Ninja Reflex

Zes mini-games voor meer dan 30 euro. Na de voorgaande zin kun je eigenlijk al voor jezelf bepalen of dit spel iets voor jou is of niet, want hoe goed dit alles in elkaar zit: het blijven slechts mini-games. Dankzij het surplus aan mini-gamecompilaties lijkt Ninja Reflex ook een flinke kwak mosterd na de maaltijd te zijn. Dit neemt niet weg dat ik vol goede moed voor de enkeling die nóg een verzameling van mini-games wél ziet zitten, een zo duidelijk mogelijke schets ga geven van Ninja Reflex.

In Ninja Reflex is het jouw doel om je reflexen te trainen (goh) en op die manier een ‘echte’ Ninja (is het heus joh?) te worden. Natuurlijk is dit verhaaltje slechts een kapstokje voor de mini-games die vooral inspelen op het juist en snel reageren met je Wii-mote. Zo moet je bij het vangen van koikarpers afwachten totdat de vissen lucht komen happen, waarna je ze met een welgetimede druk op de A- en B-toets uit het water grijpt. En bij een ander spelletje is het de bedoeling om zo snel mogelijk op de A-toets te drukken nadat een vuurvliegje tevoorschijn komt.

Per mini-game zijn er een aantal opdrachten die voltooid moeten worden. Zo mag je soms bepaalde dingen niet doen tijdens het voltooien van je opdracht, of zul je een andere keer maar een enkele kans hebben om een opdracht te volbrengen. Een voorbeeld hiervan is dat er slechts een enkele koi in de vijver zwemt die jij binnen vijftien seconden moet vangen. Het zorgt voor een beetje variatie, maar echt heel veel stelt het niet voor. Heb je bij vijf van de zes mini-games dit soort opdrachtjes afgewerkt, dan krijg je een test van je sensei om een nieuwe bandkleur te verdienen. Met het halen van nieuwe banden speel je langzaamaan nieuwe opdrachtjes vrij bij elke mini-game, die vervolgens weer voltooid moeten worden om een hogere, nieuwe band te verkrijgen. Het rekt de levensduur een beetje, maar meer dan een paar uur blijft dit spel niet leuk.

Overigens zit het spel technisch aardig in elkaar. Zo ziet het er verzorgd uit. De lichteffecten springen met name in het oog; ze zien er buitengewoon sterk uit voor een game van dit statuur. De aankleding van de menu’s en de geanimeerde sensei die de game aan elkaar kletst zien er eveneens best behoorlijk uit, ze geven de game zowaar wat sfeer mee. Ook geluidstechnisch klinkt het allemaal lekker Japans en speltechnisch is er op de mini-games weinig aan te merken, al is het draaien van ‘achtjes’ bij een nunchuck-game best lastig te noemen. Als laatste is er de multiplayer, deze is helaas wat beperkt. Elke mini-game ondersteunt meerdere spelers, maar veelal moet er omstebeurt worden gespeeld, wat toch wel jammer is.

Maar toch, terugkomend op mijn inleiding: wie wil dit spel? Wii Play, Wii Sports, Wii Fit, Mario Party 8, Rayman: Raving Rabbids (deel één en twee), Wario Ware: Smooth Moves, EA’s Playground, Carnival: Kermis Games, de lijst van mini-games op de Wii is nu al absurd lang. Ninja Reflex past perfect in het voorgenoemde rijtje en heeft gewoonweg geen onderscheidende kwaliteiten. Of het moet zijn dat je verzot bent op het debat van ‘Piraten versus Ninja’s’ en je de balans door wilt laten slaan naar de ninjakant. Ninja Reflex is echt niet slecht en het doet waarschijnlijk wel wat het wil doen, maar het is zo verschrikkelijk overbodig.