Mystery Dungeon: Shiren the Wanderer

De Nintendo DS is dé plek om oude, soms wat vergeten genres nieuw leven in te blazen. Zo brachten titels als Hotel Dusk: Room 215 het point-and-click-genre naar de handheld en duiken er steeds meer dungeon crawlers op in de DS-catalogus. Chunsoft besloot hun allereerste dungeon crawler-rollenspel – dat stamt uit de 16bit-periode – van een flinke remake te voorzien en hem nogmaals uit te brengen onder de naam Mystery Dungeon: Shiren the Wanderer.

Het is begrijpelijk dat een aantal lezers de wenkbrauwen ophaalt bij het horen van het genre dungeon crawler, dus vandaar even de uitleg in een notendop. In een dungeon crawler als Mystery Dungeon doorspeel je verschillende kerkers die willekeurig gegenereerd worden. De tweede keer dat de speler een kerker binnenstapt, zullen de gangen dus compleet anders lopen. Dit zorgt voor veel diversiteit. Het is de bedoeling het personage naar de volgende etage te loodsen om uiteindelijk uit de kerker te komen. Op zichzelf zou dit niet genoeg zijn om wat uitdaging te scheppen, maar gelukkig zitten de kerkers vol met vijanden.

De vijanden in Mystery Dungeon lopen echter niet zelfstandig over de etage heen, maar voeren alleen een handeling uit wanneer jouw personage dat ook doet. Verzet de hoofdpersoon een stap, gebruikt hij een voorwerp uit zijn inventaris of valt hij aan, dan voeren alle computergestuurde personages die zich op dezelfde etage bevinden ook een bepaalde handeling uit. Vaak komt dit neer op het zetten van een stap richting jouw personage of het uitvoeren van een aanval. Mystery Dungeon (evenals genregenoten) is dus met recht turn-based te noemen. Het turn-based-aspect is ook goed terug te zien in de gevechten. De speler gebruikt zijn wapen of spreuk om aan te vallen, waarna de tegenstander een tegenaanval doet, enzovoorts.

Het aanvallen zelf gaat overigens gewoon met een actieknop. Daardoor ontbreken de complexe menustructuren zoals we die vaak zien in rollenspellen. Hoewel er hierdoor maar een klein tactisch element aanwezig is, lijkt het Mystery Dungeon: Shiren the Wanderer wel iets toegankelijker te maken. Ik gebruik met recht het woord ‘lijkt’, want de diepere gronden van deze titel zijn onvergeeflijk. In het origineel werd de speler genadeloos teruggezet naar het begin van het spel wanneer hij of zij de dood vond in een gevecht. Bij de remake blijkt dat element nog steeds aanwezig en raak je bijna alle progressie kwijt als het leven van de hoofdpersoon op een trieste manier wordt beëindigd. Alle ervaringspunten, al de doorlopen gebieden… weg! De enige mogelijkheid die de speler wordt toegereikt is het opslaan van de vergaarde wapens in een depot, wat de frustratie slechts een heel klein beetje wegneemt.

Veel mensen zullen Mystery Dungeon: Shiren the Wanderer niet meer aanraken als ze voor de zoveelste maal alle kerkers moeten doorlopen. De Nintendo DS blijft immers een handheld, waardoor weinigen zich geroepen zullen voelen hele lappen spel opnieuw te doorlopen. De onvergeeflijkheid is gewoon te achterhaald en past niet bij een handheld-titel. En er zijn nog een aantal aspecten die de speler kan afschrikken. Zo zien de kerkers (ondanks hun unieke bouw), personages en voorwerpen er wel heel goedkoop en Game Boy Color-achtig uit. Ook het vrij standaard heldenverhaal geeft weinig motivatie om verschillende passages tien keer te doorlopen. Zelfs de verrassend interessante personages kunnen het gevoel niet wegnemen dat Mystery Dungeon: Shiren the Wanderer een beetje achterhaald is. Dramatisch slecht is dit spel zeker niet, maar het past niet zo goed bij het huidige tijdsbeeld en is zeker niet geschikt voor onderweg.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Joey de Mol

Mystery Dungeon: Shiren the Wanderer is een spel met twee kanten. Enerzijds is het concept behoorlijk vermakelijk en zorgen de willekeurig gegenereerde kerkers voor diversiteit, terwijl het aan de andere kant behoorlijk achterhaald aanvoelt. Vooral de onvergeeflijkheid van dit spel kan weleens een doodsteek voor het plezier zijn. Heel aantrekkelijk is het namelijk niet om een wat saai aangeklede wereld en een standaard heldenvertelling steeds weer opnieuw te doorlopen. Dat dit meer dan tien jaar geleden werkte op een spelcomputer, blijkt geen garantie voor succes op een handheld. Het lijkt gewoon niet te passen. Toch mogen de echte liefhebbers van uitdaging en rollenspellen deze titel best een kans geven. Want snel en gemakkelijk zul je je er niet doorheen worstelen. En heel misschien bouw je zelfs een band op met de interessante personages.

6-

• Vermakelijk concept…
• Interessante personages

• dat niet echt past op een handheld
• Onvergeeflijkheid is frustrerend
• Weinig bijzondere beelden