mag je enkel scoren met kopballen en/of volleys bijvoorbeeld. Erg gevarieerd is het allemaal niet, maar desondanks wel vermakelijk omdat je in deze modi nieuwe teams en spelers kunt vrijspelen. Toch kun je er niet onderuit dat dit alles erg schaars is. Na een aantal uurtjes heb je alles gezien en het blijft een vraagteken waarom Electronic Arts niet gewoon heeft gekozen voor de geprezen carriëre-modus uit het tweede deel, waarin je jezelf moest opwerken van zero tot hero en waarmee je ruim twintig uur aan de slag kon. Na het uitspelen van de hoofdmodus zul je jezelf dus moeten beperken tot vriendschappelijke potjes tegen een computergestuurde tegenstander of vriend in de Head to Head-modus of Playground Picks. Laatstgenoemde werkt in principe hetzelfde, met als enige verschil dat beide spelers om de beurt een speler moeten kiezen uit een lijst van tien spelers om zo een team te vormen. Het deed me meteen denken aan de speelplaats van vroeger, en dat is gezien de benaming van deze modus ook de bedoeling geweest van de ontwikkelaars.

Samen met een vriend (of enkele vrienden aangezien je met maximaal zeven spelers kunt spelen) valt er meer lol te beleven aan FIFA Street 3. Het gevloek nadat je hem een op een knappe panna trakteert is geweldig en hier lijkt het spel dan ook voor gemaakt. Voor het eerst in de serie kun je jezelf ook meten met spelers van over heel de wereld in de online-modus (maximaal speelbaar met acht spelers). Klinkt aardig, maar ook hier komt dezelfde kritiek naar boven. Te weinig variatie en te weinig mogelijkheden om er lange tijd plezier aan te beleven. Tevens had ik vrij vaak connectieproblemen en liep de verbinding met het EA Netwerk niet altijd even vlotjes. Ik reken het spel hier niet op af, want wellicht worden deze problemen nog opgelost. Al ben ik wel van mening dat de online-modus met iets meer aandacht en toewijding geweldig kon uitpakken, maar dat is nu niet het geval.