Dark Sector

Er zijn games die niet de aandacht krijgen die ze verdienen en er zijn games die weinig aandacht krijgen, maar deze ook niet verdienen. Dark Sector is zo’n game die ergens hiertussen valt. Een shooter die leentjebuur heeft gespeeld bij games als Gears of War en Resident Evil 4, maar toch best goed uit de verf komt. Ook in deze game staat het afslachten van zombies en ander verachtelijk gespuis centraal en dat op een zo bruut mogelijke wijze. De introductie van een dodelijke frisbee doet veel goeds en maakt dat deze game zeker de moeite waard is om eens van dichterbij te bekijken.

Het is 1987 en Hayden Tenno wordt op een missie gestuurd naar het Russische plaatsje Lasria. De sinistere Mezner en zijn angstaanjagende handlanger Nemesis willen dat iedereen met een bepaald virus besmet wordt, zodat ze muteren in afzichtelijke moordmachines. Na de openingsmissie, die overigens geheel in zwart wit is, loopt het fout en Hayden wordt zelf geïnfecteerd met het virus. Hierna krijgen de omgevingen eindelijk wat kleur en komt Hayden erachter dat hij een wel heel apart wapen met zich meedraagt, de Glaive. Dit is een puntig rond werpzwaard, waarmee je vijanden uiteen kunt rijten. Verwacht geen episch verhaal, daarvoor heeft het te weinig diepgang en zijn de personages te weinig uitgewerkt. Het is echter vermakelijk genoeg en zal je niet teleurstellen als je deze informatie in het achterhoofd houdt. Bovendien zorgt het prima stemwerk er voor, dat je deze game serieus kunt nemen.

Een ideale mix van Resident Evil 4 en Gears of War kun je Dark Sector niet noemen, maar de game lijkt verdacht veel op beiden. Het camerastandpunt bevindt zich op dezelfde manier achter het hoofdpersonage als dat van Resident Evil 4 en ook de schietactie doet denken aan deze meesterlijke horrorgame. De graphics en de rest van de gameplay doen dan weer erg denken aan Gears of War. Hoewel de game vooral gezien kan worden als shooter, komt de game pas echt tot zijn recht met de Glaive. Naar mate je verder komt in de game krijg je extra krachten voor deze levensgevaarlijk frisbee. Zo zul je op den duur de Glaive handmatig kunnen besturen en zo op kundige wijze je tegenstanders onthoofden of hun benen afhakken. Je kunt het wapen ook gebruiken om bepaalde puzzels op te lossen door gebruik te maken van verschillende elementen als elektriciteit en vuur. Dit zorgt voor wat afwisseling en dat heeft de game hard nodig. De game heeft namelijk nogal eens te maken met repetitieve passages. De vijanden die je tegenkomt spreken genoeg tot de verbeelding, maar soms komen er net iets te veel van één soort in een level voor. Gelukkig maken de verschillende eindbazen veel goed, deze zijn imposant en vergen strategie om te verslaan.

Natuurlijk kun je ook gewoon aan de slag met de vuurwapens, mocht je de Glaive even beu zijn, maar het is hierbij jammer dat ze niet echt kunnen overtuigen. Het zijn standaard geweren en pistolen die je kunt oprapen en kopen en doen niets nieuws. Wapens die je van vijanden overneemt kun je slechts enkele seconden vasthouden, doordat ze beveiligd zijn. Mocht je toch wapens willen gebruiken dan zul je ze moeten kopen van de zwarte markt met het geld dat je in het spel vindt. Deze markt stelt niks voor, je komt er door putdeksels te openen die verspreid door de omgevingen liggen. Ook komt het om de haverklap voor dat er niet genoeg munitie voorhanden is, waardoor je verplicht met de Glaive aan de slag moet. Hierdoor is de balans van de toch al pittige game soms een beetje krom, waardoor je nogal eens stukken over moet doen.